Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ο Οδυσσέας όχι μόνον πέρασε τις Συμπληγάδες αλλά έκλεισε και τ’ αυτιά του στις Σειρήνες. Ο Ηρακλής καθάρισε την κόπρο του Αυγέα και όχι του Αυγεία όπως πιστεύουν οι συντηρητικοί. Μα ούτε «Κλασικά εικονογραφημένα» δεν διάβαζε ο άνθρωπος. Εκεί στα δείχνουν όλ’ αυτά με έντονα χρώματα και από πάνω κάτι συννεφάκια όπου, εν συντομία, σου εξηγούν τι βλέπεις. Ευτυχώς, βέβαια, υπάρχουν οι λογογράφοι, όπως αυτός που έγραψε την έκθεση ιδεών την οποία εκφώνησε ο πρωθυπουργός μας στην Πνύκα, το λίκνο της δημοκρατίας ωιμέ. Και φρόντισε να αναφερθεί στην «ανθρώπινη Οικουμένη», υποθέτω για να την αντιδιαστείλει στην «κτηνώδη Οικουμένη» και να μην έχουμε παρεξηγήσεις. Οσο για τον αποχαιρετισμό στα αγγλικά στην κ. Μακρόν, αν αντελήφθην το πνεύμα της σύνταξης, της είπε ότι «θα ήθελα να ξαναέρθω στην Ελλάδα για να τα πούμε και με την Μπέτυ» – ναι, έτσι στον πρώτο ενικό. Μάλλον ήταν έτοιμος να φύγει.

 Του Παύλου Ηλ. Αγιαννίδη
Hταν απλώς ένας φιλέλληνας ο σερ Πίτερ, όπως, ας πούμε, ο Γκοντάρ; Οχι. Ηταν «αιώνια Ελληνας», όπως το είχε θέσει ο ίδιος σε μια συνέντευξή του. Ο θρυλικός θεατρικός σκηνοθέτης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών, μετρούσε για δεκαετίες μέσα του ένα μεγάλο κομμάτι ελληνικής ψυχής

Δεν είναι λίγο να σερβίρεις στον αδελφό σου τα τεμαχισμένα –και καλοψημένα– παιδιά του για δείπνο. Διόλου αμελητέο. Και φέρει και μία κατάρα. Σαν το προπατορικό αμάρτημα. Και, μαζί, και μία βάσανο. Της ύπαρξης, της ύβρεως απέναντι στο Θείον και το Ανθρώπινο. Αυτό, το παναθρώπινο και διαχρονικό, ήταν που γοήτευσε τον σερ Πίτερ Χολ. Όπως και η δυναμική των χώρων στους οποίους κάποιοι πρωτοφαντάστηκαν –και εγένετο θέατρο– το ανθρωποφαγικό δείπνο που ετοίμασε ο Ατρέας στον αδελφό του Θυέστη, αφού μαζί είχαν δολοφονήσει τον επίβουλο βασιλέα της Ολυμπίας Χρύσιππο και είχαν εξοριστεί από τον Πέλοπα.

Του Πάσχου Μανδραβέλη
Η​​ταν μια εποχή που η Ελλάδα είχε «τα καλύτερα ΜΜΕ του κόσμου». Κι αυτό μόνο και μόνο επειδή ήταν αντιιμπεριαλιστικά, δηλαδή αντιαμερικανικά. Ετσι, κατά τη διάρκεια του γιουγκοσλαβικού πολέμου το BBC, οι New York Times, η Le Monde «έλεγαν ψέματα» για τον Μιλόσεβιτς και το Alter την αλήθεια. Κανείς τότε δεν ανησυχούσε που τα μέσα ήταν «συστημικά». Αρκεί που –συνήθως με μισές αλήθειες και πολλάκις με ψέματα– χάιδευαν τις αριστερές ιδεοληψίες. Δεν υπήρχε τότε ο όρος fake news, αλλά ήταν οι πελάτες των ΜΜΕ που ζούσαν επί 23 μέρες σε μια απατηλή πραγματικότητα. «Μάθαιναν» ότι το καθεστώς Σαντάμ Χουσεΐν κερδίζει τον δεύτερο πόλεμο στο Ιράκ και αν οπισθοχωρεί το κάνει γιατί η «Βαγδάτη θα γίνει Στάλινγκραντ». Μέχρι που ένα πρωί είδαμε έκπληκτοι τους Αμερικανούς πεζοναύτες να γκρεμίζουν το άγαλμα του δικτάτορα στην κεντρική πλατεία της Βαγδάτης. Η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς ήταν τόσο μεγάλη, που στις παραμονές εκείνου του πολέμου κι ενώ όλοι οι διεθνείς ειδησεογραφικοί οργανισμοί καλούσαν τους συντάκτες τους να είναι αμερόληπτοι, η αριστερή διοίκηση της ΕΣΗΕΑ καλούσε τους δημοσιογράφους «να οργανωθούν κατά του πολέμου... να επιδώσουν ψηφίσματα στην αμερικανική πρεσβεία» κι άλλα τέτοια ιλαρά.

Γράφει ο Η.Κ.ΤΖΑΦΕΡΗΣ
Η θλιβερή εικόνα της πιο άθλιας συνέντευξης πρωθυπουργού στην ΔΕΘ που παρακολούθησα στα 30 χρόνια της δημοσιογραφικής μου καριέρας, θα πρέπει να σημάνει “κόκκινο” συναγερμό στα κόμματα της αντιπολίτευσης, και κυρίως στην Νέα Δημοκρατία.

Και ο χαρακτηρισμός “άθλια συνέντευξη” δεν αφορά τον Τσίπρα.

Αλλά την ποιότητα και το περιεχόμενο των ερωτημάτων των παριστάμενων εκπροσώπων του Τύπου. Aφού όλοι γίναμε μάρτυρες σε ένα πρωτοφανές κρεσέντο γλειψίματος που προσέφεραν επαγγελματίες δημοσιογράφοι, σε ένα Καθεστώς και σε έναν Πρωθυπουργό που αντικειμενικά καταρρέει.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ευκαιριακός και εργαλειακός, ο όψιμος φιλοευρωπαϊσμός του Έλληνα πρωθυπουργού είναι μία ακόμη προσπάθεια παραπληροφόρησης της κοινής γνώμης, ιδιαίτερα δε αυτής που πρόσκειται φιλικά στην κεντροαριστερά

Θα κάνει ό,τι μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να «τσιμπήσει» κοινό από την φιλοευρωπαϊκή αριστερά, με μοναδικό του στόχο να την λεηλατήσει πολιτικά. Και όσο βλέπει ότι η ΝΔ έχει κυριολεκτικά κολλήσει δημοσκοπικά στο 31%-34%, τόσο οι προσπάθειές του θα γίνονται πιο έντονες.

Του Αντώνη Κεφαλά

Στη ΔΕΘ, η εκπληκτική επικοινωνιακή άνεση του Πρωθυπουργού  ήταν σε πρώτο πλάνο: αγνόησε το παρελθόν (και τις υποσχέσεις) και μίλησε μόνο για το μέλλον και μάλιστα λες και μόλις είχε έρθει στην εξουσία. Στην συνέντευξη Τύπου, αντιμετώπισε όλες τις ερωτήσεις, χωρίς ουσιαστικά να δώσει απάντηση στις περισσότερες, είτε πετώντας την μπάλα στην εξέδρα είτε χρησιμοποιώντας την ξύλινη ιδεολογική γλώσσα της αριστεράς είτε, τέλος, παραθέτοντας επιλεκτικά στατιστικά στοιχεία. Ήταν η παράσταση ενός εξπέρ της επικοινωνίας. Και ως τέτοια είχε όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά: από μισές αλήθειες μέχρι θράσος και από χαμογελαστή συγκατάβαση μέχρι υπολανθάνουσα επιθετικότητα.

Του Γιώργου Κύρτσου

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης περιγράφει την επενδυτική απογείωση, ενώ συμβάλλει στην επενδυτική καχεξία

Η στροφή 180 μοιρών στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2015 και ολοκληρώθηκε, σε επίπεδο θεωρίας, με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου προγράμματος-μνημονίου, η σταθεροποίηση της οικονομίας και η βελτίωση της προοπτικής της, καθώς και οι επιδόσεις-ρεκόρ στον τομέα του τουρισμού, είναι τα καλά νέα για την ελληνική οικονομία. Παραμένουν όμως τεράστια κενά στην οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται και η κάλυψή τους δεν μοιάζει να είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης Τσίπρα.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η επίσκεψη-show του Γάλλου προέδρου στην Αθήνα ίσως τελικά αποδειχθεί εφιαλτική για την περαιτέρω πενταετή πορεία του στο ύπατο γαλλικό αξίωμα. Ιδού γιατί…

Ως Έλληνας δημοσιογράφος με πολύ στενούς δεσμούς με την Γαλλία παρακολουθώ καθημερινά τις ειδήσεις από όλα σχεδόν τα μεγάλα γαλλικά τηλεοπτικά κανάλια –καθώς, βέβαια, και τα δύο διεθνή γαλλικά κανάλια, το TV5 και το France 24. Μού έκανε έτσι εντύπωση το γεγονός ότι στα γαλλικά τηλεοπτικά Μέσα (TF1, TF2, M6, κ.α.) η επίσκεψη του προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα δεν αναφέρθηκε καν στις ειδήσεις τους. Στα δε διεθνή κανάλια, οι σχετικές αναφορές είναι ζήτημα αν κράτησαν περισσότερο από 70 δευτερόλεπτα.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
​​Η ομορφιά του χώρου της Πνύκας είναι η γύμνια του. Οι Αθηναίοι που έχτιζαν μετά μανίας και άνευ ευτελείας ό,τι κενό συναντούσαν στο διάβα τους επέλεξαν για τη δημοκρατία τους μια γυμνή πλαγιά ανάμεσα στον λόφο των Νυμφών και τον λόφο των Μουσών. Εχτισαν το βήμα, έστησαν τον βωμό του Αγοραίου Διός, τα απολύτως απαραίτητα δηλαδή, και πέραν τούτου ουδέν. Ενας κενός χώρος όπου κατέθεταν τις απόψεις τους για την κοινή τους ζωή, η γεωφυσική αναπαράσταση μιας χοάνης που καταπίνει τις διαφορές και τις αντιθέσεις, ο στόχος της δημοκρατίας. Τίποτε δεν ξεχωρίζει, εκτός από τον λόγο του αγορητή.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Οι αλλαγές στην ρητορική του πρωθυπουργού και οι αγκαλιές με τον Γάλλο πρόεδρο, τον οποίο πριν λίγους μήνες έβριζε ως «νεοφιλελεύθερο», κρύβουν μία οδυνηρή πραγματικότητα

Είναι φανερό ότι ο Αλέξης Τσίπρας με βαρειά καρδιά αλλάζει ρητορική, ακολουθεί νέες κατευθύνσεις και κάνει λόγο για επενδύσεις και ανάπτυξη. Είναι προφανές ότι πρόκειται για μεταμόρφωση, η οποία όμως κατά βάθος δεν έχει ίχνος ειλικρίνειας. Πρόκειται για κινήσεις τακτικής που, για μιαν ακόμη φορά, σκοπό έχουν να εξαπατήσουν. Μπροστά στην δημοσκοπική του κατάρρευση και στο ενδεχόμενο μία νέα κεντροαριστερά να πιάσει διψήφιο ποσοστό στις προσεχείς εκλογές, ο πρωθυπουργός προετοιμάζει την μετά την ήττα του περίοδο. Τίποτα άλλο δεν τον ενδιαφέρει. Η εξουσία είναι γι’ αυτόν αυτοσκοπός.