Αποκλειστικό ρεπορτάζ του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Θα κερδίσω. Οι επιθέσεις που δέχομαι είναι πλέον τόσο απίθανες, ώστε απέκτησαν μέγεθος καρικατούρας. Έχω δε την αίσθηση ότι στην παρούσα φάση εξοργίζουν Γάλλους δημοκράτες, που βλέπουν τί κρύβεται πίσω από τις εναντίον μου αλλεπάλληλες επιθέσεις. Ευτυχώς, όμως, οι τελευταίες αντί να με καταβάλλουν, μού δημιουργούν μία παράξενη ευεξία. Είμαι σε φόρμα. Και όσοι με κατηγορούν ότι είμαι άνθρωπος του χρήματος, πλανώνται πλάνην οικτράν. Άνθρωπος του λαού είμαι. Και αυτή είναι η δύναμή μου, την οποία κάποιοι θέλουν να ακυρώσουν γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Δεν θα τούς βγει, όμως. Αντιθέτως, όσο η λασπολογία συνεχίζεται, οι Γάλλοι θα βλέπουν από ποια κέντρα προέρχεται, ποιοι είναι πίσω από αυτά και με ποιες μεθόδους επιδιώκουν να νοθεύσουν την λαϊκή ετυμηγορία».


Γράφει ο Φιλίστωρ

Πρόλογος - η Πελοπόννησος έτοιμη να επαναστατήσει

Μετά την Συνέλευση της Βοστίτσας τον Ιανουάριο του 1821 και παρά τις διαφορετικές απόψεις που εκφράστηκαν για την εκκίνηση η την αναβολή του Αγώνα, εκδηλώθηκε μια συντονισμένη προσπάθεια σε όλους τους νομούς της Πελοποννήσου για μια στοιχειώδης προετοιμασία. Ο Μητροπολίτης Χριστιανουπόλεως (Κυπαρισσίας) Γερμανός, ανέλαβε να ενημερώσει τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στη Μάνη,  το Θεόδωρο Δεληγιάννη, στην Καρύταινα, καθώς και τη μοναστική κοινότητα του Μεγάλου Σπηλαίου. Ο Δημήτριος Τομαράς, πήρε εντολή να ενημερώσει  το Μητροπολίτη Ιγνάτιο της Πρέβεζας και τους Υδραίους. Ορίστηκε ταμίας ο Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, γιατί ήταν πολύ τίμιος και όλοι τον εμπιστεύονταν, ενώ  ανατέθηκε στον έμπιστο Ιερόθεο τον Μεγαλοσπηλαιώτη, να περιέλθει όλη την Πελοπόννησο και να συγκεντρώσει τις συνδρομές από τους ορκισμένους Φιλικούς.


Στην επετειακή Σύνοδο της Ρώμης, υπεγράφη από τους 27 Ευρωπαίους ηγέτες η Διακήρυξη της Ρώμης.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Η εικόνα μίας επαιτούσας Ελλάδας υπό τους τακτικισμούς ενός ανιστόρητου πρωθυπουργού είναι ίσως για την χώρα πολύ σοβαρότερο πλήγμα από την κρίση χρέους


  Του Κώστα  Χριστίδη    *
 Προ ολίγων μηνών ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος, δήλωσε: ‘’Εάν πάμε Μάϊο – Ιούνιο (για το κλείσιμο της διαπραγμάτευσης) – καήκαμε’’!! Ήταν μία από τις λίγες, σωστές κατά περιεχόμενο δηλώσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων του ‘’Σύριζα’’. Πράγματι, εξ αρχής, τρεις ήταν οι δυνατές εξελίξεις ως προς την ‘’διαπραγμάτευση’’: ή αυτή θα έκλεινε σε σχετικά σύντομο διάστημα με μέτρα οπωσδήποτε επώδυνα ή θα έκλεινε με σημαντική καθυστέρηση και με μέτρα πολύ πιο επώδυνα ή δεν θα ολοκληρωνόταν ποτέ με καταστρεπτικές συνέπειες για την ελληνική οικονομία και πιθανή κατάληξη την έξοδο από την ευρωζώνη.



Τα φρούτα και τα λαχανικά, λίγο γυμναστική, λίγο κρασί, οι θετικές σκέψεις, και η καλή παρέα αποτελούν κάποια από τα «μυστικά» που περιλαμβάνονται στην «Βίβλο της μακροζωίας» ενός σκανδιναβού γιατρού, που μετά την εκδοτική επιτυχία στη Σουηδία θα μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 χώρες

Του Ανδρέα Πετρουλάκη
Αν είναι να κόψουμε συντάξεις, λέει, να φύγουμε από την εξουσία και να έρθει η Δεξιά να τις κόψει. Εν ολίγοις εμείς την εξουσία την αντιλαμβανόμαστε ως εκδρομή. Για αυτό και εξέφρασε και την απογοήτευσή του που δεν κέρδισαν οι ακροδεξιοί στις ολλανδικές εκλογές


Tου Δημήτρη Στεργίου
 
" ...είναι πολύ δύσκολο στη Γαλλία να γίνουν μεταρρυθμίσεις. Στη Γαλλία κάνουμε επαναστάσεις, όχι μεταρρυθμίσεις". Ήταν η θέση του αυτοκράτορα της Γαλλίας, Λουδοβίκου-Ναπολέοντα Βοναπάρτη (ή διαφορετικά Ναπολέοντα ΙΙΙ, του ανεψιού και αποτυχημένου μιμητή του Ναπολέοντα Ι) στην σημαντικότατη για την καθιέρωση του ελεύθερου εμπορίου κατά τον 19ο αιώνα βρετανική μεταρρύθμιση της κατάργησης των δασμών με τον Νόμο των Σιτηρών.



Του Περικλή Γκόγκα
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα ως οικονομολόγο ο μύθος της δραχμής. Ακούω να μου λένε ότι με τη δραχμή η χώρα μας τις δεκαετίες του 1950 και 1960 είχε επιτύχει πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Πράγματι, η Ελλάδα τότε συντηρούσε ένα μέσο ρυθμό ανάπτυξης περίπου 6% το χρόνο που την έφερνε 2η στην παγκόσμια κατάταξη μετά την Ιαπωνία που ήταν στο 7%. Όμως αυτό που δεν γνωρίζουν όσοι μιλούν για αυτό τον μύθο είναι ότι και εκείνη την εποχή η Ελλάδα είχε «ευρώ»! Ήταν και τότε όπως και τώρα σε μια νομισματική ένωση που της απέτρεπε να ασκεί ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, να «κόβει» δηλαδή όσο χρήμα επιθυμεί όπως θέλουν οι υποστηρικτές του μύθου αυτού. Αυτή η νομισματική ένωση ήταν το διεθνές νομισματικό σύστημα του Μπρέτον Γουντς. Έτσι η δραχμή δεν ήταν ανεξάρτητη αλλά μέρος του συστήματος αυτού. Το σύστημα του Μπρέτον Γουντς πράγματι βοήθησε να επιτύχει η χώρα μας τα υψηλά εκείνα επίπεδα ανάπτυξης γιατί παρείχε: σταθερότητα, χαμηλό πληθωρισμό, ασφάλεια στους ξένους επενδυτές και χαμηλό κίνδυνο. Φυσικά αυτός ήταν και ο σκοπός της δημιουργίας του Μπρέτον Γουντς το 1945 όπως και της Ευρωζώνης το 1998.


Του Φάνη Ζουρόπουλου*
Η ελευθερία του τύπου ήταν πάντα ένα μεγάλο πρόβλημα για όλες τις κυβερνήσεις από την δημιουργία του Ελληνικού κράτους και μετά. Μην ξεχνάμε ότι η πρώτη εφημερίδα που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα  μετά την επανάσταση του 1821, που ήταν στην Καλαμάτα η «Σάλπιγξ», έκλεισε μετά από τρία φύλλα που εξέδωσε γιατί «κάποιοι θέλησαν να ασκήσουν προληπτική λογοκρισία» στους συντάκτες της… Την στιγμή μάλιστα  που ακόμα τίποτα δεν είχε κριθεί για την επανάσταση και οι Τούρκοι ήσαν έτοιμοι να την καταπνίξουν !