Του Σάκη Μουμτζή

Είναι πάγια αρχή μου να μην ασχολούμαι με πράξεις συγγενών πολιτικών προσώπων. Στις πολιτισμένες, δημοκρατικές κοινωνίες δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη και το δικαίωμα στην διακριτικότητα πρέπει να είναι σεβαστό απ΄όλους.

Άλλωστε, όλοι οι πολιτικοί, πολύ δε περισσότερο οι πολιτικοί αρχηγοί, έχουν τόσα τρωτά σημεία για τα οποία πρέπει να υποστούν κριτική, ώστε η ενασχόληση με τα πεπραγμένα των συγγενών τους να είναι και απρεπής και αναποτελεσματική.

 

Γράφει ο  Αγγελος Κωβαίος

Τσίπρας και Καμμένος παίζουν παρέα το εθνικοπατριωτικό χαρτί ανήμερα των Φώτων, ενώ η φοβική στάση τους έναντι του Ερντογάν έχει αποκαλυφθεί με την υπόθεση των Oκτώ. Ο Σουλτάνος μάλλον θα χαμογελά.

Λες και όλα τα άλλα ζητήματα έχουν λυθεί, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος έχουν αρχίσει το παιχνίδι με τα λεγόμενα εθνικά θέματα.

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου 

Ο​​ταν βλέπω ή ακούω ειδήσεις από το χρονικό της κόλασης στη Μόρια, σκέφτομαι πως ό,τι και να γίνεται εκεί εμείς μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι διότι γλιτώσαμε από την Αμυγδαλέζα. Θυμάστε τις αγριοφωνάρες των τότε αντιπολιτευόμενων και νυν κυβερνώντων, πάντα αριστερών, για τα συρματοπλέγματα και τις συνθήκες παραμονής εκεί.

 

lykavitos.gr

Πρώτη φορά στα χρονικά, σύζυγος ή σύντροφος εν ενεργεία πρωθυπουργού παρεμβαίνει με πολιτική συνέντευξη για να στηρίξει τον (προφανώς) υπό πολιτική κατάρρευση άνδρα της.

Ο λόγος για την… Πανεπιστημιακό Μπέτυ, κατά κόσμον Περιστέρα, Μπαζιάνα, η οποία σε μια συνέντευξη – ανέκδοτο στην Εφημερίδα των Συντακτών, η οποία είναι βέβαιο πως θα προσφέρει άφθονο ψυχαγωγικό υλικό σε γελοιογράφους, επιθεωρησιογράφους αλλά και στα αδηφάγα social media, επιχειρεί να υπερασπιστεί τον ΑΔΥΝΑΜΟ σύζυγο της. 

 

Γράφει ο  Απόστολος Δοξιάδης

O Αλέξης Τσίπρας είναι έξυπνος. Εχει το ταλέντο να διαλέγει τους πιο ευήθεις υπουργούς του για να τους αναθέτει τις πιο βρώμικες και επικίνδυνες δουλειές. Και αυτοί οι καημενούτσικοι —εν προκειμένω ο Μουζάλας και ο Κοντονής στο θέμα των Οκτώ— πέφτουν πρόθυμα στην παγίδα

Το άρθρο αυτό ήθελα να το ονομάσω «ο Φράνκο και ο Τσίτσο της κυβέρνησης», αλλά σκέφτηκα ότι οι νέοι αναγνώστες δε θα αναγνωρίσουν τα ονόματα του παλιού δημοφιλούς κωμικού ιταλικού ντουέτου, Φράνκο Φράνκι και Τσίτσο Ινγκρασία, του οποίου τα δύο μέλη συναγωνίζονταν ο ένας τον άλλο σε ηλιθιότητα.

 

Tης Virginia Rometty* 

Τα δεδομένα συνθέτουν έναν τεράστιο νέο φυσικό πόρο, ο οποίος υπόσχεται να είναι για τον 21ο αιώνα αυτό που ήταν η θερμική ενέργεια πριν 300 χρόνια και οι υδρογονάνθρακες για τον 20ο

Κάποιοι σήμερα τρομάζουν από το ευρύ φάσμα των Big Data και των αλλαγών που επιφέρουν. Πολλοί ανησυχούν για τα ζητήματα που τίθενται αναφορικά με το απόρρητο και την ασφάλεια. Αυτά τα ερωτήματα είναι σοβαρά και απαιτούν σοβαρές απαντήσεις από πλευράς τεχνολογίας και πολιτικής.

 

Του Βασιλειου Γρ.Παπαδακη

Το έτυμον της λέξεως «Lobby» (ξενολόγημα), ανάγεται στον ρεπουμπλικάνο 18ο πρόεδρο των Η.Π.Α., (1869-1877), Ulysses Grand (1822-1885). Ο πρόεδρος συναντούσε τους φίλους, ψηφοφόρους στην αίθουσα υποδοχής (λόμπυ) του ξενοδοχείου όπου διέμενε στην Ουάσιγκτων. 

Κατά μίαν άλλη εκδοχή και σύμφωνα με τους συντάκτες του B.B.C., η  λέξη λόμπυ (ομάδα πίεσης) αναφέρεται στους βουλευτές που περίμεναν στους διαδρόμους του Βρεταννικού Κοινοβουλίου την πολιτική ηγεσία ώστε να επηρεάσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους, τα συμφέροντα μίας κατηγορίας πληθυσμού η ακόμα και επαγγελματικά συμφέροντα. 

 

Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι ο «καθρέπτης» της  κάθε κυβέρνησης, σαν εμφάνιση, ως προς αυτά που λέει, αλλά και ως προς τον τρόπο που τα λέει...... Ο Τζανακόπουλος -έχω εδώ  ξαναγράψει- πληροί  πλήρως την ανάλυση της Χάνα Άρεντ, ότι  «οι ναζί εγκληματίες των Ες-Ες έστελναν ανθρώπους στους φούρνους των στρατοπέδων συγκέντρωσης , κτίζοντας τις καριέρες τους χωρίς κανένα ψυχολογικό πρόβλημα ,συναγωνιζόμενοι πολλές φορές, ποιος θα έκανε καλυτέρα και γρηγορότερα την δουλειά» !... Ο τύπος , βρήκε στον ΣΥΡΙΖΑ την ευκαιρία της ζωής του και κάνει καριέρα , κακοποιώντας την αλήθεια ,την δεοντολογία, την πραγματικότητα και ότι έχει σχέση με την αντικειμενική διαχείριση της ενημέρωσης. Και λέει ψέματα, μεγάλα ψέματα, που δυστυχώς πολλοί- και εκτός ΣυριζαΊων- πιστεύουν.

 

 

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Όλα αυτά που συμβαίνουν στο Υπουργείο Παιδείας, τις τελευταίες μέρες, μοιάζουν με θεατρικό του Beckett σε διασκευή Δαλιανίδη και με βάθος, στο υποσυνείδητο φόντο, τον Ιονέσκο.

Δεν υπάρχει χώρα, δεν υπάρχει διοίκηση, υπουργός, αναπληρωτής υπουργός και ηθικό υπόβαθρο να υποστηρίξει ένα τέτοιο πολιτικό σενάριο. Ένα τέτοιο αφήγημα που απασχολεί την δημόσια σφαίρα, τα μίντια και τους αναλυτές.

 

Του Ηλία Καραβόλια

Το μέλλον στην Ελλάδα της λιτότητας δεν είναι κατι έξω και πέρα απο το σήμερα, δεν είναι καν προιόν φαντασίας: το μέλλον είναι το αποτέλεσμα του τώρα. Στον τόπο μας, αυτό έχει αγνοηθεί ή μάλλον έχει απωθηθεί μαζικά. Μικρομέτοχοι του χρόνου μας, και εντός μια ασφυκτικής συμπίεσης των τελευταίων 8 ετών, είδαμε την ζωή μας να αλλάζει. Και έτσι, σχεδόν όλοι γράφουμε και σχολιάζουμε Πολιτική, Οικονομία, γράφουμε  μήπως και σκοτώσουμε την λογική της μίζερης καταγγελτικής μοιρολατρίας.