Μια  απογευματινή βόλτα στο κέντρο της  Πάτρας, στάθηκε αφορμή να  περάσω από την Αγορά Αργύρη , εκεί εκτίθενται έργα του συλλόγου  πατρινών καλλιτεχνών με θέμα «Ήλιος & θάλασσα».

Του Αλέξη Παπαχελά
Η ​​Τουρκία θα περάσει ακόμη μία πολύ μεγάλη κρίση. Η ανησυχία για την τουρκική οικονομία στα διεθνή κέντρα αποφάσεων είναι πάρα πολύ μεγάλη. Θεωρείται ζήτημα χρόνου το πότε θα σκάσει η «φούσκα» που έχει δημιουργηθεί. Και μόνο, άλλωστε, το γεγονός ότι το σύστημα Ερντογάν δίνει δικά του δάνεια, έξω από το θεσμικό τραπεζικό πλαίσιο, αρκεί. Αυτή μπορεί να αποδειχθεί η «αχίλλειος πτέρνα» του Τούρκου ηγέτη γιατί μπορεί να στρέψει τις μάζες των οπαδών του εναντίον του. Ανθρωποι που γνωρίζουν σε βάθος τη γείτονα δεν αποκλείουν κανένα σενάριο, ακόμη και καταστάσεις εμφυλίου πολέμου ή Βενεζουέλας. Η ανασφάλεια θα επιτείνει την παράνοια, αν συμβεί κάτι τέτοιο, και θα οδηγήσει σε περιπέτειες.

Του Γιώργου Καρελιά
Η Ελλάδα μετά τις προσεχείς εκλογές θα χρειάζεται τις μετριοπαθείς, μεταρρυθμιστικές και υπεύθυνες δυνάμεις που υπάρχουν στο ευρύτερο Κέντρο και θα είναι κρίμα να παραμείνουν περιθωριοποιημένες

Το συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ουσιαστικά του ΠΑΣΟΚ, ξεκαθάρισε το πολιτικό τοπίο. Παρά το μικρό, αυτή τη στιγμή, εκλογικό του μέγεθος, ο χώρος αυτός αποτελεί πολύφερνη νύφη, δεδομένου του ρόλου που μπορεί να κληθεί να παίξει μετά τις προσεχείς εκλογές.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Ε​​χουν και οι λέξεις την οικολογία τους. Εντάσσονται κοινώς σε μια γλωσσική αλυσίδα η οποία προσθέτει ή αφαιρεί από τη σημασία τους. Οταν υπενθυμίζουμε το κοινότοπον ότι οι λέξεις δεν είναι από μόνες τους χυδαίες, χυδαίες όμως τις κάνει ο τρόπος που τις χρησιμοποιείς, αυτό εννοούμε. Ενα γυμνό σώμα δεν είναι χυδαίο. Αν όμως το εντάξεις στο περιβάλλον της πορνογραφίας γίνεται χυδαίο. Ο Εκτωρ, στο Θ της Ιλιάδος, φωνάζει στον χτυπημένο από τους κεραυνούς του Δία Διομήδη: «τράβα κούκλα» - έρρε γλήνη. Λίγο πιο κάτω ο Ζευς αποκαλεί τη σύζυγό του Ηρα «σκύλα». «Σκυλότατη» για την ακρίβεια, «κύντατη». «Τρίχες» αποκαλεί ο Αχιλλεύς τα δώρα που του υπόσχεται ο Αγαμέμνων για να τον πείσει να επανέλθει στον πόλεμο. Αν όλες αυτές τις εκφράσεις τις απομονώσεις από το ηρωικό περιβάλλον του έπους γίνονται βρισιές του χειρίστου είδους. Δηλώνουν αγένεια, ποταπότητα και βγάζουν στην επιφάνεια την ασχήμια του κακοφορμισμένου χόλου. Το ίδιο ισχύει και για τις βωμολοχίες του Αριστοφάνη. Αντλούσε την ελευθεριότητά του από την ιερότητα του θεάτρου. Τον προστάτευε ο Διόνυσος. Αν μιλούσε έτσι στον δρόμο ή στη γυναίκα του μάλλον θα είχε κακά ξεμπερδέματα.

Toυ Ανδρέα Ζαμπούκα
Ο Πολάκης είναι ο κλώνος του «επαναστατημένου Ρωμιού». Που μεγάλωσε ανάμεσα στον Μαρξ, τον Στάλιν, τον Παπαφλέσσα και τον Κολοκοτρώνη. Που γαλουχήθηκε με το «εθιμικό δίκαιο» της «φαμίλιας» και «ψίλωσε ο νους του» από την ασυδοσία του ελληνικού κρατισμού και των  κατάλοιπων της Φεουδαρχίας. Τον είδαν οι Σφακιανοί πρωτόγονο, «ντελικανή» και «πολέμαρχο», τον έκαναν δήμαρχο. Αυτό ήταν, δεν ήθελε και πολύ ο Τσίπρας να τον «καψουρευτεί». Και να τ΄ αποτελέσματα… 

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Πριν 28 χρόνια ακριβώς οι Δημήτρης Στεργίου και Αντώνης Κεφαλάς κατέγραφαν στο περιοδικό την μεγάλη λεηλασία της περιόδου 1981-1989

Μετά από επτά χρόνια δικτατορίας και άλλα επτά καραμανλικής διακυβέρνησης, ήταν εύλογο ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο ευρύτερος χώρος που εκπροσωπούσε να διψούν για εξουσία. Έτσι, τον Οκτώβριο του 1981 το ΠΑΣΟΚ, επτά χρόνια μετά την ίδρυσή του, ανέβαινε στην εξουσία για να εκσυγχρονίσει την Ελλάδα (που από την 1η Ιανουαρίου 1981 ήταν ήδη μέλος της δεκαμελούς ευρωπαϊκής οικογένειας), αλλά και για να την μετασχηματίσει κοινωνικά και οικονομικά με βάση θεωρίες που ήδη έχουν συντριβεί από την πραγματικότητα.

Του Παναγιώτη Καρκατσούλη*

Η επίθεση των Τσίπρα-Πολάκη στη δικαιοσύνη, και ειδικότερα στο Συμβούλιο της Επικρατείας, δεν με εξέπληξε. Προφανώς, δεν με εξέπληξε ούτε η αντιποίηση αρχής που επεχείρησε ο συγκυβερνήτης Καμμένος στην περίπτωση του ισοβίτη, λίγες ημέρες πιο πριν.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Αν η οικονομία δεν απελευθερωθεί πλήρως, εδώ και τώρα, από τα δεσμά του κρατισμού και της συναφούς διαπλοκής, ούτε με χίλια μνημόνια δεν πρόκειται να σωθεί

Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Στον κόσμο της Αριστεράς ήταν και είναι ακόμα, βαθιά ριζωμένη η πίστη ότι η πολιτική  δεν είναι ένα δημοκρατικό δικαίωμα που έχει στόχο να διαχειριστεί αντιθέσεις, σε κλίμα ειρήνης, με σκοπό να βελτιώσει την ζωή των πολιτών.

Ενας σημαντικός αριθμός βουλευτών και κορυφαίων στελεχών είναι οι ίδιοι δημόσιοι υπάλληλοι.

Από το βήμα του Συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ο πρωην υπουργός Νίκος Χριστοδουλάκης, ανέφερε ότι «την απεμπλοκή της χώρας από τα Μνημόνια δεν θα την πετύχουν ούτε όσοι νόμιζαν ότι θα τα σκίσουν, ούτε όσοι τα θεωρούν ως τις πλάκες του Μωϋσή και τούς φταίει διαρκώς η κοινωνία».