Του Νίκου Κωνσταντάρα

Εάν επιβεβαιωθούν οι τελευταίες εκτιμήσεις και το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία αναδειχθεί τρίτο στις εκλογές της Κυριακής, η εξέλιξη θα έχει αρνητικές συνέπειες για την Ευρωπαϊκή Ενωση και συγκεκριμένα για την Ελλάδα. Το κόμμα της εθνικιστικής Δεξιάς, γνωστό με τα αρχικά AfD, δεν πρόκειται να βρεθεί στην κυβέρνηση, αφού όλα τα άλλα κόμματα έχουν αποκλείσει τέτοια συνεργασία· η επιρροή του, όμως, είναι ήδη καθοριστική, ωθώντας το σύνολο της πολιτικής σκηνής της χώρας προς τα δεξιά. Εάν μάλιστα αποσπάσει πάνω από το 12% των ψήφων, κάτι που δεν είναι απίθανο, οι επιπτώσεις θα είναι ακόμη πιο σοβαρές.

Γράφει ο  Αλέκος Παπαναστασίου

Αυτά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ στον Μητσοτάκη, τα έλεγε και το παλιό ΠΑΣΟΚ στον πατέρα του. Αλλά τότε το ΠΑΣΟΚ είχε και κάτι να μοιράσει... Πάμε σε μία αντιπαράθεση η οποία από τη μία πλευρά θα έχει σχέδιο και από την άλλη συνθήματα για τη Θάτσερ

Η κυβερνητική κριτική προς τις θέσεις και τις εξαγγελίες Μητσοτάκη ήταν λίγο ως πολύ αναμενόμενη. Ο πρόεδρος της ΝΔ χαρακτηρίστηκε πολιτικός απόγονος της Θάτσερ, ελεγχόμενος για «ακραίο νεοφιλελευθερισμό».

Του Γιάννη Κ. Τρουπή

Μάλλον είχε «καλομάθει» η κυβερνητική πλειοψηφία. Η μέθοδος του «πατάω σε δύο βάρκες» φαίνεται πως είχε βολέψει το Μέγαρο Μαξίμου, όμως κάποια στιγμή η συνεχής ισορροπία μπορεί να σε οδηγήσει και στο... νερό, ένα σενάριο που φαίνεται πως είχαν ξεχάσει στην κυβέρνηση. Πώς αλλιώς να εξηγήσεις το ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ έχει διανύσει πέραν του μισού του κοινοβουλευτικού της βίου, στηριζόμενη στα δύσκολα εντός της Βουλής στις ψήφους της αντιπολίτευσης.

Η πρακτική της κυβέρνησης από την μία να περνάει τις διατάξεις με τις οποίες διαφωνεί ο κυβερνητικός της εταίρος στηριζόμενη στα κόμματα της αντιπολίτευσης και από την άλλη οι ΑΝΕΛ να εμφανίζονται ως «εγγυητές» των εθνικών θεμάτων ολοκληρώθηκε και μάλιστα με εμφατικό τρόπο.

Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης
Ακόμα και για την πετρελαιοκηλίδα, φωνές από την κυβέρνηση αποδίδουν ευθύνες «στα σαράντα χρόνια που κατέστρεψαν τη χώρα». Ομως, συγγνώμη, πότε τελειώνει αυτό; Και πόσο, στα αλήθεια, αμέτοχοι ήταν οι σημερινοί κυβερνώντες;

Κάποια στιγμή, στη Επιτροπή της Βουλής, γύρισε ο Κουρουμπλής και είπε στον Μανιάτη της Συμπαράταξης αυτό με τα σαράντα χρόνια που κυβερνούσαν οι άλλοι και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι με τη σκούπα και το σφουγγαρόπανο στο χέρι.

Βέβαια, κοινοβουλευτικά, ο Μανιάτης είναι αρκετά νεότερος του Κουρουμπλή που έκλεισε εικοσαετία στη Βουλή και έχει υπηρετήσει και ως στρατιώτης της Αλλαγής. Ομως την ώρα που οι άλλοι «κατέστρεφαν τη χώρα», τα χέρια του Κουρουμπλή έμεναν καθαρά. Για αυτό έλαμπαν όταν ψήφιζε -και με τα δύο- τα Μνημόνια.

Του David L. Veksler

Ο πρόεδρος Nicolas Maduro θέλει οι Βενεζολάνοι να αρχίσουν να εκτρέφουν κουνέλια για να επιλύσουν την οικονομική καταστροφή που δημιούργησε ο ίδιος και ο προκάτοχός του Ούγο Τσάβες και οδήγησε σε εκατομμύρια πρώην μέλη της μεσαίας τάξης να λιμοκτονούν, να ζητιανεύουν στους δρόμους και να εγκαταλείπουν τα παιδιά τους.

“Το κουνέλι δεν είναι κατοικίδιο, είναι απλώς δυόμισι κιλά κρέας” είπε ο Maduro. “Το πρώτο μέρος του Σχεδίου Κουνέλι μπαίνει σε εφαρμογή”.

Δυστυχώς, το σχέδιό του σκόνταψε γρήγορα σ’ ένα εμπόδιο: οι άνθρωποι άρχισαν να κρατούν τα κουνέλια ως κατοικίδια αντί να τα τρώνε. Μπορεί να φαίνεται περίεργο άνθρωποι που λιμοκτονούν να προτιμούν να ταΐζουν τα κουνέλια αντί για τους εαυτούς τους, αλλά ξέρω πώς είναι: και η δική μου οικογένεια προσπάθησε να εκτρέψει κουνέλια για να αντιμετωπίσει την οικονομική καταστροφή του σοσιαλισμού, και το σχέδιο δεν απέδωσε ούτε για μας.

Του Πάσχου Μανδραβέλη
Την εποχή που το κράτος ξόδευε δύο δισ. τον μήνα περισσότερα από όσα εισέπραττε (χωρίς τα τοκοχρεολύσια), δηλαδή είχε πρωτογενές έλλειμμα 24 δισ. ετησίως, ήτοι 15,6% του ΑΕΠ, ένας καημός φλόγιζε τις ανακοινώσεις των κομμάτων, τα πάνελ των εκπομπών και τις κουβέντες στα καφενεία: «Τι θα γίνει με το χρέος;». Ματαίως οι εταίροι και δανειστές έστελναν απανωτά μηνύματα ότι το χρέος είναι μεγάλο πρόβλημα, αλλά όχι του παρόντος. Πιο επείγουσα ήταν η μείωση του ελλείμματος, να σταματήσει δηλαδή η χώρα να παράγει νέο χρέος και μετά να ψάξουν τρόπους να διευθετηθεί το παλιό.

Γράφει ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ

Εντάξει ο τίτλος είναι χιουμοριστικός. Ο πραγματικός θα ήταν γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα γίνει ποτέ ΠΑΣΟΚ. Και ο υπότιτλος γιατί η Κεντροαριστερά του σήμερα δεν μπορεί να ξαναγίνει το ΠΑΣΟΚ του χθες.

Πρώτα ο ΣΥΡΙΖΑ. Με δυο λόγια δεν μπορεί να γίνει ΠΑΣΟΚ γιατί ο Τσίπρας δεν είναι Ανδρέας, γιατί δεν έχει Σημίτη, Βενιζέλο, Αλέκο Παπαδόπουλο ή Άννα Διαμαντοπούλου και γιατί δεν αρκεί να τον στηρίζουν ο Κουρουμπλής, ο Κοτσακάς και ο Τσοχατζόπουλος.

Γράφει ο Γιώργος Στρατόπουλος
Λαθρεπιβάτες δεν υπάρχουν μόνο στα πλοία. Εχει και η Δημοκρατία τους δικούς της. Το δημοψήφισμα ήταν μια κίνηση του εκκρεμούς μεταξύ «ηλιθιότητας» και «απάτης», ίσως και γραμμικός συνδυασμός των δύο, ανάλογης τοξικότητας. Και έτσι φτάσαμε στην 20η Σεπτεμβρίου 2015 και το πληρώνουμε όλοι


Την 20ή Σεπτεμβρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε την τρίτη εκλογική αναμέτρηση σε διάστημα οκτώ μηνών. Η νίκη του Σεπτεμβρίου δεν θα ήταν εφικτή αν δεν είχε προηγηθεί η αχρείαστη, όπως αποδείχθηκε, και εθνικά επιζήμια αναμέτρηση του δημοψηφίσματος. Αν ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρούσε να συνθηκολογήσει με τους δανειστές χωρίς δημοψήφισμα, θα έχανε τη δεδηλωμένη από τους δραχμιστές του ΣΥΡΙΖΑ και η ιστορία θα γραφόταν αλλιώς. Ομως η διενέργεια του δημοψηφίσματος προκάλεσε μια κρίσιμη, εκβιαστική και χαοτική κατάσταση στη χώρα. Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση; Θαυμάσια για ποιους;

Του Φάνη Ζουρόπουλου*
ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ότι η χώρα έχει σοβαρό πρόβλημα και χρειάζεται συγκεκριμένες λύσεις. Αυτό γίνεται με έξωθεν βοήθεια βέβαια, με τα γνωστά προβλήματα αλλά έστω και στο περίπου, κάπως γίνεται..... Ξέχωρα  από αυτό, την διαχείριση δηλαδή της καθημερινής μιζέριας, από μια Σταλινοφασιστική κυβέρνηση, λείπει κάτι άλλο. ΛΕΙΠΕΙ κάτι πιο μεγαλεπήβολο, πιο αφηρημένο, πιο μακρόπνοο, πιο φιλόδοξο, που δεν το ακούω ούτε το βλέπω να ''παίζει'' στους υπόλοιπους σημερινούς πολιτικούς σχηματισμούς. ΛΕΙΠΕΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ, που θα μπορούσε να απαντήσει και σε μερικά βασικά ερωτήματα που εμένα τουλάχιστον με βασανίζουν και είναι. ΤΙ ΕΙΝΑΙ και γιατί υπάρχει αυτή η χώρα ; ΠΟΥ πάει; ΠΟΙΟΣ είναι ο σκοπός της; ΤΙ ΘΕΛΕΙ να προσφέρει στον πλανήτη;

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
​Τον Αύγουστο η φιλομαθής χώρα βυθίστηκε στα μεγάλα ζητήματα της σύγχρονης Ιστορίας. Με την πρωτοβουλία ενός εγνωσμένου κύρους διανοητή, του υπουργού κ. Κοντονή, δόθηκε η ευκαιρία στο κοινό να μελετήσει τους ολοκληρωτισμούς του εικοστού αιώνος. Γόνιμος διάλογος διεξήχθη για τις ομοιότητες και τις διαφορές του ναζισμού και του κομμουνισμού. Το ανήσυχο πνεύμα του ελληνισμού διαφέρει από το χαυνωμένο τοιούτο της υπόλοιπης Ευρώπης κατά τούτο. Εμείς δεν αρκούμεθα σε απαντήσεις που έχουν δοθεί βάσει ιστορικών στοιχείων. Διότι τα φαινόμενα απατούν, όπως τα Κατίν και τα Γκουλάγκ, ή τα θύματα του ελληνικού Εμφυλίου. Και δικαίως κάποιος κυβερνητικός σοφός μάς υπενθύμισε ότι ο Στάλιν δεν σκότωσε κανέναν Eλληνα, εκτός από όσους έπεσαν για τον Στάλιν το ’46-’49 και όσους έπεσαν στις μάχες εναντίον τους για να διασφαλίσουν το δικαίωμα του κ. Κοντονή να στέλνει επιστολές.