Της Μαριέττας Γιαννάκου
Ο αναδυόμενος λαϊκισμός στην Ευρώπη απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς και όχι βιαστικές ενέργειες από τις μεγάλες χώρες μέλη της ΕΕ

Οι μεγάλες αλλαγές που έφερε η κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων χαρακτηρίστηκαν σε πρώτη φάση από αυτό που ο Πασκάλ Μπρυκνέρ ονομάζει «μελαγχολία της δημοκρατίας». Οι μεγάλες πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, είτε κεντροδεξιές είτε σοσιαλδημοκρατικές, ακολούθησαν το ίδιο περίπου μοντέλο διοίκησης, που μπορεί να συνοψιστεί με την φράση «κοινωνική οικονομία της αγοράς».

Του Κώστα  Χριστίδη*

Κατηγορήθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τους ‘’μαιτρ’’ της διαστρέβλωσης ότι στον λόγο του της Θεσσαλονίκης περιλαμβανόταν η φράση: ‘’Δεν τρέφω αυταπάτες για μία κοινωνία χωρίς ανισότητες. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση και όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την Δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα’’. Παρέλειψαν, όμως, την αμέσως προηγούμενη και την αμέσως επόμενη φράση της ομιλίας του, οι οποίες αντιστοίχως έχουν ως εξής: ‘’Η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων τα τελευταία χρόνια αποτελεί μία τεράστια πληγή’’. Και: ‘’Το μέρισμα ευημερίας πρέπει να μοιραστεί με όσο το δυνατόν πιο δίκαιο τρόπο. Γιατί για εμάς η αλληλεγγύη είναι η άλλη όψη της ελευθερίας’’. Η κακοπιστία και η διαστρέβλωση του νοήματος είναι προφανείς.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Ο Θύμιος Λυμπερόπουλος δεν εκπροσωπεί την επαγγελματική τάξη των ιδιοκτητών ταξί και των μαντράδων. Ο Θύμιος Λυμπερόπουλος εκπροσωπεί έναν θεσμό του νέου ελληνισμού. Γι’ αυτό είναι και υπεράνω πολιτικής. Στο ταξί έβρισκες, ακόμη και στο πεντάλεπτο ή το δεκάλεπτο της συναναστροφής, συμπυκνωμένες όλες τις αρετές του Ελληνος. Από την αναίδεια και την κουτοπονηριά, ως την ξερολία και τις εδραίες βεβαιότητες της πιο κοινής βλακείας. Οποιος τόλμησε να υποτιμήσει την όρεξη για φλυαρία του αξύριστου οδηγού ή την τελευταία θεωρία περί καταστροφής της ωραιότερης χώρας του κόσμου, όποιος δεν συγκατένευσε στη δεύτερη κούρσα, όποιος δεν μειδίασε όταν τον άκουσε να σχολιάζει στο φανάρι «και ξανθιά και οδηγός, τι περιμένεις» και όποιος δεν τον άκουσε να του αφηγείται ιστορίες με πελάτισσες που κάθισαν δίπλα του και ήθελαν «άλλα», γιατί «όλες ίδιες είναι», είναι σαν μην έχει γευθεί ποτέ στη ζωή του γύρο με πίτα. Οπως μια μπουκιά πιτόγυρου είναι μια μπουκιά Ελλάδας, έτσι και μια διαδρομή με ταξί είναι μια ανάσα ελληνικού πολιτισμού.

Γράφει ο  Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Χτες, ο αδερφός του πρωθυπουργού απαλλάχτηκε από το δικαστήριο Μυτιλήνης με παραγραφή για το αδίκημα της πλαστογράφησης πιστοποιητικού ασφαλιστικής ενημερότητας, με βάση το νόμο Παρασκευόπουλου για αποσυμφόρηση των δικαστηρίων.

Όση δημοσιότητα πήρε η είδηση όταν απαγγέλθηκε η κατηγορία άλλη τόση πήρε και χτες με την απόφαση. Η ελληνική δημοσιογραφία είτε είναι εντελώς ανίκανη είτε είναι πολύ διεφθαρμένη είτε έγινε ξαφνικά λεπτή και ευγενική. (Αφού έχει κατασπαράξει αθώους και αθώους στην ιστορία της). Επειδή η είδηση είναι είδηση. Και γράφεται και χωρίς να χυδαιολογείς. Η είδηση δεν θα είχε ίσως τόση αξία αν δεν περιελάμβανε τα εξής χαρακτηριστικά:

Του  Πάσχου Μανδραβέλη
Εχουν οι πολιτικοί ιδιωτική ζωή; Φυσικά κι έχουν. Στον βαθμό, όμως, που την κρατούν στην κρεβατοκάμαρά τους. Από τη στιγμή που εμφανίζουν στοιχεία της ιδιωτικής τους ζωής για να επιτύχουν δημόσια αξιώματα, αυτά τα στοιχεία χρήζουν επαλήθευσης. Και ο μόνος τρόπος να επαληθευτούν είναι να ελεγχθεί η προσωπική τους ζωή.

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Κρατώντας τις δηλώσεις Τσακαλώτου ότι σε λίγο καιρό δεν θα έχουμε που να βάλουμε τους επενδυτές, παραμένω αισιόδοξος για το μέλλον αυτής της χώρας. Δεν μπορεί, λέω μέσα μου, ένας υπουργός να λέει ψέματα, κάτι θα ξέρει. Θα έρχονται μηνύματα στο υπουργείο του που εγώ δεν βλέπω.

Γράφει η Ρέα Βιτάλη
Τελικά πλήρωσε με μετρητά, 2.642,70 στερλίνες, το ξενοδοχείο στο Λονδίνο, και όχι όπως μας ελεγε στη Βουλή. Μα μόνο παιδί, πολύ παιδί, μωρό, μπορεί να πιστεύει ότι στις μέρες μας δεν θα αποκαλυφθεί ένα τέτοιο ψέμα. Δεν μπορεί να σκέφτηκε τόσο επιπόλαια! Είναι διάβολε υπουργός Αμύνης της χώρας!

Θα γδύσω αργά αργά τις σκέψεις μου, ως ενεργού πολίτη και ψηφοφόρου σε απόγνωση. Πάμε.

Του Δημήτρη Στεργίου
Θυσιάσθηκαν και θυσιάζονται, σαν να είναι πλατανόφυλλα,  στο βωμό κομματικών σκοπιμοτήτων και αντιοικονομικών ιδεοληψιών αμύθητα ποσά εθνικών πόρων και δανείων με επιχορηγήσεις και «κοινωνικές» πολιτικές, με τα οποία θα κατασκευάζονταν τέσσερα επιπλέον μετρό!

Παρά τις συνεχείς, επί σαράντα χρόνια, επιχορηγήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή από τους Έλληνες φορολογουμένους, και τις συνεχείς αναλήψεις και διαγραφές χρεών τους, επί σαράντα χρόνια, το διαχρονικό οικονομικό έγκλημα στη λειτουργία των κρατικών αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας συνεχίζεται. Δηλαδή, συνεχίζεται ένα μείζον –και ατιμώρητο επί σαράντα χρόνια- οικονομικό έγκλημα με τη θυσία εκατομμυρίων εθνικών πόρων και δανείων στο βωμό κομματικών σκοπιμοτήτων και εφιαλτικών ιδεοληψιών, που θεωρούν ότι υπάρχει δωρεάν πιάτο στην οικονομία και για το λόγο αυτό πρέπει να διασπαθίζονται  τα εθνικά έσοδα σαν να είναι … πλατανόφυλλα.

Του Κωστή Χατζηδάκη

Τί τον εμπόδισε τόσα χρόνια να προσελκύσει τις επενδύσεις για τις οποίεςτώρα κόπτεται;

Εμφανιζόμενος   περίπου   σαν   τον   Απόστολο   Παύλο   στην   Δαμασκό,   ο   κ.Τσίπρας   στην   ΔΕΘ   μίλησε   για   την   επιτακτική   ανάγκη   προσέλκυσηςεπενδύσεων   ώστε   να   δημιουργηθούν   νέες   θέσεις   εργασίας   και   να   βγει   η Ελλάδα από την κρίση. Όμως, ένα ερώτημα που προέκυψε άμεσα ήταν: Τίήταν αυτό που τον εμπόδιζε τόσα χρόνια να αναγνωρίσει κάτι τόσο προφανές;

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΖΙΜΑ

Ο Αλ. Τσίπρας είχε επισκεφθεί τον Αύγουστο του 2014 το Αγιον Ορος, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ισχυρές αναταράξεις στις σχέσεις κυβέρνησης και Αγίου Ορους, με αντίκτυπο στον κόσμο των ορθοδόξων πιστών, προκάλεσε η ματαίωση της επίσημης επίσκεψης του κ. Αλέξη Τσίπρα στις Καρυές, την περασμένη Τετάρτη, όπου πλην των επαφών με την ηγεσία των αγιορειτών και την περιήγηση σε μοναστήρια επρόκειτο να συναντηθεί και με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο.