Του Κώστα  Χριστίδη*

Η πορεία της κυβέρνησης που θα προκύψει μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν διεξαχθούν αυτές, είναι ήδη ναρκοθετημένη σε πολλούς τομείς. Ο χρόνος που θα διαθέτει για να αντιστρέψει την πορεία της χώρας προς την παρακμή θα είναι τρεις έως έξι το πολύ μήνες. Εάν μέσα σε αυτό το περιορισμένο διάστημα δεν σημειωθούν ορισμένες μικρές ή μεγάλες νίκες σε κρίσιμα θέματα, θα αρχίσει να αναπτύσσεται εσωκομματική κριτική, η αντιπολίτευση θα ανακτήσει κάποιον βηματισμό, τα πάσης φύσεως συμφέροντα θα συσπειρωθούν για να ακυρώσουν εν τη γενέσει της κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια.

 

 

Γράφει ο  Αλέκος Παπαναστασίου

Η ανθεκτικότητα του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος απέναντι στις επιθέσεις που δέχεται εδώ και τρία χρόνια είναι ένα συμβολικό παράδειγμα θεσμικής αντοχής. Η θητεία του ολοκληρώνεται τον Ιούλιο του 2020 και το μήνυμα που στέλνει είναι σαφέστατο

Οι παρεμβάσεις κατά του επικεφαλής της Τραπέζης της Ελλάδος, συχνά με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, καλά κρατούν από τον Ιανουάριο του 2015 και είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πολιτικά στόρι της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

 

Του Σάκη Μουμτζή

Είναι πάγια αρχή μου να μην ασχολούμαι με πράξεις συγγενών πολιτικών προσώπων. Στις πολιτισμένες, δημοκρατικές κοινωνίες δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη και το δικαίωμα στην διακριτικότητα πρέπει να είναι σεβαστό απ΄όλους.

Άλλωστε, όλοι οι πολιτικοί, πολύ δε περισσότερο οι πολιτικοί αρχηγοί, έχουν τόσα τρωτά σημεία για τα οποία πρέπει να υποστούν κριτική, ώστε η ενασχόληση με τα πεπραγμένα των συγγενών τους να είναι και απρεπής και αναποτελεσματική.

 

Γράφει ο  Αγγελος Κωβαίος

Τσίπρας και Καμμένος παίζουν παρέα το εθνικοπατριωτικό χαρτί ανήμερα των Φώτων, ενώ η φοβική στάση τους έναντι του Ερντογάν έχει αποκαλυφθεί με την υπόθεση των Oκτώ. Ο Σουλτάνος μάλλον θα χαμογελά.

Λες και όλα τα άλλα ζητήματα έχουν λυθεί, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος έχουν αρχίσει το παιχνίδι με τα λεγόμενα εθνικά θέματα.

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου 

Ο​​ταν βλέπω ή ακούω ειδήσεις από το χρονικό της κόλασης στη Μόρια, σκέφτομαι πως ό,τι και να γίνεται εκεί εμείς μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι διότι γλιτώσαμε από την Αμυγδαλέζα. Θυμάστε τις αγριοφωνάρες των τότε αντιπολιτευόμενων και νυν κυβερνώντων, πάντα αριστερών, για τα συρματοπλέγματα και τις συνθήκες παραμονής εκεί.