Ακρίβεια και πληθωρισμός: Επιχείρηση αντίστροφης αναδιανομής εισοδήματος -  Αποψεις | RED LINE

του Πλάτωνος Τήνιου*

Κανείς δεν θέλει την ακρίβεια. Όλοι απεύχονται εξίσου τον πληθωρισμό. Μπορούμε να καταπολεμήσουμε το  ένα χωρίς να προκαλέσουμε το άλλο; Καθώς ο κόσμος βγαίνει από την πανδημία, παντού εμφανίζονται κύματα ανατιμήσεων. Διακαής πόθος των υπουργών Οικονομικών και των κεντρικών τραπεζιτών είναι αυτά να αποδειχθούν απλώς παροδικά και η πίεση στις τιμές να έχει κοπάσει το καλοκαίρι του 2022. Ανομολόγητος φόβος είναι μήπως το πανδημικό τσουνάμι δεν είναι παρά προάγγελος πληθωριστικής καταιγίδας. Εφιάλτης, μήπως τα μέτρα κατά της ακρίβειας υποδαυλίζουν τον πληθωρισμό.

Βασιλική Γεωργιάδου: «Η κανονικοποίηση της ακροδεξιάς συμβαίνει μπροστά στα  μάτια μας» | LiFO

Μία ανανεωμένη ακροδεξιά προπαγάνδα προσαρμοσμένη στους φόβους της εποχής ήταν σε θέση να διασώσει αμεσότερα και ευκολότερα, μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε σημαντικό βαθμό, τις ανελεύθερες ιδέες της στη δημόσια σφαίρα

της Βασιλικής Γεωργιάδου*

O δεξιός εξτρεμισμός, παρότι κατέγραφε διαρκή παρουσία στον δυτικό κόσμο καθ' όλη τη μεταπολεμική περίοδο, η δυναμική του ήταν ακανόνιστη, ενώ βρισκόταν σε υποχώρηση πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Τα πράγματα αρχίζουν σταδιακά να αλλάζουν μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους και ό,τι αυτό το αδιανόητο γεγονός σηματοδότησε για τα ζητήματα της παγκόσμιας ασφάλειας. Πλέον, ο βίαιος δεξιός εξτρεμισμός, που θεωρείται διεθνώς μια εκδοχή της δεξιάς τρομοκρατίας και που – δυστυχώς – για μια κρίσιμη περίοδο το εγχώριο αποτύπωμά του υποβαθμίστηκε στη χώρα μας, περιγράφεται ως ένας «σοβαρός και αυξανόμενος κίνδυνος» (Antonio Guterres) και ως μια «παγκόσμια απειλή» (UN-Trends Alert) που πλήττει τα θεμέλια της ελευθερίας, του πλουραλισμού και της ανοικτότητας του δημοκρατικού κόσμου.

αθανασιος παπανδροπουλος | tempo24.news

Πέρα από την παραπληροφόρηση και την παγκοσμιοποίηση της αμάθειας, αναπτύσσεται και το κίνημα της ολοκληρωτικής οικολογίας, που επιδιώκει επιστροφή στην εποχή των σπηλαίων

Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να κοινωνικοποιείται και να εγκαταλείπει τη νομαδική ζωή, ουκ έστιν αριθμός σωτήρων της ανθρωπότητας και συστημάτων που «σώζουν» ανθρώπους. Στην αντίπερα όχθη, εντυπωσιακός είναι και ο αριθμός ανθρώπων, που θανατώθηκαν ακριβώς επειδή ήθελαν την πρόοδο του ανθρώπου. Κλασική η περίπτωση του Σωκράτη, του φιλοσόφου που η χαρακτηριστική αμφιβολία του και η ακούραστη προσπάθειά του να εμπλέξει τους Αθηναίους στο διάλογο, μας λέει πολλά για την ουσία της ανθρώπινης κατανόησης. Σπάνια, ως φαίνεται, αυτή η τελευταία είναι ανοικτή σε ριζοσπαστικά και μη ερωτήματα, τα οποία για να απαντηθούν απαιτούν ικανότητα στην τέχνη της επιχειρηματολογίας.

Γιάννης Μαγκριώτης, Σοσιαλδημοκρατία, Θεσσαλονίκη, ΠΑΣΟΚ, Κεν. Μακεδονία

 Του  Γιάννη Μαγκριώτη του τέως Υφυπουργού Εξωτερικών

 

Μπορεί η αντιπαράθεση, κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, να συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, όμως μια νέα παράμετρος έχει προστεθεί στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, που αρχίζει και διαφοροποιεί τα πολιτικά δεδομένα.

 

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, μπορεί δημόσια να μην μιλούν για την εκλογή ηγεσίας στο Κίνημα Αλλαγής, είτε για λόγους δεοντολογίας, όπως δηλώνουν, είτε γιατί δεν ξέρουν ποια εξέλιξη τους συμφέρει, όμως τα επιτελεία τους είναι διχασμένα, πολύ περισσότερο οι υποστηρικτές τους.

Θύμα διαρρηκτών ο Ευκλείδης Τσακαλώτος! - Tilegrafimanews

Οι αναδιανεμητικές συγκρούσεις δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν κάτω από το χαλί. Η στήριξη της αύξησης των μισθών και τα μέτρα για την αντιστροφή των ανισοτήτων δεν είναι μόνο κοινωνικά δίκαια, αλλά ίσως ο μόνος τρόπος για ανάπτυξη και βιώσιμη και δίκαιη - Αρθρο του Ευκλείδη Τσακαλώτου

Πριν από περίπου δέκα χρόνια έγραψα ένα άρθρο, που δημοσιεύθηκε στην Αυγή, το οποίο επιχειρούσε να περιγράψει τη διεθνή οικονομική κρίση με τη βοήθεια τριών διαγραμμάτων. Το πρώτο εξ αυτών παρουσίαζε τη διαρθρωτική ρήξη της σχέσης μεταξύ της αύξησης των μισθών και της αύξησης της παραγωγικότητας στην οικονομία των ΗΠΑ μετά τη διάλυση της σοσιαλδημοκρατικής συναίνεσης στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Απώλειες 2% για το αμερικανικό αργό

Το σύστημα θα καταρρεύσει κάποια στιγμή, προειδοποιεί ο ιδρυτής της Pimco μιλώντας στους FT. Η εκτύπωση χρήματος και η επανεμφάνιση του πληθωρισμού. «Πιστεύω ότι ο επικεφαλής της Fed Τζερόμ Πάουελ είναι αιχμάλωτος των αγορών», δηλώνει.

Oι επενδυτές ζουν σε έναν «παραμυθένιο κόσμο», που έχει δημιουργήσει η απόφαση των κεντρικών τραπεζών σε όλο τον κόσμο να συνεχίσουν να τυπώνουν αφειδώς χρήμα παρά το γεγονός ότι η παγκόσμια οικονομία έχει σημειώσει ισχυρή ανάκαμψη από την πανδημία, τόνισε ο Μπιλ Γκρος.

Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Χωμενίδη

 

Η Ίνγκεμπορχ Μπέιχελ, Ολλανδή δημοσιογράφος, τράβηξε όλα τα φώτα επάνω της. Κέρδισε μια διασημότητα, εφήμερη μεν, πολλαπλάσια δε του δεκαπεντάλεπτου που -κατά Άντι Γούρχολ- αναλογεί σε κάθε άνθρωπο στην εποχή των mass, σήμερα και των social media. Ως μια περσόνα (δεν γράφω "πρόσωπο" – το πρόσωπό της δεν το βλέπω πίσω από τη μάσκα κι αρνούμαι να το φιλοτεχνήσω με βάση τα κουτσομπολιά ή ακόμα και τις έγκυρες πληροφορίες της τοπικής υδραίικης κοινωνίας όπου ζει εδώ και σαράντα χρόνια), ως μια περσόνα άκρως, σε εμένα, αντιπαθής.

Τάκης Θεοδωρόπουλος - metaixmio.gr

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 

Γενιές ολόκληρες εκπαιδευτικών προσπαθούσαν να τετραγωνίσουν τον κύκλο. Ή θα διδάσκουμε την αρχαιότητα ως γλώσσα ή θα τη διδάσκουμε ως πολιτισμό. Ή θα εξαντλούμε τη σχολική χρονιά σε γραμματοσυντακτικούς τύπους ή θα προσπαθούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά τη σκέψη που μεταφέρουν. Πόσες ώρες ζωής ξοδεύτηκαν για την απομνημόνευση πρώτων ρηματικών χρόνων; Πάντως, τόσες όσες δεν έφταναν για να μάθουμε πώς τελειώνει η «Αντιγόνη» ή ο «Πρωταγόρας». Τα αφήναμε πάντα στη μέση. Φτάσαμε στο σημείο να υποστηρίζουμε ότι η διδασκαλία των αρχαίων κειμένων από το πρωτότυπο βαραίνει όπως όλες οι ξεπερασμένες γνώσεις. Είναι ένα απολίθωμα της συντηρητικής παιδείας. Ας διαβάσουν τα παιδιά μας μερικές μεταφράσεις μπας και καταλάβουν γιατί θεωρούνται τόσο σημαντικοί αυτοί οι αρχαίοι. Τι μας νοιάζουν τα απαρέμφατα; Κι όμως, η Ζακλίν ντε Ρομιγί υποστηρίζει ότι χωρίς το απαρέμφατο της γλώσσας τους, χωρίς τη διαφορά της «πράξης» από το «πράττειν», οι Ελληνες δεν θα είχαν αναπτύξει αφηρημένη σκέψη. Ο δε Χάιντεγκερ λέει πως η δυτική φιλοσοφία ξεκινάει με μια «λανθασμένη» μετάφραση του Πλάτωνα. Οταν ο Κικέρων μετέφρασε στα λατινικά το πλατωνικό «ον» –μετοχή– σε «είναι» – το απαρέμφατο esse. Λάθος; Οχι ακριβώς. Απλώς τα λατινικά δεν διαθέτουν μετοχή ενεστώτος για το ρήμα sum, ειμί. Ε ναι. Και οι μετοχές και τα απαρέμφατα έχουν βαρύνοντα ρόλο στη σκέψη. Αρκεί να μην τα θεωρείς αυταξίες.