Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Ο​​ταν πήγα στο περίπτερο, ο φίλος μου ο Γιάννης –σας είναι γνωστός από προηγούμενες συνεντεύξεις– μόλις είχε τελειώσει την ανάγνωση του χθεσινού σημειώματός μου. Με κοίταξε χαμογελώντας και άρχισε να μου αραδιάζει αριθμούς: «Εγώ κάνω τζίρο στις καλές ημέρες γύρω στα 1.500 ευρώ. Δουλεύω με 6% περιθώριο και μόλις που τα βγάζω πέρα. Ρώτησα τον Πακιστανό που άνοιξε τον περασμένο μήνα το ψιλικατζίδικο –το ένα από τα τρία– απέναντι και μου είπε ότι ο τζίρος του βία φτάνει τα 130 ευρώ τη μέρα. Από την ημέρα μάλιστα που ξανάνοιξε και το σούπερ μάρκετ, δεν ξεπερνάει τα 30. Είναι τέσσερις άνθρωποι εκεί μέσα. Πώς τα βγάζουν πέρα; Εγώ έχω άδεια παραμονής. Αυτοί δεν έχουν. Βγάζουν την άδεια στο όνομα κάποιου που έχει άδεια παραμονής και δουλεύουν. Είναι δηλωμένοι;». «Εντάξει Γιάννη, σκέψου πώς ήσουν όταν πρωτοήρθες από την Αλβανία», είπα για να υπερασπιστώ κι εγώ το πολυπολιτισμικό μου υπερεγώ. Ομως ο Γιάννης τα είχε βάλει με τους αριθμούς: «Προχθές με ρώτησε κάποιος πόσο πουλάω αυτό το σακουλάκι τον καπνό. Του είπα 7,50 ευρώ. Θύμωσε. Γιατί 7,50; Τόσα γράφει εδώ του είπα και του έδειξα την ταινία του φόρου. Εφυγε λέγοντάς μου ότι ένας Ουκρανός πιο κάτω το πουλάει 3 ευρώ». Προφανώς, έχει φοροαπαλλαγή.

Του  Αλέκου Παπαναστασίου
Τσίπρας και Τσακαλώτος δέχθηκαν, χωρίς να το καταλάβουν, ότι το ελληνικό χρέος δεν μπορεί να αυξηθεί πάνω από τα 325 δισ. ευρώ, όριο που δεν επιτρέπει τη συγκέντρωση ποσών από τις αγορές. Μετά εκλιπαρούσαν το ΔΝΤ για επανόρθωση, αλλά ήταν πλέον αργά...

Με μια γκάφα ολκής αντάξια μιας χρονιάς γεμάτης παλινωδίες, οπερετικούς θεατρινισμούς, άσκοπες καθυστερήσεις και νέα μέτρα 5 δισ. ευρώ, το υπουργείο Οικονομικών αποχαιρέτησε μια ακόμη διαπραγματευτική σεζόν και δίνει πλέον ραντεβού για τον Σεπτέμβρη.

ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΠΟΥΚΑΛΑ
Η ​​πολιτική-κομματική σύγκρουση συγχωρεί πολλά, αλλά όχι τα πάντα. Για παράδειγμα, δεν συγχωρεί την εντυπωσιακά βραχεία μνήμη η οποία είναι φανερό ότι διέπει τη σύνταξη και την εξαπόλυση των «κατακεραυνωτικών» δηλώσεων, που όσο μεγαλύτερος είναι ο γδούπος τους τόσο ισχνότερο το νόημά τους. Οι εντεταλμένοι με την κατασκευή τους, είτε στελέχη της κομματικής γραφειοκρατίας είναι είτε επίλεκτοι σύμβουλοι ή αφανώς δρώντες και αμειβόμενοι δημοσιογράφοι, φαίνεται ότι το έχουν αποφασίσει πως δεν έχει καμία σημασία αν συλληφθούν αντιφάσκοντες. Θα σου καταμαρτυρήσουν ότι κατηγορείς οξύτατα σήμερα όσα υποστήριζες φανατικά μόλις προχθές; Στην καλύτερη περίπτωση, την πιο ενοχική, θα πεις κάτι περί παρερμηνείας, για να ξεμπερδέψεις. Και στη χειρότερη, δηλαδή τη συνήθη, θα πεις ένα ωραιότατο «ε και;» και θα πας παρακάτω. Στην επόμενη κατακεραυνωτική δήλωσή σου.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Π​​​​ροχθές το πρωί, στη συμβολή των οδών Αιόλου και Βορέου, συνάντησα τρία παιδιά της Δημοτικής Αστυνομίας. Επειδή είχα αρχίσει να ανησυχώ γιατί είχα καιρό να δω την καφεκίτρινη στολή, ησύχασα. Μια χαρά μού φάνηκαν. Με το νεράκι τους, το καφεδάκι τους, ήσαν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τους υαλοπίνακες της οδού Ερμού που τους είχαν κατεβάσει την προηγουμένη οι απελευθερωτές της κυρίας Ηριάννας. Θα μου πείτε η Ερμού είναι το άντρο του «εμπορικού καπιταλισμού». Ετσι διάβασα και επιτέλους κατάλαβα για ποιον λόγο πάνε τόσοι άνθρωποι εκεί πέρα. Εχει αλυσοδέσει τη συνείδησή τους ο καπιταλισμός, και μάλιστα στην πιο άγρια μορφή του, την εμπορική, αυτή που πουλάει ρούχα, υποδήματα και διάφορα αξεσουάρ που ναρκώνουν την ταξική συνείδηση. Ασε που κάνουν και εκπτώσεις και μερικοί, φρίττω μόνον που το γράφω, ανοίγουν και την Κυριακή. Καλό είναι να τους αφυπνίζουμε πού και πού με βαριοπούλες. Ας είναι και μεμονωμένα περιστατικά. Μεμονωμένο το μεμονωμένο, όλο και κάτι γίνεται.

Του Νίκου Βατόπουλου

Πίσω από τις σπασμένες βιτρίνες της Ερμού, διαφαίνεται ένα τεράστιο κενό που αφήνει έκθετους και ανυπεράσπιστους τους πολίτες. Η Αθήνα και κατ’ επέκτασιν η ελληνική κοινωνία δέχθηκαν ένα χτύπημα.

Και καθώς οι εικόνες από το βίντεο των βανδαλισμών λειτούργησαν όπως ήθελαν οι δράστες, προκαλώντας δηλαδή ανάμεικτα αισθήματα ανασφάλειας και αγανάκτησης στην κοινή γνώμη, η εικόνα παραμένει ραγισμένη. Πώς θα αντιδράσουν οι επιχειρηματίες στην Ερμού και τα πέριξ την ερχόμενη Κυριακή; Θα ανοίξουν; Θα προσλάβουν μπράβους; Θα υπάρχει αστυνομική δύναμη; Ή θα προτιμήσουν να αφήσουν τα καταστήματα κλειστά; Είναι δυνατόν μία βόλτα στα μαγαζιά στο κέντρο της πρωτεύουσας, μία Κυριακή καλοκαιριού, να εμπεριέχει τον κίνδυνο βίας;

Του Κώστα Κούρκουλου
H περιγραφή του εμφυλίου πολέμου στην Κέρκυρα από τον Θουκυδίδη, είναι ανατριχιαστική. Θυμίζουμε: Πατέρας σκότωνε το παιδί του. Άρπαζαν ικέτες από τους ναούς και τους έσφαζαν. Οι μετριοπαθείς και των δύο παρατάξεων θανατώνονταν, επειδή προκαλούσε το φθόνο, ακόμη και η ιδέα ότι μπορούσε να ζήσουν. Οι όρκοι δίνονταν για να καταπατηθούν. Όποιος ήταν έξαλλος, γινόταν ακουστός, ενώ όποιος είχε επιφυλάξεις, θεωρούνταν ύποπτος. Όποιος πρόφταινε να κάνει το κακό πριν από τον άλλο, ήταν άξιος επαίνου κ.ο.κ. Και συνοψίζει ο Θουκυδίδης: «…ό,τι φρικαλέο γίνεται σ’ αυτές τις περιστάσεις, έγινε στην Κέρκυρα».

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Μία χώρα ημιμαθών επαιτών που νόμισαν ότι έγιναν πλούσιοι ακόπως και με δανεικά, μόνον ένας Τυρταίος μπορεί να την αφυπνίσει.

«Η Ελλάδα τελικά δεν έπεσε στον γκρεμό και επιχειρεί μία αργή έξοδο από την ύφεση των δύο τελευταίων χρόνων όπου την έρριξε ο τυχοδιωκτισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Στα χέρια μιας αποφασισμένης και κατάλληλης κυβέρνησης, η οικονομία θα μπορούσε ήδη να έχει αντιδράσει δυναμικότερα.

Του Αγγελου Κωβαίου
Η σιωπηρή ταύτιση του ΣΥΡΙΖΑ με τη βία και κάποιες συμπτώσεις των τελευταίων ημερών διαμορφώνουν ένα σκηνικό επικίνδυνο, στα όρια της (πραγματικής) εκτροπής. Τρία πρόσφατα περιστατικά το επιβεβαιώνουν...

Μία απλή παράθεση περιστατικών, κάποιες φορές είναι διαφωτιστική.

Περιστατικό Νο. 1:

Στο περιθώριο της συζήτησης στην Βουλή στις αρχές Ιουλίου, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει τον εξής διάλογο -εκτός μικροφώνου- με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ, Κώστα Τζαβάρα. Το θέμα είχε μεταφερθεί στην Παιδεία και την καταστροφική παρέμβαση της κυβέρνησης. Ο κ. Τζαβάρας απευθύνθηκε από το έδρανό του στον Πρωθυπουργό. «Τι είδους έρευνα γίνεται στα πανεπιστήμια; Το μόνο που γίνεται εκεί είναι να κατασκευάζουν μολότοφ», είπε.

Στη φωτογραφία το εξώφυλλο προπαγανδιστικού βιβλίου του καθεστώτος Χόνεκερ που συνέγραψε ο Κοτζιάς υπό την καθοδήγηση του Μάνφρεντ Μπουρ, επικεφαλής του Ιδεολογικού Αγώνα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας (και πράκτορα της Στάζι με το ψευδώνυμο Ελαφοπόδαρος). Καταθέσαμε το βιβλίο στο δικαστήριο, αλλά οι αναίσχυντοι δικαστές ισχυρίζονται ότι από αυτό «δεν προκύπτει ο θαυμασμός του [: Κοτζιά] για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς [: Χόνεκερ] και η διαφήμισή του». Κανένα άλλο στέλεχος του ΚΚΕ δεν είχε το κομματικό προνόμιο να συγγράψει βιβλίο με τον εκπρόσωπο της πιο σκληρής σταλινικής ορθοδοξίας Μπουρ ή Ελαφοπόδαρο. Το βιβλίο είχε υπότιτλο Η «κριτική» εκκαθάριση της ματεριαλιστικής [υλιστικής] Διαλεκτικής και Γνωσιοθεωρίας από τον Άλφρεντ Ζον-Ρέτελ». Να σημειώσουμε ότι η λέξη εκκαθάριση (liquidation), είναι ο όρος των σταλινικών εκκαθαρίσεων (Liquidierung). Στόχος της προπαγάνδας ήταν η εκκαθάριση (!) της φιλοσοφίας από τον φιλόσοφο της σχολής της Φραγκφούρτης, «μπουρζουά» και Εβραίο Άλφρεντ Ζον-Ρέτελ.

Του  Τάκη Θεοδωρόπουλου
Π​​ώς κατάφερε τόσο πολλά μέσα σε τόσο λίγο χρόνο; Οταν ανέλαβε το υπουργείο Εργασίας, η κ. Αχτσιόγλου έμοιαζε νέα και άπειρη. Και αναλάμβανε μια θέση που την είχαν ζεστάνει με την πολιτική τους διάνοια ένας Χαϊκάλης κι ένας Κατρούγκαλος. Ο τελευταίος μάλιστα, για να μας καθησυχάσει, είχε δηλώσει πως θα είναι ωσεί παρών, πάντα στο πλευρό της, μην κάνει το κορίτσι κάνα λάθος και τρέχουμε μετά. Δεν ξέρω αν της στέλνει μια γλαδιόλα κάθε πρωί, μία απ’ αυτές στις οποίες κάνει ό,τι μπορεί για να μοιάσει, για να θυμίζει στη Ρίτα του ότι είναι πάντα δίπλα της. Δεν θα ενοχλεί. Θα κάθεται σε μια γωνίτσα εδώ δα για να τη βλέπει και να την καμαρώνει. Δεν ξέρω αν εμφανίστηκε καμιά γλαδιόλα στη χθεσινή επίσκεψη του πρωθυπουργού στο υπουργείο της κ. Αχτσιόγλου. Πήρε το μάτι μου κάτι πέταλα στο βάθος που έτρεχαν να κρυφτούν πίσω από τον φωριαμό. Ηταν ροζ σαν τα μαγουλάκια του κ. Κατρουγκάλου, αλλά δεν ξέρω αν το αντιπαθέστατο αυτό άνθος βγαίνει και σε ροζ.