Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα

 Πρόεδρε Κυριάκο, με το αναφαίρετο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης στην ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, εκτιμώ (και πιστεύω) ότι ήρθε «το πλήρωμα του χρόνου» για να εκδιώξεις – απομακρύνεις – καθαιρέσεις διάφορους «εκλεκτούς» Κυβερνητικούς παράγοντες που σηματοδοτούν με τις Ενέργειές τους το υπόδειγμα της Ανοησίας – Επιπολαιότητας ή Εγκεφαλικής ερήμωσης…


Είναι τεράστιες οι επενδυτικές ανάγκες της χώρας,η οποία πρέπει να μπει στην ψηφιακή εποχή και να προστατεύσει  το ανθρωπινο κεφάλαιο της.


Του Παναγιώτη Παπάζογλου*

Με τις εκλογές της 7ης Ιουλίου,έκλεισε  πολιτικά ένας κύκλος, καθώς αφήσαμε πίσω μας και την τελευταία κυβέρνηση της περιόδου των μνημονίων. Στη νέα περίοδο λοιπόν που ήδη από τριμήνου διανύει η χώρα,οι προκλήσεις είναι σοβαρές  υπαγορεύουν κρίσιμες επιλογές.Μια από αυτές είναι η προσέλκυση και πραγματοποίηση επενδύσεων.Στο επίπεδο αυτό,το κράτος έχει να παίξει έναν σημαντικό ρόλο, περισσότερο όμως, ρυθμιστικό και της άρσης των εμποδίων για την ανάπτυξη υγιούς επιχειρηματικότητας, αλλά δεν θα αποτελέσει την ατμομηχανή της ανάπτυξης. Όλες οι επιμέρους προτεραιότητες που θα αναφέρω, πηγάζουν από αυτή την παραδοχή:



Oι ομάδες και τα άτομα που, δυνάμει, επιθυμούν να καταβάλουν προσπάθεια συμμετοχής στην ελληνική κοινωνία πρέπει να μπορούν να μείνουν στην Ελλάδα δηλώνει στο Liberal.gr η Σώτη Τριανταφύλλου με αφορμή το μεταναστευτικό-προσφυγικό προσθέτοντας όμως ότι «τους όρους της φιλοξενίας του θέτουν οι οικοδεσπότες. Ταυτόχρονα ασκεί κριτική στη στάση της αριστεράς τονίζοντας πως «η αριστερά είναι μια κακοήθης δύναμη που έχει δημιουργήσει ένα αμείλικτο Κατεστημένο με μύθους και ψέματα».

 

Ποτέ δεν «έλαμψε» τόσο η υποκρισία της πολιτικής ορθότητας και των εγχωρίων «θεραπαινίδων» της.

Βγήκε ένας ΣΥΡΙΖΑιος Βουλευτής – ο Γιαννούλης – και διαμαρτυρήθηκε γιατί κάποιοι πρότειναν, λέει, να οργανωθεί υπαίθριο μπάρμπεκιου με χοιρινά κοψίδια κοντά σε καταυλισμό λαθρομεταναστών…

Του Θανάση Κ.

Μέχρις εδώ άποψή του…


Επειδή σε εξώφυλλό του τον αποκάλεσε «Ξερριζωτή», ο Τούρκος πρόεδρος μήνυσε το γνωστό γαλλικό περιοδικό.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Το άρθρο ήταν καταπέλτης. Για τον Τούρκο πρόεδρο Ρέτζιο Ταγίπ Ερντογάν αφ’ ενός και για τον Αμερικανό ομόλογο του Ντόναλντ Τράμπ αφ’ ετέρου. Ο μεν Αμερικανός πρόεδρος κατηγορήθηκε από το γαλλικό περιοδικό «…για προδοσία των Κούρδων μαχητών που επί πέντε χρόνια έδωσαν σκληρές μάχες κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, τείνοντας έτσι πολύτιμη χείρα βοηθείας στις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις…». Το ρόλο τους αυτόν εξάλλου είχε εξάρει ο ίδιος ο Ντόναλντ Τράμπ, δηλώνονταςότι επρόκειτο «…για απίστευτους μαχητές έξυπνους και αφοσιωμένους στο ρόλο τους…».

Γράφει ο Θανάσης Κ.

Ακούμε τελευταία ότι πρέπει, λέει να «ενσωματώσουμε» τους …λαθρομετανάστες που μας έρχονται πια κατά μιλιούνια (κυριολεκτικά) – συνεχώς και ανεξέλεγκτα.

 

Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου, στις 9 εκείνου του κοσμογονικού Νοεμβρίου του 1989 για τη Γερμανία, για την Ευρώπη και για όλον τον κόσμο, ήταν αποτέλεσμα και έναυσμα συγχρόνως της διαδικασίας εκδημοκρατισμού της Σοβιετικής Ενωσης, λέει ο τελευταίος ηγέτης του κράτους του Λένιν 


Του Ηλία Καραβόλια

Ελάχιστα απασχολεί το εγχώριο πολιτικό προσωπικό το μείζον ζητούμενο της εποχής: μπορεί να αντικατασταθούν τα συστημικά δήθεν ορθόδοξα οικονομικά απο μια συγκεκριμένη πολιτική τόνωσης της εγχώριας ζήτησης που θα στοχεύει στην άνοδο των μισθών και των εισοδημάτων και θα αποτρέπει την άνιση ανάπτυξη για τους λίγους και ισχυρούς; Πλατφόρμες πολιτικών και ρεφορμιστικά μοντέλα μεταρρυθμίσεων ντύνονται συχνά με κενού περιεχομένου ρητορείες ενω το πραγματικό διακύβευμα είναι το πώς θα ισοκατανεμηθεί η αναιμική ανάπτυξη του ΑΕΠ εντός της ελληνικής κοινωνίας. Πιο απλά: πώς οι επενδύσεις των ισχυρών και λίγων (γιατί αυτό θα συμβεί) θα σηκώσουν μισθούς και εισοδήματα σε μισθωτούς και πώς θα κινητοποιηθεί το ''μικρό κεφάλαιο''( ελεύθεροι επαγγελματίες, μικρομεσαίες/οικογενειακές επιχειρήσεις, start ups).



Γράφει ο Βασίλειος-Γεώργιος Γρηγ. Παπαδάκης

Η διαγραφή των ΟΝΝΕΔ(ιτών) από τους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος δημιουργεί εύλογα ερωτήματα και διαπορία για την υποκρισία της Κυβέρνησης και της κλυδονιζόμενης αριστερής Αντιπολίτευσης.


Της Σοφίας Βούλτεψη*

Στη σκευωρία της Novartis, η υπόθεση κλείνει όπως ξεκίνησε. Με αποκαλύψεις από και για τους κουκουλοφόρους μάρτυρες, οι οποίοι αφού κατέθεσαν στις ΗΠΑ, μετά αξιοποιήθηκαν για να καταστούν (παρανόμως) «προστατευόμενοι μάρτυρες» στην Ελλάδα. Και – τι παράξενο! – αυτόν τον καιρό στα Σκόπια αποκαλύπτονται οι δυσώδεις πτυχές μιας ανάλογης σκευωρίας που στήθηκε από τον Ζάεφ με σκοπό την εξόντωση των πολιτικών του αντιπάλων.