Γράφει ο Αθανάσιος  Χ. Παπανδρόπουλος

Αποκαλυπτήρια του ήθους, του ύφους, της ηθικής και της ιδεολογίας της εξουσίας

Πολλοί απόρησαν και ενοχλήθηκαν με την παρατήρηση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών κ. Γ. Κατρούγκαλου στο Φόρουμ των Δελφών, όταν είπε ότι ο ίδιος και το κόμμα του «εκπροσωπούν τον λαό και όχι την ελίτ» που συμμετείχε στην εκδήλωση.



Γράφει ο Συντάκτης των F.T. του Martin Wolf

Ο κατακερματισμός της παγκόσμιας οικονομίας θα έχει μόνο χαμένους. Γιατί είναι λάθος η εντύπωση πως οι ΗΠΑ είναι το θύμα άλλων χωρών. Ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες των εμπορικών ελλειμμάτων.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πράγματι υπέρμαχος του προστατευτισμού. Δεν πρόκειται απλώς για λόγια. Αυτό είναι το μάθημα από την ανακοίνωση της περασμένης Πέμπτης ότι θα υπογράψει αυτή την εβδομάδα διάταγμα για την επιβολή δασμών 25% στον χάλυβα και 10% στο αλουμίνιο.



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Ο Πρωθυπουργός αναρωτήθηκε αν καλώς πήγε στη Βουλή, σπαταλώντας τον πολύτιμο χρόνο του. Δεν ξέρω πού πρέπει να αποδοθεί πρωτίστως αυτή η συμπεριφορά. Στην αλαζονεία που χορηγεί η εξουσία ή στην απουσία κοινωνικής και πολιτικής παιδείας; Υποθέτω και στα δύο
 
«Αναρωτιόμουν όλη μέρα αν άξιζε να έρθω και να σπαταλήσω μέρος του πολύτιμου χρόνου μου» είπε ο Πρωθυπουργός, αναφερόμενος στη συζήτηση επί της πρότασης που κατέθεσε η ΝΔ, για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής με αντικείμενο τη διερεύνηση υπουργικών ευθυνών στην υπόθεση Novartis.



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΦΥΛΛΗΣ

Ποια τα κοινά στοιχεία και οι διαφορές ενός εμπορικού πολέμου που βρίσκεται στα σκαριά και θυμίζει εποχές βγαλμένες από τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ήταν τέλη του 1985, όταν έπεσε σαν βόμβα στις Βρυξέλλες η αμερικανική επιβολή ποσοστώσεων για όλα τα χαλυβουργικά προϊόντα της Ε.Ε. Ήμασταν ακόμη μακριά από την σημερινή Ευρώπη των 28(;) με τις δεκάδες εμπορικές συμφωνίες με τρίτα μέρη. Και επιπλέον ζούσαμε την νεοφιλελεύθερη επανάσταση  του Ρόναλντ Ρήγκαν. Επίσης η τότε GATT- και κατόπιν ο Διεθνής Οργανισμός Εμπορίου (ΔΟΕ)-, βρισκόταν στις αρχές της για την υιοθέτηση κανόνων για το Διεθνές Εμπόριο.



Γράφει ο  Κώστας  Χριστίδης*

    
 Υπάρχουν δύο κανόνες σχετικά με τους οικονομολόγους : 1) Για κάθε οικονομολόγο, υπάρχει ένας άλλος που υποστηρίζει ακριβώς τα αντίθετα. 2) Και οι δύο συνήθως έχουν λάθος ! Οι δύο αυτοί κανόνες (που, όπως κάθε κανόνας, έχουν και τις εξαιρέσεις τους) ισχύουν και για οικονομολογούντες πολιτικούς, δημοσιογράφους, καθηγητές κ.α. Έτσι, στο Οικονομικό Φόρουμ Δελφών τα κυβερνητικά στελέχη, προεξάρχοντος του πρωθυπουργού, προσπάθησαν να φιλοτεχνήσουν μία εικόνα θεαματικής αλλαγής της ελληνικής οικονομίας προς το καλύτερο. Ο ασυναγώνιστος Γεώργιος Κατρούγκαλος απέδωσε τα προβλήματα στην ‘’ακραία νεοφιλελεύθερη’’ Ευρώπη, που μείωσε τους φόρους από 60% σε 30% κατά μέσον όρο, με αποτέλεσμα την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους (!).




Το DNA της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ στην πολιτική που εισήγαγε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 «ως μορφή ρεβανσισμού», αναλύει η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, στο άρθρο της με τίτλο «Η τοξική Αριστερά», το οποίο δημοσιεύτηκε στην Athens Voice.

Στην πορεία της Ιστορίας, κατέστρεψε εκατομμύρια ανθρώπους και λαούς ολόκληρους

«Το ΠΑΣΟΚ επισημοποίησε την αριστερή ηγεμονία η οποία αναδύθηκε γύρω στο 1974 ως μια μορφή ρεβανσισμού. Στον πολιτισμό, η αριστερά είχε επικρατήσει ακόμα νωρίτερα, αλλά το ΠΑΣΟΚ σφράγισε αυτή την επικράτηση επιβάλλοντας τη δημοτική γλώσσα, μεταρρυθμίζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα και προωθώντας εκσυγχρονιστικούς νόμους.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Π​​ρο ετών, στην πλούσια συγκομιδή επιφανών προσώπων που προσφέρει ο τόπος είχε προστεθεί και η εξέχουσα φυσιογνωμία του κ. Θύμιου Λυμπερόπουλου. Εφερνε σε κομοδινί, με κορμοστασιά υπερηφάνου για την καταγωγή του από τον Πλάτωνα και τον Περικλή νεοέλληνος, που έβαλε τα καλά του και εμφανιζόταν στα δελτία των ειδήσεων. Ηταν πρόεδρος του συνδικάτου ιδιοκτητών ταξί. Ηταν καλοκαίρι και ο Μινώταυρος του φιλελευθερισμού διψούσε για ανοικτά επαγγέλματα. Οι απάτσι της κιτρίνης φυλής είχαν ξεχυθεί στους δρόμους, έστηναν καρτέρια και έριχναν ορυκτέλαια. Ηταν επί πρίγκιπος Γεωργίου των Παπανδρέου του μικρού; Πότε η φυσιογνωμία του εγκαταστάθηκε στην πινακοθήκη των επιφανών, δίπλα στον Φωτόπουλο και τον Λουράντο; Θυμάμαι ότι ο Λυμπερόπουλος ορκιζόταν στο όνομα της Ν.Δ., που του είχε υποσχεθεί ότι, αν της δώσει τις ψήφους της φυλής του, οι άδειες των ταξί δεν θα απελευθερώνονταν.



Γράφει ο Δημήτρης Καμπουράκης

Θυμάστε εκείνον τον δύστυχο που αυτοκτόνησε στην πλατεία Συντάγματος το 2014, στο παγκάκι της αυτοχειρίας του οποίου κατέθεσε άνθη η Ζωή Κωνσταντοπούλου μόλις έγινε Πρόεδρος της Βουλής; Θυμάστε γενικώς ότι μέχρι τις εκλογές του ’15, κάθε αυτοκτονία ήταν πρώτο θέμα στα δελτία και η πιο ηχηρή «απόδειξη» ότι τα μνημόνια θανατώνουν και κυριολεκτικά την Ελλάδα; Σήμερα που έχουμε μία αυτοκτονία και δύο απόπειρες κάθε μέρα (!), γιατί έχουν βγάλει όλοι τον σκασμό;



Γράφει ο  Αθανάσιος  Χ. Παπανδρόπουλος

Στην εποχή της γνώσης, του story-telling, των fake news και της ψηφιακής έκρηξης, οι επιχειρήσεις που δεν έχουν επικοινωνιακή πολιτική θα είναι σε κάποια φάση όπως οι παράνομοι μετανάστες!

«Μία επιχείρηση χωρίς εικόνα, χωρίς φήμη και άρα χωρίς ταυτότητα, σε περιόδους κρίσης μπορεί να χάσει μέσα σε 30 δευτερόλεπτα κόπους και επενδύσεις 30 ετών», συνήθιζε να λέει ο Λη Αϊακόκκα, ο πολύπειρος και διάσημος μάνατζερ της Φορντ και της Κράϊσλερ, που ήξερε πώς να «φτιάξει» την εικόνα του.



Γράφει ο Αθανάσιος  Χ. Παπανδρόπουλος

Οι θετικές ιστορίες των καταναλωτών για μία μάρκα μπορούν, από την στιγμή που διαδίδονται, να αποτελέσουν σημαντικό εργαλείο μάρκετινγκ

Η επικοινωνία αλλάζει. Η ψηφιακή εποχή φέρνει ανατροπές. Οι ταχύτητες στις μεταφορές ειδήσεων, γνώσεων, χρημάτων, ανθρώπων και ψευδών πληροφοριών γίνονται ιλιγγιώδεις. Είμαστε στην εποχή της αστάθειας και άρα της αβεβαιότητας. Από μόνο του το γεγονός αυτό είναι επαναστατικό, έλεγε ο γνωστός μελλοντολόγος Αλ. Τόφλερ, ο οποίος σε ένα από τα πριν μία δεκαετία βιβλία του μάς προειδοποιούσε ότι και ο πλούτος θα γίνεται όλο και πιο επαναστατικός γιατί θα στηρίζεται σε γνώσεις και σε ιστορίες που θα τις διαδίδουν.