Κάθε νεκρός κι ένα συμβόλαιο, του Ηλία Καραβόλια - iporta.gr

Του Ηλία Καραβόλια        

Η συζήτηση για το πώς θα επενδυθούν στην χωρα τα 50-60 δις της ΕΕ στα επόμενα χρόνια μπορεί και να μην είναι μόνο ζήτημα της επιτροπής των ειδικών. Δικαίωμα στην αναζήτηση της πραγματικότητας έχουμε όλοι. Και η πραγματικότητα στην Ελλάδα αυτή την στιγμή δείχνει ότι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να πιάσουν τόπο τα κεφαλαία που θα έλθουν είναι να διευρύνουμε τους παραγωγικούς μας ορίζοντες. Να καινοτομήσουμε σε νέους κλάδους που καταντάει μονότονο να παρατίθενται κάθε Κυριακή στα παραδοσιακά συστημικά έντυπα. Στα οποία όσοι εκλεκτοί γράφουν ξεχνούν αυτές τις ημέρες να αναφέρουν ότι δικαίωμα να πουν την γνώμη τους γι αυτό το θέμα, της κατανομής των πόρων, ισως να έχουν και οι κοινωνικοί φορείς: εργαζόμενοι, εργοδότες, ελεύθεροι επαγγελματίες. Δεν είναι κακό η διαβούλευση ενίοτε να προηγείται των επιτροπών σε μια χώρα που επειδή ο Έλληνας δεν έχει μάθει να σκέφτεται δυστυχώς έχει μάθει τις περισσότερες φορές απλά να ''συσκέπτεται''. Και το να σκεφτόμαστε συλλογικά δεν αποκλείει τους τεχνοκράτες και ειδικούς από το να επιλέγουν τις βέλτιστες λύσεις.

Antonis Kefalas (@antkefalas) | Twitter

Του Αντώνη Κεφαλά

Ο Noam Chomsky είπε ότι η πανδημία ανέδειξε τις αυτοκτονικές τάσεις του καπιταλισμού. Ο R. Samuelson ανέτρεξε στην θεωρία του Kondratieff για τους κύκλους οικονομικής συγκυρίας των 50 ετών αναζητώντας ερμηνεία της κρίσης. Ο Κ. Rogoff μιλά για την ανάγκη να υπάρξουν αρνητικά πραγματικά επιτόκια προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση. Και η Νέα Νομισματική Πολιτική υποστηρίζει ότι εφόσον μία χώρα εκδίδει διεθνώς αποδεκτό νόμισμα δεν χρειάζεται να ανησυχεί για το μέγεθος του χρέους της – οπότε μπορεί να τυπώνει όσο χρήμα χρειάζεται!


Γράφει ο Παναγιώτης Δρακόπουλος

Το 1987 συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ. Ως διευθυντής του φιλελεύθερου περιοδικού Εποπτεία τότε, επιμελήθηκα ειδικού τεύχους με τίτλο «40 αιώνες Εβραίοι, 40 χρόνια Ισραήλ».

Μετά την έκδοση, συναντήθηκα με τον αντιπρόσωπο του Ισραήλ Μωσέ Γκιλμπόα, ο οποίος εξεπλάγη που ούτε ήμουν Εβραίος ούτε είχα στήριξη από ισραηλινούς για μια τόσο σπουδαία έκδοση. Τότε άρχισε μια φιλική επικοινωνία μεταξύ μας, που κατέληξε να μπω κι εγώ στους ανθρώπους που προωθούσαν την αναγνώριση από την Ελλάδα του Ισραήλ de jure ως ανεξάρτητου κράτους. Πέρασαν λίγα χρόνια και η κυβέρνηση του Ισραήλ κάλεσε εμένα και τη σύζυγό μου Ζηνοβία για επίσημη επίσκεψη στη χώρα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που θα πατούσαμε τα χώματα της χώρας της Βίβλου, αλλά αφού ήταν επίσημο ταξίδι, παρακάλεσα να έχω συνάντηση με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ανερχόμενο τότε αστέρι και ειδικό σε θέματα γεωπολιτικής. Τον θεωρούσαν σκληρό, και ίσως ήταν, δεδομένου ότι είχε χάσει τον αδελφό του στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας.



Ναπολέων Μαραβέγιας*

Το 2021 η χώρα μας συμπληρώνει 200 χρόνια από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα που οδήγησε στη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μετά από 160 χρόνια γεμάτα ηρωικές στιγμές, διχασμούς, πραξικοπήματα, πτωχεύσεις, αναπτυξιακές προσπάθειες και σπουδαία επιτεύγματα, η Ελλάδα κατόρθωσε να γίνει πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης το 1981. Ετσι, το 2021 η χώρα μας γιορτάζει ταυτόχρονα την έναρξη της Επανάστασης πριν από 200 χρόνια και την ένταξή της στην ΕΕ πριν από 40 χρόνια.

Του Θανάση Κ.

Κάποιοι συνοψίζουν την σκέψη (και την Πολιτική) σε μια λέξη – και βρήκαν και την κατάλληλη λέξη που τους «λύνει» πλέον όλα τα προβλήματα: «Μαξιμαλισμός»!

 

Διακηρύσσουν ότι Μαξιμαλισμός είναι «κακό πράγμα» (όπως γενικά κάθε ακραία συμπεριφορά) – όπως το να μη τρως το φαΐ σου όταν είσαι μικρός, ή να βάζεις το χέρι σου στην πρίζα, όταν είσαι ακόμα πιο μικρός, ή να μεθάς και να γίνεσαι ντίρλα όταν φτάνεις στην εφηβεία – γενικά δεν θα διαφωνήσουμε ότι οι «υπερβολές» είναι κακά πράγματα και βλάπτουν σοβαρά την υγεία – των ανθρώπων και των χωρών.

Μάχη επιβίωσης για τις επιχειρήσεις στη «μετά κορωνοϊού» εποχή ...

Πολλαπλά δεδομένα και καμπύλες προειδοποίησης κυκλοφορούν εδώ και μερικούς μήνες. Μερικοί προβλέπουν ακόμη ότι ολόκληρος ο παγκόσμιος πληθυσμός θα επηρεαστεί ή ότι ο ιός θα προκαλέσει πολλά εκατομμύρια θανάτους

Μέρα με τη μέρα η επιδημία του κορωνοιού χάνει έδαφος, αλλά είναι πίσω μας; Αυτή είναι η ερώτηση και η Ελληνική Κυβέρνηση ετοιμάζεται από Δευτέρα 15 Ιουνίου να επιτρέψει πτήσεις από χώρες όπως Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία που έχουν κτυπηθεί από τον ιό και συνεχίζουν ακόμη να βρίσκονται σε δύσκολη θέση.

του Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη*

Πολλαπλά δεδομένα και καμπύλες προειδοποίησης κυκλοφορούν εδώ και μερικούς μήνες. Μερικοί προβλέπουν ακόμη ότι ολόκληρος ο παγκόσμιος πληθυσμός θα επηρεαστεί ή ότι ο ιός θα προκαλέσει πολλά εκατομμύρια θανάτους. Τί εμπιστοσύνη πρέπει να έχουμε στις προβλέψεις αυτές; Ποιές μεθόδοι χρησιμοποιούνται για την επίτευξη των αποτελεσμάτων αυτών;

Γιάννης Μαρίνος*/Οι αριθμοί κουράζουν και τους αποφεύγουμε ...
Για ποιό Κράτος Δικαίου μιλάμε όταν η καταστροφή ξένης περιουσίας θεωρείται ηρωική πράξη και ουδέποτε τιμωρείται

του Γιάννη Μαρίνου{*}

Οι αναθεωρημένοι από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ Ποινικός Κώδικας και Ποινική Δικονομία είχαν έντονα επικριθεί ως διευκολυντικοί αντί αποτρεπτικοί της ποινικής παραβατικότητας και η νέα κυβέρνηση προέβη αμέσως σε διορθωτική αναθεώρηση. Ωστόσο και πριν και τώρα στερεότυπα πληροφορούμαστε από τα ΜΜΕ, οσάκις οι αναρχοαυτόνομοι και μπαχαλάκηδες τα κάνουν λίμπα, ότι η μεν Αστυνομία προέβη σε συλλήψεις των παραβατών προκειμένου να δικαστούν για αυτόφωρα αδικήματα, οι δε δικαστές αφήνουν αμέσως ελεύθερους τους συλληφθέντες και ποτέ δεν μαθαίνουμε τελικά αν δικάστηκαν και καταδικάστηκαν.

Σε think tank ο Ηλίας Καραβόλιας | Η ΡΟΔΙΑΚΗ

Του Ηλία Καραβόλια

Η σκηνή είναι αληθινή και ο γράφων την έζησε πρόσφατα σε κεντρικό τραπεζικό κατάστημα της πόλης του ( σημ: η ανθρωπογεωγραφία των πελατών μιας τράπεζας είναι δείκτης της οικονομικής δραστηριότητας. Γι αυτό και η παρατήρηση ωφελεί πάντα στο να εξάγονται ασφαλή συμπεράσματα). Είδα λοιπόν πλήθος καταστηματαρχών και μικρομεσαίων επιχειρηματιών να περιμένουν στην ουρά ώστε να αιτηθούν για τα δάνεια των 25,000 ευρώ που εγγυάται το Κράτος. Πειραματίστηκα ρωτώντας 3-4 εξ αυτών αν αυτά τα λεφτά τα έχουν πραγματική ανάγκη. Η απάντηση ήταν η ίδια: να κάνουμε "καβάντζες" για τον χειμώνα αφού δεν προβλέπουμε έσοδα το φετινό καλοκαίρι.