Του Δημήτρη Στεργίου

Τελικά, η νέα κινητικότητα (πολλοστή κατά την  τελευταία κρίσιμη εικοσιπενταετία των εξουσιομανών δημαγωγών, των πονόψυχων λαϊκιστών, των «πατριδοκάπηλων», των  «προδοτών», των ευρωπαϊστών, των ευρωσκεπτικιστών, των εθνοκεντρικών, των εθνομηδενιστών, των φιλελεύθερων, των νεοφιλελεύθερων, των σοσιαλιστών, των αριστερών, των μνημονιακών, των αντιμνημονιακών, των «καλωτουμπιστών», τρομάρα μας!) αποκάλυψε εκτυφλωτικά την άλλη, τη θλιβερή όψη, του Σκοπιανού και όχι μόνο. Διότι,  συνεχώς και καθημερινώς και  άλλες εξελίξεις και μέτρα ή παραλείψεις ή τερτίπια ή μισόλογα αποκαλύπτουν την εφιαλτική όψη των πάμπολλων οικονομικών, κοινωνικών και εθνικών προβλημάτων,  τα οποία συνεχώς αυξάνονται, πληθύνοντα και κορυφώνονται εξαιτίας της άφρονος τακτικής «ες αύριον τα σπουδαία» ή  του κομματικού «στρίβειν»  για αλλότριες, κομματικές κυρίως, σκοπιμότητες.

 

Γράφει ο  Κώστας Γιαννακίδης

 

Η κυβέρνηση καταφέρνει να διαχειρίζεται την επιβίωση της, επενδύοντας σε ψέματα που αναπαράγονται από έναν εύρωστο μηχανισμό επηρεασμού της κοινής γνώμης. Και η αντιπολίτευση τι κάνει;

 

Ο Πρωθυπουργός έκοψε τη βασιλόπιτα στο υπουργικό συμβούλιο. Το φλουρί βρέθηκε στο κομμάτι του κυβερνητικού εταίρου. Ακολούθησαν χαμόγελα και κάτι φαιδρά περί ψηφιοποίησης του υπουργείου Εθνικής Αμυνας. Καλό είναι κάτι τέτοια να τα χειριζόμαστε διακριτικά. Είναι ντροπή να δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι ένα τόσο κρίσιμο υπουργείο ελέγχεται για ψηφιακή υστέρηση.



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΚΑΛΟΥΣΗ

Κατά τον πρόεδρο του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων, ανταγωνιστικότητα, εξωστρέφεια, νέες επενδύσεις και, κυρίως, καινοτομία είναι οι βασικοί πυλώνες για το αύριο της ελληνικής οικονομίας στον μεταβαλλόμενο κόσμο

Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

    Αφετηρία της ελληνικής εκβιομηχάνισης, η βιομηχανία τροφίμων αποτελεί σήμερα αναπτυξιακή ελπίδα, για πολλούς λόγους. Διότι, αν και παραδοσιακός βιομηχανικός κλάδος, είναι εντούτοις έντονα προσανατολισμένος προς το μέλλον. Ο λόγος είναι απλός. Η διατροφή είναι απαραίτητη στον άνθρωπο και σε 30 χρόνια ο πλανήτης θα πρέπει να θρέψει πάνω από 9 δισεκατομμύρια στόματα. Πέρα, λοιπόν, από την γεωργία, έχει ανάγκη και την βιομηχανία ειδών διατροφής που ήδη είναι ένας κλάδος με σοβαρό προσανατολισμό προς την καινοτομία και την έρευνα που οδηγεί στην ανάπτυξη.
Στο πλαίσιο αυτό, στην σημερινή Ελλάδα της κρίσης, η βιομηχανία ειδών διατροφής είναι ο πρώτος μεταποιητικός κλάδος της χώρας και το έργο του παίζει ρόλο-κλειδί στην παραγωγή. Με εκπρόσωπό του σε συλλογικό επίπεδο τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ), η βιομηχανία τροφίμων έχει σήμερα και πλούσιο κοινωνικό έργο, παράλληλα δε αναλαμβάνει και σοβαρές πρωτοβουλίες προστασίας του περιβάλλοντος. Για τις δραστηριότητες και τις φιλοδοξίες του ΣΕΒΤ μάς μίλησε ο Πρόεδρός του κ. Ευάγγελος Καλούσης.


Γράφει ο Γιάννης Μαστρογεωργίου

Η εκτέλεση του προϋπολογισμού θα καθορίσει την πορεία της οικονομίας μέχρι το 2022. Η λήξη του 3ου Μνημονίου θα οδηγήσει τη χώρα σε μία υβριδική, μεταβατική φάση η οποία θα χρειαστεί πολιτικούς ακροβατισμούς ώστε να ισορροπήσει ανάμεσα στην καθαρή έξοδο στις αγορές και στην ανάγκη να μην χρειαστεί νέο πρόγραμμα
 
Τα οικονομικά και πολιτικά ορόσημα για την Ελλάδα το 2018 συνιστούν, συμπυκνωμένα σε έναν χρόνο, την επιστροφή στην ώρα των κρίσιμων αποφάσεων ύστερα από μία άνυδρη εκλογικά περίοδο μακράς -και πρωτοφανούς- διάρκειας εν μέσω κρίσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ πορεύτηκε σε έναν δρόμο χωρίς εκλογικές αναταράξεις και χωρίς κοινωνικές εντάσεις. Σταδιακά, όμως, εισερχόμαστε στο προεκλογικό μοτίβο.


Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

Ζ​​ούμε το ξήλωμα της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων που είχε δημιουργηθεί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν έχουμε ιδέα τι θα μας ξημερώσει. Ο Ντόναλντ Τραμπ κατεδαφίζει όλες τις βασικές αρχές που ακολουθούσε η αμερικανική εξωτερική πολιτική. Η θεαματική ήττα στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για το ζήτημα της Ιερουσαλήμ ανέδειξε την απουσία συμμαχιών και τη μοναξιά της Αμερικής του κ. Τραμπ. Ολοι παρακολουθούν παγωμένοι. Ακόμη και οι αντιδράσεις των Παλαιστινίων και του αραβικού κόσμου είναι συγκρατημένες, γιατί όλοι φοβούνται.