Γράφει ο Σπύρος Σεραφείμ

«Μακάρι να υπάρχει παράδεισος, ακόμα κι αν η θέση μου είναι στην κόλαση» λέει ο Μπόρχες. Ισχύει για τους περισσότερους από εμάς που ζούμε εκτός... φορολογικών παραδείσων

«Και εφύτευσεν ο Θεός παράδεισον εν Εδέμ κατά ανατολάς και έθετο εκεί τον άνθρωπον, ον έπλασε», γράφει η Παλαιά Διαθήκη (Γένεσις Β’ 8).

«Εν αρχή ην η πλήξις, κοινώς γνωστή ως χάος. Ο Θεός βαρέθηκε την πλήξη και δημιούργησε τον ουρανό, τη γη, τα νερά, τα ζώα, τον Αδάμ, την Εύα. Και οι τελευταίοι, που βαρέθηκαν με τη σειρά τους στον παράδεισο, έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό. Και ο Θεός τούς βαρέθηκε και τους έδιωξε από τον Παράδεισο», κατά τον ιταλό συγγραφέα Αλμπέρτο Μοράβια.



Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος.

«Όποιος παραμελεί την Παιδεία στα νιάτα του, χάνει το παρελθόν του και θεωρείται νεκρός για το μέλλον», Ευριπίδης.  Τη ρήση αυτή του αρχαίου τραγωδού μας, ακολουθούν, από την ανάποδη, εκείνοι των οποίων η απώτερη σκέψη και σκοπός είναι ο έλεγχος της κοινωνίας. Είναι μια δοκιμασμένη μέθοδος, ακόμη και στη χώρα μας στο παρελθόν, με αρκετή επιτυχία. Ο σκοπός είναι να διαμορφώσουν μια παιδεία στα μέτρα τους, έτσι ώστε οι νέοι γόνοι μας, από την παιδική ηλικία, κατά την οποία δεν είναι δυνατή η ανάπτυξη κρίσης και επομένως δέχονται από τους δασκάλους τους, οι οποίοι εξ αντικειμένου, κυριαρχούν στα αθώα και αγνά μυαλά τους, να δεχθούν τις απόψεις τους, δηλαδή τις ιδεοληψίες τους. Ο Αδαμάντιος Κοραής είχε εντοπίσει αυτό το πρόβλημα με τη ρήση του: «Πολιτεία που δεν έχει για βάση της την Παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο». Έτσι πάνω στην άμμο θα ενηλικιωθούν οι νέοι μας, μέσα σε περιβάλλον και μια διδαχή που θα αποδυναμωθεί, αν δεν εξαφανιστεί, η εθνική συνείδηση και η φιλοπατρία, να αξιοποιηθεί ο εμφύλιος και οι διεθνιστικές τους ιδέες.


Του Γιωργου Καλαμωτουσακη{*}

Αν δεν ανανεωθει το επιχειρειν με νεες επενδυσεις και ενα αποτελεσματικο εκπαιδευτικο συστημα,η εξοδος στις αγορες θα ειναι οδυνηρη
             
Στα πρώτα μαθητικά μας χρόνια, στο δημοτικό ακόμα, μας εμπεδόθηκε η έννοια ότι το κέρδος είναι αμαρτία και το εμπόριο εκμετάλλευση. Η παραβολή της αποβολής των εμπόρων από το Ναό του Σολομώντος ήταν το κλασσικό παράδειγμα. Δυστυχώς η παραβολή αυτή ίσως ήταν το πρώτο έναυσμα της διαιωνίσεως της ιδεοληψίας ότι το ιδιωτικό επιχειρείν δεν προωθεί το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου διότι εξυπηρετεί καθ’ ολοκληρίαν το προσωπικό συμφέρον, με στόχο όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος. Έτσι, αναπτύχθηκε η πεποίθηση ότι οι κρατικές επιχειρήσεις– υπηρεσίες εξυπηρετούν τον πολίτη περισσότερο από τον ιδιώτη επιχειρηματία. Δηλαδή, το μεγάλο κράτος ή οι λεγόμενες επιχειρήσεις του δημοσίου (ΔΕΚΟ) είναι προτιμηταίες από ένα ανάλγητο και πολλές φορές διεφθαρμένο σύστημα παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών που βασίζεται στην παραγωγικότητα, στην συνεχή αξιολόγηση της αποδόσεως των μισθωτών και εργαζομένων και στην μεγέθυνση των κερδών. Σημειώνω, ότι οι κρατικές επιχειρήσεις του Δημοσίου τομέα, δηλαδή οι Δημόσιες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφελείας (ΔΕΚΟ) είναι μονοπώλια ή ολιγοπώλια με χαμηλή παραγωγικότητα, υψηλό κόστος και υπερτιμημένες προσφερόμενες υπηρεσίες στον καταναλωτή.

 

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αν η Καταλωνία αποσχιστεί από την Ισπανία η οικονομία της θα καταρρεύσει και η Μπαρτσελόνα θα καταστραφεί πλήρως, τονίζει ο γενικός διευθυντής του Συνδέσμου Καταλανών Εργοδοτών

Γνωστός και διαπρεπής οικονομολόγος, με τεράστια εμπειρία στον χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ο δρ. Σαλβατόρ Γκιλέρμο είναι από διετίας γενικός διευθυντής στον Σύνδεσμο Καταλανών Εργοδοτών και έχει αποδείξει σε μελέτες του πόσο καταστροφική για την οικονομία της Καταλωνίας θα είναι η απόσχισή της από την Ισπανία.


Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΔΟΠΟΥΛΟΥ

Με νωπό το αποτέλεσμα της χθεσινής αναμέτρησης, για την ηγεσία του νέου φορέα της κεντροαριστεράς, κεντρώας ή προοδευτικής παράταξης, όπως επίσημα την ονομάζουν, θα επιχειρήσουμε μια πρώτη αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, με δεδομένο ότι έχουμε ένα ισχυρό προβάδισμα της Φώφης Γεννηματά και έναν δεύτερο, το Νίκο Ανδρουλάκη, που οι δημοσκοπήσεις δεν είχαν «δει» στις καταγραφές της πρόθεσης ψήφου.