Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

Η εξουθένωση της κοινωνίας συνεχίζεται χωρίς εμφανή προοπτική, εκτός και αν αποβλέπουν στην κατάληψη της κρατικής μηχανής, στο μεταξύ.



Ομιχλώδης ατμόσφαιρα έχει καλύψει την ελληνική κοινωνία και εμποδίζει να διακρίνει κανείς τι ακριβώς συμβαίνει. Αν πρέπει πράγματι να ελπίζει ο ελληνικός λαός ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες, ή τον περιπαίζουν με τέτοια θρασύτητα και αναλγησία και τον καταβυθίζουν σε βαθύτερη απελπιστική κατάσταση, χωρίς προοπτική και ελπίδα. Τι αλήθεια θα συμβεί τον Αύγουστο τούτου του έτους; Θα βγούμε λέει από το Μνημόνιο καθαρά. Θα βγούμε ή απλά τελειώνει χρονικά η ισχύς του; Αν το τρέχον Μνημόνιο είναι το τρίτο, τα δύο πρώτα έληξαν και αυτά στην ώρα τους, αλλά χρειάστηκε αυτό το τρίτο αυτό που μας γύρισε πίσω, για να αποφύγουμε τον πνιγμό και να συνεχίσουμε να έχουμε το κεφάλι μας έξω από το νερό, διότι με τα «παιχνίδια» της πρώτης αριστερής κυβέρνησης, δια του κ.Βαρουφάκη, κινδυνεύσαμε να πνιγούμε στην κυριολεξία.



Tου Γιώργου Πρεβελάκη

Ο ενδεχόμενος ρόλος της Ελλάδας ως σταθμού στον «Δρόμο της Μετάξης» μπορεί να αποτελέσει κορυφαία ευκαιρία και για την πορεία του ελληνικού κράτους


Η ευρασιαστική ήπειρος διαθέτει δύο μεγάλες δημογραφικές εστίες, την Δύση (Ευρώπη) και την Ανατολή (Ινδία, Κίνα, κλπ.). Οι ανταλλαγές ανάμεσά τους, εμπορικές και άλλες, διέρχονται από ένα μεγάλο σταυροδρόμι το οποίο συγκροτείται γεωγραφικά από τα Βαλκάνια και την Μικρά Ασία. Αυτή η θέση εξηγεί την ακμή της Βυζαντινής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τμήμα από το σταυροδρόμι αυτό –τα εδάφη που σήμερα συγκροτούν την Βόρεια Ελλάδα–  διαθέτει ένα ιδιαίτερο πλεονέκτημα: ελέγχει τους δρόμους οι οποίοι συνδέουν την Ανατολική Μεσόγειο με την Κεντρική Ευρώπη.



Tου Κων. Γκουζία

Το αντιεπιχειρηματικό πνεύμα στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης έχει συγκεκριμένη αφετηρία και πολύ επώνυμο πρωτεργάτη

Το να είναι ο Σύριζα ή ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ κατά της επιχειρηματικότητας, και ιδιαίτερα της ιδιωτικής, το καταλαβαίνουμε. Η σοσιαλ-κομμουνιστική ιδεολογία υπόσχεται στους «προλετάριους» λαγούς με πετραχήλια, αλλά δεν λέει τίποτα απολύτως ούτε για το πώς παράγεται ο πλούτος, ούτε και από ποιους. Ακόμα χειρότερα, αποσιωπώντας αυτήν την διάσταση της παραγωγής του πλούτου, οι σοσιαλκομμουνιστές –σε αντίθεση με τους σοσιαλδημοκράτες– εξευτελίζουν και την σκέψη του Καρόλου Μαρξ, ο οποίος εθαύμαζε τους επιχειρηματίες και την ικανότητά τους να δημιουργούν πλούτο προς συσσώρευση.

 


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μία σημαντική γεωπολιτική εξέλιξη με ειδικό οικονομικό και τεχνολογικό βάρος

Στόχος της συνεργασίας αυτής είναι οι ισραηλινές και άλλης εθνικότητας επιχειρήσεις να εργάζονται από κοινού για τις ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές, ιδιαίτερα δε σε τομείς του μέλλοντος…», μάς είπε ο Ισραηλινός οικονομολόγος. Είναι έτσι πολύ πιθανόν η ινδο-ισραηλινή συνεργασία να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην διεθνή οικονομική πραγματικότητα, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας ποιες είναι οι επιδόσεις των δύο χωρών στον τομέα της πληροφορικής και όχι μόνον.


Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος

ΜΑΡΤΙΟΣ 2003: Η πρώτη δυναμική εμφάνιση του περιφερειακού τύπου στο προσκήνιο. Το Δ.Σ της Ένωσης Επαρχιακού τύπου με τον αρχηγό της Ν.Δ Κ. Καραμανλή λίγους μήνες πριν η Ν.Δ γίνει κυβέρνηση. ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: Θ. Ρουσόπουλος, Κ.Μαλαπέτσας [Ζάκυνθος], Φ. Ζουρόπουλος [ Αίγιο], Κ.Καραμανλής, Δ. Καραγιάννης [Άρτα], Χρήστος Χριστόπουλος [Πάτρα] και Δ. Κρανιάς [υπεύθυνος τύπου της Ν.Δ]. Ο Χ. Χριστόπουλος ένας από τους παλαιότερους εκδότες της Περιφέρειας, εκδότης της ημερήσιας ''Γνώμης'' της Πάτρας έφυγε σήμερα από την ζωή σε νοσοκομείο της Αχαϊκής πρωτεύουσας.

                                                          
Του Κώστα  Χριστίδη*

Με την συμπλήρωση διετίας από την ανάδειξη του Κυριάκου Μητσοτάκη ως αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας είναι σκόπιμος ένας απολογισμός της περιόδου αυτής. Ο νέος αρχηγός, παρ’ ότι εξελέγη χωρίς υποστήριξη από την συντριπτική πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής ομάδας, κατόρθωσε να διατηρήσει την ενότητα του κόμματος, ακολουθώντας μία μετριοπαθή αλλά πάντως σταθερά φιλελεύθερη γραμμή και ασκώντας ήπια αυτοκριτική για τα λάθη του παρελθόντος. Κατόρθωσε έτσι να εξασφαλίσει την στήριξη των τριών προηγούμενων αρχηγών του κόμματος, εκ των οποίων μάλιστα ο Αντώνης Σαμαράς, κατά την διάρκεια του πρόσφατου 11ου συνεδρίου του κόμματος, προέβη κατά την ομιλία του σε μία επιτυχημένη σύνθεση συντηρητικών και φιλελεύθερων ιδεολογικών απόψεων. Η σύνθεση αυτή είναι αναγκαία προκειμένου το κόμμα να προσελκύσει ει δυνατόν το σύνολο των ψηφοφόρων και από τις δύο αυτές πολιτικές δεξαμενές. Ασχέτως τυχόν επιμέρους ιδεολογικών διαφοροποιήσεων ή αιτιάσεων, επιβάλλεται οι πάντες, στελέχη και ψηφοφόροι, να δουν την μεγάλη εικόνα. Και αυτή επιτάσσει την συντριβή της καταστρεπτικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και την ανάδειξη ενός νέου, αξιόπιστου κυβερνητικού σχήματος ευρείας λαϊκής υποστήριξης.


Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο υπουργικό συμβούλιο, από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Πολλοί άνθρωποι για τόσο μικρό κράτος και τόσο περιορισμένο έργο. Αν ο Πρωθυπουργός θέλει να αλλάξει κάτι, ας τολμήσει να φτιάξει ένα μικρό σχήμα
 
H Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου έγινε για πρώτη φορά στη ζωή της πρωτοσέλιδο. Η φιλοκυβερνητική «Εφημερίδα των Συντακτών» χαιρετίζει με εξάστηλο τίτλο την προσχώρησή της στον ΣΥΡΙΖΑ και η κυρία Μεγαλοοικονόμου πρέπει να κάνει χώρο στον τοίχο, δίπλα στο σκρίνιο στο σαλόνι.

 

Του Χρήστου Σταϊκούρα

Όσο υπάρχουν κεφαλαιακοί έλεγχοι και εντείνεται η υπερφορολόγηση, η έξοδος από την κρίση θα απομακρύνεται

Η Ελλάδα, τα τρία τελευταία χρόνια, πλήρωσε πολύ ακριβά την ανερμάτιστη και ιδεοληπτική διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Η χώρα αποτέλεσε την μοναδική –παγκοσμίως– «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη», μπήκε στην δίνη νέων αχρείαστων μνημονίων και μέτρων λιτότητας, το κατά μέσον όρο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε σημαντικά, σημαντικός δυνητικός πλούτος χάθηκε, οι τράπεζες χρειάστηκαν νέα ανακεφαλαιοποίηση, μετά την οποία το Δημόσιο έχασε ιδιοκτησία και κεφάλαια.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

O​​ «μαύρος Αχιλλέας» που θα πρωταγωνιστεί στη σειρά του δικτύου Netflix έγινε διάσημος πριν ακόμη μας προκύψει. Εγείρονται ορισμένα ερωτήματα, σεναριακής υφής, φαντάζομαι όμως ότι οι συγγραφείς θα έχουν ήδη δώσει λύσεις. Αν ο Αχιλλέας είναι μαύρος, ποιο είναι το χρώμα του δέρματος της μητέρας του, της Θέτιδος, και του πατέρα του, του Πηλέα; Είναι και οι Μυρμιδόνες μαύροι; Μήπως και οι Αιγινήτες, της πατρίδας του παππού του Αιακού; Κι αν η Θέτις είναι μαύρη, τότε πώς είναι οι υπόλοιπες θεότητες;

 

Μυρτώ Λιαλιούτη  | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 13/05/2017

Το 2017 μια ιστορικός και συγγραφέας παραπέμφθηκε σε δίκη απλά και μόνο επειδή χρησιμοποίησε μια φράση που αποδίδεται στον Μάρκο Πόλο. Η δίωξή της έγινε αντικείμενο συζήτησης στα social media, με την κοινή γνώμη να διχάζεται: Τελικά, είναι η Σώτη Τριανταφύλλου ρατσίστρια ή μήπως το παρακάναμε με την πολιτική ορθότητα;

Η αιτία μηνύσεων όπως αυτή που ασκήθηκε εναντίον μου είναι η εκκαθάριση της κοινωνίας από τον ενοχλητικό δημόσιο λόγο σύμφωνα με κάποια αυταρχικά κριτήρια που παρουσιάζονται ως ανθρωπιστικά. Από τότε που ο μαρξισμός καθαγίασε το κοινωνικό μίσος, οι διάφοροι σωτήρες και προστάτες των αδυνάτων το καλλιεργούν ως κοινωνική αρετή. Οσο για τη δική μου δίωξη πρόκειται για αποτέλεσμα τακτικής λιντσαρίσματος η οποία σήμερα έχει αντικείμενο εμένα, αύριο θα έχει κάποιον άλλον. Οποιος ενοχλεί την αριστερά και τους καλοθελητές των δήθεν ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να σωπάσει. Ας πάρουμε σειρά ένας-ένας...