Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Οι συνδικαλιστές μας με αυτά τα προνόμια που τους έδωσε ο μακαρίτης ο Α. Παπανδρέου το μπορούν εκτός από τα πολλά χρήματα που εισπράττουν από τα δημόσια ταμεία μας, να υποβάλουν και την κοινωνία μας σε διάφορες ταλαιπωρίες. Όπως αυτή η τελευταία ταλαιπωρία που δοκίμασαν εκατομμύρια άνθρωποι, εξαιτίας της απεργίας που κηρύχθηκε στο μετρό της πρωτεύουσας για τα συμφέροντα μόνο 21 κρατικοδίαιτων.



Χθες έγινε «καταδρομική επίθεση» στο κέντρο από μπαχαλάκηδες…

Του Θανάση Κ.

Για λόγους «αντεκδίκησης» λέει, μετά την εκκένωση του κατειλημμένου κτιρίου στο Κουκάκι…

Δεκάδες καταστήματα που περίμεναν το Χριστουγεννιάτικο τζίρο, για να καλύψουν τα έξοδά της χρονιάς, βρέθηκαν με κατεστραμμένες βιτρίνες…



Του Χρήστου Χωμενίδη

Σε θέμα της ημέρας ανεδείχθη το πρόγραμμα "ενίσχυσης των επιχειρήσεων έκδοσης εφημερίδων πανελλήνιας κυκλοφορίας", το οποίο θέσπισε η προηγούμενη κυβέρνηση και επρόκειτο να εφαρμόσει η νυν, "σε μια προσπάθεια στήριξης του κλάδου".



του Τζιμ Ο΄Νιλ

Πολλές φορές σκέφτομαι ότι ένας υψηλότερος κατώτατος μισθός θα μπορούσε να αποφέρει οφέλη πέρα από αυτά που αποτυπώνονται στον παραδοσιακό ισολογισμό. Δεδομένης της αυξανόμενης κρίσης αξιοπιστίας του καπιταλισμού, οι ηγέτες των επιχειρήσεων θα έπρεπε να εξετάσουν το ενδεχόμενο υιοθέτησης τέτοιων πολιτικών με πιο ενθουσιώδη τρόπο. Όπως επισήμανα προηγουμένως, παρά τα ισχυρά στοιχεία για την απασχόληση στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλες δυτικές οικονομίες κατά την τελευταία δεκαετία, οι δαπάνες έχουν παραμείνει επίμονα αδύναμες, όπως και η αύξηση της παραγωγικότητας και των μισθών. Αυτές οι τάσεις συνέπεσαν με μια περίοδο ισχυρών εταιρικών κερδών και μακροοικονομικών συνθηκών που, θεωρητικά, θα έπρεπε να είναι ευνοϊκές για επενδύσεις.

 

Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα

 

Πάντοτε πίστευα (και σταθερά πιστεύω) ότι σε κάθε μεριά της ΗΛΕΙΑΣ «κρύβονται» (αλλά διακρίνονται) ξεχωριστοί ΠΟΛΙΤΕΣ. Η θέση μου αυτή είναι το σημαντικό γεγονός για την ζωντανή Μνήμη και το δημιουργικό Αύριο.



του Πέτρου Ι. Παραρά

        Η φράση «οικονομική ελευθερία», καί το βασικό ατομικό δικαίωμα στη φιλελεύθερη δημοκρατία που τώρα δοκιμάζεται από τον λαϊκισμό, δεν καθιερώνεται ρητώς στα πλείστα των ισχυόντων Συνταγμάτων ούτε, άλλωστε, και στο αμερικανικό Σύνταγμα του 1787 ή στη Γαλλική Διακήρυξη του 1789. Μόνο στο Σύνταγμα της Ελβετίας (2000), άρθρ. 27 παρ. 1, καθιερώνεται το δικαίωμα αυτό ευθέως: “La liberté économique est garantie”.



του Γιώργου Κακλίκη*

Σε κλίμα ευφορίας εξελίχθηκε η πρόσφατη  επίσκεψη του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Ελλάδα, όπως φάνηκε από τη θετική διάθεση και το περιεχόμενο των δηλώσεων εκείνων που πήραν μέρος στα ουσιαστικά των συναντήσεων στην Αθήνα.



Η αστυνομία καθάρισε μιαν ακόμα παράνομη κατάληψη στο Κουκάκι…
Του Θανάση Κ.

Κατά την διάρκεια της επιχείρησης – που έγινε όπως πάντα παρουσία Εισαγγελέα – κάποιοι γείτονες αρνήθηκαν να βοηθήσουν, στη συνέχεια αντιστάθηκαν και τελικά συνεπλάκησαν με τους αστυνομικούς…

Όπως αποκαλύφθηκε, οι δύο ενήλικοι νεαροί της οικογένειας συμμετείχαν στην κατάληψη και γι’ αυτό αντιστάθηκαν, ενώ ο πατέρας τους προσπάθησε να… πάρει το όπλο ενός αστυνομικού. Και ακολούθησε η συμπλοκή…

 

Η αιφνίδια απώλεια του καθηγητού Γιώργου Αυλωνίτη, αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον θεωρητικό χώρο του ελληνικού μάρκετινγκ και όχι μόνον.

 

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

 

Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1980, μια μέρα που ο Γιώργος Αυλωνίτης, μ’ ένα τεράστιο χαμόγελο εισέβαλε στα γραφεία του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», κραδαίνοντας ένα άρθρο του για το μάρκετινγκ και αναζητώντας με, λόγω της ευθύνης που είχα στη σσελίδα της Διοίκησης των Επιχειρήσεων. «Πρέπει να προβληθεί το άρθρο αυτό», μας είπε με μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό του, «γιατί λέει καινούργια πράγματα…». Και με τα λόγια αυτά έφυγε από το γραφείο, χωρίς να δώσει πρόσθετες εξηγήσεις.

του Χρήστου Ροζάκη*

 

Οι μεγάλες πολιτικές συνήθως ξεκινούν από μικρές εμπνεύσεις. Και κυρίως από απρόσμενα γεγονότα, που υποχρεώνουν σε δράση. Έτσι έγινε και με το Ελσίνκι: Το 1999, ζήσαμε από κοντά την εμμονή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην ένταξη της Τουρκίας σε αυτήν, ή τουλάχιστον στην εμμονή της στην έναρξη διαπραγματεύσεων με αυτή για την ένταξη. Από την άλλη μεριά, ήταν μια διαφορετική Τουρκία, από τη σημερινή, που επιδίωξε την ένταξη urbi et orbi. Η ευρωπαϊκή εμμονή ήταν τέτοια ώστε ορισμένα κράτη να χρησιμοποιήσουν το εκβιαστικό επιχείρημα ότι αν η Ελλάδα επέμεινε στην άρνηση να δεχτεί την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, θα έπρεπε να βρεθεί μια διέξοδος, με την παράκαμψη της ομοφωνίας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.