Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Οι χρόνιες διαρθρωτικές ανεπάρκειες του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, και κυρίως της εξωστρέφειάς του, απαιτούν νέες αντιλήψεις σε όλα τα επίπεδα της παραγωγικής και εμπορικής διαδικασίας

Οι επενδύσεις και η ανάπτυξη, που κάποιοι εσχάτως ανακάλυψαν, ως απαραίτητα συστατικά ποιοτικής και ποσοτικής ανάπτυξης μίας οικονομίας, δεν είναι γλειφιτζούρια προς τέρψιν ιθαγενών που θέλουν να ακούσουν τον καλό λόγο. Τόσον οι επενδύσεις όσο και η ανάπτυξη που προκύπτει από αυτές απαιτούν συγκεκριμένα ευνοϊκά θεσμικά, οργανωτικά και αντιληπτικά πλαίσια τα οποία στην Ελλάδα είναι σχεδόν άγνωστα. Γι’ αυτό και η περίφημη στροφή του παραγωγικού προτύπου προς την εξωστρέφεια είναι εξαιρετικά δύσκολη. Κατά κύριο δε λόγο απαιτεί μία ριζική πνευματική ανατροπή, η οποία, υπό τις σημερινές συνθήκες, είναι εξόχως προβληματική. 



Του Αθανασίου Ι. Σκορδά

Πόσο μπορεί να επηρεάσει τις ευρωπαϊκές δημοκρατικές αξίες ο αναδυόμενος αυταρχικός ασιατικός καπιταλισμός;

Είναι δυνατόν η οικονομική επιτυχία της Κίνας να απειλεί την δημοκρατία όπως την ξέρουμε; Αυτό είναι ένα νέο ερώτημα, στο οποίο η Δύση πρέπει να απαντήσει άμεσα, αν θέλει να ερμηνεύσει σειρά πολιτικών και εκλογικών συμπεριφορών.


Των Γ. Ατσαλάκη και Κ. Ζαπουνίδη

Όσο πιο συντεχνιακή είναι η δομή μίας οικονομίας και κοινωνίας τόσο δυσκολότερες γίνονται οι μεταρρυθμίσεις, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα την ανεργία

Η ανάπτυξη ομάδων ειδικών συμφερόντων οδηγούν στην ακαμψία της κοινωνίας, στην απουσία μεταρρυθμίσεων και στην έλλειψη ανταγωνιστικότητας, που έχουν ως αποτέλεσμα την σταδιακή παρακμή της οικονομίας και της κοινωνίας. Οι κυβερνήσεις επηρεάζονται συστηματικά από τις ομάδες συμφερόντων, τις εκκλήσεις και τις πιέσεις των μικρών ομάδων που είναι ικανές να οργανώνονται αρκετά γρήγορα και αποτελεσματικά. Η δημιουργία ανεργίας που οφείλεται στην δράση των ομάδων συμφερόντων αποτελεί σημαντική πηγή οικονομικής ανισότητας.


Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Δεν χωρά καμμία αμφιβολία πλέον ότι, όλο και περισσότερο, η εποχή μας είναι αυτή της ταχύτητας, της επιτάχυνσης της ιστορίας και της πιθανής απώλειας της αντιπροσωπεύσεως του μέλλοντος

Το ότι ο κόσμος βιώνει μία επιτάχυνση της ιστορίας είναι ένα γεγονός που δύσκολα αμφισβητείται. Όπως επίσης δεν μπορούν να αμφισβητηθούν και οι άμεσες συνέπειες του γεγονότος αυτού, που είναι ριζικές και πολυεπίπεδες. Κυρίως, όμως, δρομολογούν και οριοθετούν μία πρωτόγνωρη αντιπαράθεση του ανθρώπου με τον χρόνο, με ενδιάμεσο συντελεστή την ταχύτητα πλεύσεως του τελευταίου. Ταχύτητα η οποία, πέρα από τις όποιες άλλες επιπτώσεις της (πολιτιστικές, κοινωνικές, επικοινωνιακές), έχει πλέον και τεράστια οικονομική σημασία. Εξελίσσεται αθόρυβα αλλά σταθερά σε σημαντικό συντελεστή παραγωγής πλούτου, γεγονός που για την ώρα δεν φαίνεται να απασχολεί σοβαρά τους οικονομολόγους.


Γράφει ο  Γεώργιος Μπαμπινιώτης

Προστατεύεται το θύμα (από ποιον και από τι;) όταν εμφανίζεται άγνωστο, ανώνυμο και απρόσωπο; Πρόκειται για προστασία ή άπρεπη μείωση και οιονεί εξευτελισμό σαν να είναι κανείς ανύπαρκτος, «οὔτις», ο κανένας!

Αν συνελήφθη κάποιος για ένα αδίκημα και δεν έχει ακόμη αποδειχθεί η ενοχή του, καταλαβαίνω να προστατεύεται η προσωπικότητά του με απόκρυψη τού ονόματός του και αναφορά σε μόνη την ηλικία του ως μια (μειωμένης οπωσδήποτε αξίας) πληροφορία περί τού δράστη: «Συνελήφθησαν ένας 32χρονος και ένας 25χρονος για τη ληστεία στο σούπερ-μάρκετ…». Ο «φερόμενος» ως δράστης μπορεί πράγματι να αποδειχθεί τελικά ότι δεν διέπραξε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται και γι’ αυτό είναι λογικό να προστατευθεί.