Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Οι Γάλλοι την κοινότοπη και εύκολη κωμωδία τη λένε tarte à la crème, από τις περίφημες τούρτες που πετάει ο ένας στον άλλον στις ηρωικές κωμωδίες του βωβού. Ακακες και διόλου επικίνδυνες, οι τούρτες έχουν έναν μόνον σκοπό: να παρατείνουν τη σκηνή για μερικά ακόμη λεπτά και να κλείσουν το επεισόδιο με γενικευμένα χάχανα. Πάντα αναρωτιόμουν αν τις σκηνές αυτές τις είχε γράψει ο σεναριογράφος ή αν ήταν απλώς έμπνευση των ηθοποιών.


Του Θοδωρή Γιάνναρου

"Στο θέατρο της δυσωδίας, κότες τρίλειρες και μακροπουπουλάτες από τα θεωρεία και οι πολύχρωμες κουρελούδες της πλατείας, αλωνίζουν και κάνουν εξωτερική πολιτική".

Δεν βρήκα άλλη εισαγωγή για να ξεκινήσω να περιγράφω, την πλέον δύσωδη περίοδο της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας, με το σημερινό Έπος της "κουρελούς και της πουλάδας" που βιώνουμε, με θύμα την πατρίδα μας...



Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

Ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν χωράει στα εκλογικά ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε της Νέας Δημοκρατίας. Είναι ο πολιτικός αρχηγός μιας σημαντικής προσπάθειας που έγινε στον χώρο του μεταρρυθμιστικού κέντρου. Απέτυχε; Απέτυχε! Ο Σταύρος θα αποχωρήσει από την πολιτική ζωή, επειδή αυτή είναι η μόνη επιλογή που ταιριάζει στον βίο του. Πριν φύγεις, Σταύρο, κάνε αυτό που πρέπει: Στείλε αυτή την κυβέρνηση στον αγύριστο.



Για την κυβέρνηση των Συριζανελ ο κεντρικός τραπεζίτης είναι μείζον εμπόδιο για τις καθεστωτικές τους προθέσεις και κυματοθραύστης στις όποιες αντιδημοκρατικές επιδιώξεις τους...

Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Σε μεγάλο βαθμό, η σύντροφος του πρωθυπουργού έχει δίκιο όταν λέει ότι ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση αλλ΄όχι εξουσία. Διότι όντως από θεωρητικής αλλά και πρακτικής πλευράς, ένα αυταρχικό καθεστώς είναι αδιανόητο να υπάρξει χωρίς έλεγχο του χρήματος και της κυκλοφορίας του, που είναι θέμα Κεντρικής Τράπεζας. Στην Ελλάδα των Συριζανέλ λοιπόν, η μεν Κεντρική Τράπεζα ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), λόγω συμμετοχής μας στην ευρωζώνη, ο δε κεντρικός τραπεζίτης, ο κ.ΓιάννηςΣτουρνάρας, εν προκειμένω, είναι στη θέση του για να εξυπηρετεί τη χώρα και όχι τα κόμματα και κυβερνήσεις.



Ποιες ζημιές προκαλεί η αναρχική βία στη χώρα.
                
Του Βασίλη Γρ.Παπαδακη(*)

Το βίαιο τρομοκρατικό κτύπημα στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, μερικούς μήνες πριν τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, επαναφέρει στη μνήμη τις εκλογές στην Ιταλία (1979), μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων των Χριστιανοδημοκρατών και των Ευρωκομμουνιστών του Ερρίκου Μπερλίνγκουερ (1922-1984).  Πρωταγωνιστές υπήρξαν οι αριστεριστές - τρομοκράτες, ξεχώριζαν από τους άλλους αριστερούς, οι οποίοι επηρέασαν το εκλογικό αποτέλεσμα. Το κόμμα του Μπερλίνγκουερ αύξησε τη δύναμη του, αλλά ηττήθηκε από τα άλλα κόμματα, 35% έναντι 39%. Πόσο ομοιάζουν τα διατρέξαντα με τα γενησόμενα.



Γράφει ο Τάσος Παπαδόπουλος

Το προαναγγελθέν διαζύγιο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έλαβε χώρα την δεκάτη τρίτη ημέρα του μηνός Ιανουαρίου του σωτήριου έτους 2019. Όλα δείχνουν ότι από εδώ και πέρα ο καθένας θα πάρει το δρόμο του.



Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Ο πρόεδρος της δημοκρατίας ο Προκόπης Παυλόπουλος δεν το έχει ακόμα καταλάβει, ότι όλα αυτά τα πολιτικά μηνύματα που κάθε λίγο απευθύνει σε διάφορες κατευθύνσεις, κανέναν απολύτως δεν προβληματίζουν. Και πολύ περισσότερο δεν προβληματίζουν τους ξένους ηγέτες. Μπορεί ο Προκόπης Παυλόπουλος να είναι και αυτός ένας από τους κορυφαίους νομικούς μας, όμως η επιρροή που διαθέτει εντός και εκτός συνόρων μας είναι αποδεδειγμένα αναιμική. Ανακινεί πού συχνά κοντά στα άλλα και το ζήτημα με τις γερμανικές αποζημιώσεις.



Τον Αλ Καπόνε, οπως ο ιδιος είχε εξομολογηθεί,δεν τον ενδιέφερε να θεωρείται πετυχημένος, αλλά ζητούσε να του δίνουν σημασία…Μεγάλη υπόθεση αυτή.
                 
 Του Σαιμον Τ.Μπειλλυ{*}

«‘‘Να είσαι πετυχημένος!’’

Αυτό είναι το δόγμα ενός κόσμου σε κατάσταση μέθης,που πιστεύει πως η επίτευξη της επιτυχίας –ό,τι κι αν σημαίνειαυτό– είναι η αρχή και το τέλος των πάντων.



Ο εκλιπών, σπάνιος άνθρωπος, επιστήμων και πολιτικός, έβαζε πάντα πάνω στα υπουργικά και άλλα γραφεία του, μεταξύ άλλων, τις φωτογραφίες του ξερακιανού αγρότη πατέρα του και της ξερακιανής  αγρότισσας μητέρας του!

Κατάθεση ψηγμάτων ψυχής από τον Δημήτρη Στεργίου

Λεζάντα: Στιγμιότυπο από μια από τις πολλές φιλικές συναντήσεις - συζητήσεις με τον Δημήτρη Σιούφα (2002 στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας στην οδό Ρηγίλλης, όταν ήταν γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας)



Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

Ζ​​ούμε την απόλυτη αντιστροφή όσων βιώσαμε το 2015. Ο κ. Τσίπρας είχε τότε πολύ μεγάλη στήριξη εντός Ελλάδος και καμία υποστήριξη εκτός. Τώρα διαθέτει πολύ μικρότερη στήριξη εντός και μεγάλη εκτός. Η Γερμανίδα καγκελάριος δεν το έκρυψε, ούτε στις δημόσιες ούτε και στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις που είχε εδώ στην Αθήνα.