Για να προωθηθούν οι επενδύσεις πρέπει να υιοθετηθούν σωστοί και προσαρμοσμένοι στο ευρωπαϊκό κεκτημένο κανόνες εργασίας

Του Άκη Σκέρτσου *

Η ελληνική οικονομία παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα παραγωγικό μοντέλο φτηνής ανάπτυξης με χαμηλή τεχνολογία, μικρό μέγεθος επιχειρήσεων, χαμηλές διαχειριστικές ικανότητες από τους εργοδότες και φθίνουσες δεξιότητες από τους εργαζομένους. Πρόκειται για χαρακτηριστικά που οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο ρυθμιστικό περιβάλλον που έχει συσσωρεύσει με την πάροδο των ετών μια σειρά από στρεβλώσεις οι οποίες καθηλώνουν την οικονομία- και κατ’ επέκταση τη χώρα- στο μικρό μέγεθος, την εκτεταμένη παραοικονομία και την αδήλωτη εργασία. Στο νομοσχέδιο «Επενδύω στην Ελλάδα», έχουν συμπεριληφθεί επί τούτου μια σειρά από εργασιακές διατάξεις. 

Του Γιάννη Μπράχου*

Με αφορμή τις πρόσφατες γεωπολιτικές προκλήσεις, η χώρα πρέπει να απαντήσει στην πρόκληση, να μετεξελιχθεί πολιτικά και οικονομικά από χώρα σε κρίση με τρία προγράμματα προσαρμογής σε δέκα χρόνια, σε ισχυρή οικονομία με αμυντική και διπλωματική θωράκιση, ώστε να διασφαλίσει το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου. Τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις Ελλάδας- Ισραήλ αναβαθμίστηκαν σημαντικά και αποτελεί σημαντικό σύμμαχο στο πλαίσιο της πολιτικής τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ. Αυτό έγινε ως αποτέλεσμα πολιτικής πρωτοβουλίας της κυβέρνησης Τσίπρα και η νέα κυβέρνηση συνέχισε στην ίδια κατεύθυνση.



Τι θα συμβεί στη Σύνοδο του Βερολίνου την Κυριακή για τη Λιβύη;
Τι θέλουμε εμείς, ως Ελλάδα; Τι περιμένουμε; Τι μας ανησυχεί; Και που θα οδηγηθούν τα πράγματα μετά;

Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε όσο πιο απλά γίνεται σε αυτά τα ερωτήματα:

Του Θανάση Κ.

* Πρώτον: Θα προσπαθήσουν να βάλουν τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα (Σάρατζ και Χαφτάρ), να υπογράψουν μια «Συμφωνία Ειρήνευσης» και «ειρηνικής μετεξέλιξης»…



Του Ηλία Καραβόλια

Ο τίτλος που επέλεξα είναι τίτλος βιβλίου του γάλλου διανοητή Etienne Ballibar(σημ: κυκλοφορεί στα ελληνικά απο εκδ. Πλέθρον) Αυτό στο οποίο θέλω να αναφερθώ το τοποθετώ έξω απο την τρέχουσα γεωπολιτική αναστάτωση στη Μεσόγειο και στην Μ. Ανατολή όπου τα αμερικανο-ρωσικά συμφέροντα και το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα σέρνουν τις χώρες σε μιλιταρισμό και τεχνητές αντιπαλότητες(σημ: αυτό συμβαίνει τόσο με την διπλωματία των αγωγών όσο και με τις ΑΟΖ).



Του Τάσου Ι. Αβραντίνη

Το βιβλίο του Φρεντερίκ Μπαστιά «Προστατευτισμός και Κομμουνισμός» που μοίρασε πριν λίγες ημέρες η εφημερίδα ο Φιλελεύθερος σε συνεργασία με το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών(ΚΕΦΙΜ) ηταν μια σημαντικότατη προσφορά στο αναγνωστικό κοινό. Άλλα δύο μόλις έργα του Μπαστιά έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά, ο «Νόμος» και η «Σπασμένη τζαμαρία», ενδεικτικό κι αυτό της πλήρους κυριαρχίας για πολλές δεκαετίες των πάσης φύσεως κρατικιστικών αντιλήψεων στην ελληνική κοινωνία.


Διαπρεπής Δικηγόρος· Ολοκληρωμένος Ποιητής·και ΝΙΚΗΤΗΣ του «ΘΕΡΙΟΥ» (Καρκίνος)

Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα…

 Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος και συγκινημένος που η Τύχη της ζωής μου γνώρισε (πριν λίγο καιρό) τον ΛΑΖΑΡΟ Δημ. ΓΑΪΤΑΝΗ. Ομολογώ ότι τα σημαντικά γεγονότα στην καθημερινή πορεία της ΖΩΗΣ γίνονται (συμβαίνουν) «εντελώς τυχαία και ξαφνικά». Έτσι συναντήθηκα με τον Λάζαρο που ζει, εργάζεται, δημιουργεί ΤΕΧΝΗ και αποτελεί με την υπερήφανη στάση του τον σημαντικό αγωνιστή (και πολέμιο) του επικίνδυνου «ΘΕΡΙΟΥ» (του Καρκίνου).



Του Κωνσταντίνου Φίλη*

Μία χώρα με τις ηγεμονικές βλέψεις της Τουρκίας θέλει οπωσδήποτε να ελέγχει τις ενεργειακές εξελίξεις στη γειτονιά της. Με το 19,2% του συνόλου των εισαγωγών της να αφορά σε υδρογονάνθρακες, αυτονόητα αναζητά τρόπους ισχυροποίησής της στην ενεργειακή σκακιέρα.

Σε μια εποχή όπου κυριαρχούν οι γνώσεις και η ελεύθερη κυκλοφορία τους, ο κόσμος βυθίζεται σ’ έναν πρωτότυπο σκοταδισμό που θα μπορούσε να έχει τραγικές συνέπειες.

 

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

 

Στις ατελείωτες ώρες που συζητούσαμε με τον αείμνηστο Ζαν-Φρανσουά Ρεβέλ, ένα θέμα που επαναλάμβανε ήταν αυτό της «άχρηστης γνώσης». Πάνω σε αυτό το φαινόμενο, μου έλεγε, οι φαιοκόκκινοι εχθροί των ανοικτών κοινωνιών έχουν κυριολεκτικά «στήσει» όλη τους την τακτική, που είναι η καταστροφή της φιλελεύθερης αντίληψης. Γνωρίζουν δε, ότι καταστρέφοντας την αντίληψη αυτή, υπονομεύουν και όλους τους κοινωνικούς και οικονομικούς μηχανισμούς που συνδέεται με αυτήν και οι οποίοι συμβάλλουν στην ανάπτυξη και ευημερία των φιλελεύθερων κοινωνιών.



Του Τάκη Σουβαλιώτη.
Όπως όλες οι καλλιέργειες έχουν ανάγκη από τα διάφορα λιπάσματα, έχουν και όλα τα αναρχομαρξιστικά κόμματα ανάγκη από τα διάφορα επαναστατικά κινήματα.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Σε εκτενές όρθρο του το οικονομικό περιοδικό επισημαίνει ότι στο μεγαλύτερο κομμάτι του ανεπτυγμένου κόσμου έχουμε άνευ προηγουμένου άνθηση της απασχόλησης. Όχι μόνο οι θέσεις εργασίας  είναι σε αφθονία, αλλά κατά μέσο όρο, γίνονται και καλύτερες, αναφέρει, προσθέτοντας ότι ο καπιταλισμός βελτιώνει τις ζωές των εργαζόμενων πολύ ταχύτερα από ό,τι εδώ και πολλά χρόνια, με το έλλειμμα εργατικών χεριών να ενισχύει την διαπραγματευτική θέση τους. Παραθέτει δε μία σειρά δεδομένων, που δείχνουν ότι η ανεργία είναι κοντά σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα.