Κατά τον υφυπουργό Δημοσιονομικής πολιτικής μόνον με επενδύσεις και τόνωση της παραγωγής της  η Ελλάδα θα έχει βιώσιμη ανάπτυξη.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

«Με το σημερινό επίπεδο επενδύσεων η χώρα θα έχει πρόβλημα ανάπτυξης γιατί τα κεφάλαια που επενδύονται δεν καλύπτουν καν τις αποσβέσεις του κεφαλαιουχικού της εξοπλισμού», τόνισε ο υφυπουργός Δημοσιονομικής πολιτικής κ. Θοδ. Σκυλακάκης, μιλώντας σε ενδιαφέρουσα εκδήλωση του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).

Για πολύ καιρό, τόσο η Ευρώπη όσο και ο υπόλοιπος κόσμος, δεν αντιλαμβάνονταν με τη δέουσα προσοχή αυτήν τη σταδιακή πορεία εκδημοκρατισμού. Πλέον, όμως, στην προαιώνια μάχη μεταξύ των δύο φύλων, ο συσχετισμός δυνάμεων αλλάζει, από το Ρέικιαβικ έως το Βελιγράδι και από το Ελσίνκι έως τη Νέα Ζηλανδία της Τζασίντα Αρντερν

Protagon Team Protagon Team 

Είναι καλοσπουδαγμένη, λιτή και απέριττη, μεγαλωμένη από ένα ομόφυλο ζευγάρι γυναικών και μητέρα μιας κόρης 22 μηνών που απέκτησε με τον επί χρόνια σύντροφό της Μάρκους Ραϊκόνεν. Η Σάνα Μαρίν είναι αδιαμφισβήτητα το πρόσωπο των ημερών και συγχρόνως το πρόσωπο της ελπίδας – για την Φινλανδία αλλά για όλες τις χώρες του αναπτυγμένου κόσμου που ευαγγελίζονται μια δικαιότερη κοινωνία.


Για να δείτε σε τι χώρα ζούμε, θα σας αναφέρω τέσσερα στιγμιότυπα, που μοιάζουν με «ιστορικά ανέκδοτα», αλλά σήμερα γίνονται εξαιρετικά επίκαιρα. Ίσως και δραματικά επίκαιρα…

Του Θανάση Κ.

Πραγματικές «ιστορίες για αγρίους».

Ή για «καλικάντζαρους», για να το φέρουμε στο πνεύμα των ημερών…

Πρώτο ιστορικό ανέκδοτο: Πριν ένδεκα χρόνια περίπου, βρεθήκαμε κάποιοι άνθρωποι, πολύ λίγοι –και κάποιοι προερχόμενοι από την Αριστερά – που προτείναμε την πλήρη κατάργηση του ασύλου παρανομίας στα Πανεπιστήμια! Ήταν αρχές του 2009, λίγες βδομάδες μετά τις εκτεταμένες καταστροφές, τους εμπρησμούς τις λεηλασίες και τα έκτροπα στην Αθήνα…



Αυτό είναι το τεράστιο ερώτημα που φέρνει στο προσκήνιο ο βρετανικός «Economist» και μάλλον έχει δίκηο.
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Το αεροδρόμιο του Ελληνικού, κάποια χιλιόμετρα στον νότο της  Αθήνας, έχει κλείσει από το 2001. Αεροπλάνα που ανήκουν στον άλλοτε εθνικό αερομεταφορέα της χώρας ο οποίος πλέον δεν υπάρχει, βρίσκονται εγκαταλελειμμένα στον αεροδιάδρομο. Παραδίπλα, ένα στάδιο που έχει χτιστεί για τους Αγώνες του 2004 καταρρέει σιγά-σιγά. Στο βάθος, μια μαρίνα βλέπει προς τον λαμπερό Σαρωνικό. Το 2011, όταν η Ελλάδα βρέθηκε να είναι το κέντρο της κρίσης χρέους. η κυβέρνηση ξεκίνησε τις διαδικασίες για πώληση της περιοχής-που είναι σε μέγεθος τρεις φορές όσο το Μονακό. Το 2014 την πήρε ένα κονσόρτσιουμ που σχεδίαζε να χτίσει εκεί κατοικίες, ξενοδοχεία και ένα καζίνο. Με προβλεπόμενο κόστος 8 δια ευρώ, πρόκειται για το μεγαλύτερα επενδυτικό σχέδιο στην Ελλάδα.


Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Γη και ουρανό κινεί η κυβέρνηση για να συνεγείρει τη διεθνή κοινότητα υπέρ της χώρας μας. Η οποία απειλείται από την αλαζονική Τουρκία. Κινείται (η κυβέρνηση) διπλωματικά προς όλες τις κατευθύνσεις. Και αυτές οι προσπάθειές της άρχισαν ήδη για να αποφέρουν τους πρώτους καρπούς τους. Σαν πρώτες αποδείξεις έχουμε την κατανόηση που μας δείχνουν όλο και περισσότερες χώρες, αλλά και τις αποστάσεις που παίρνουν από την εκτός νομιμότητας και λογικής κινούμενη Τουρκία. Συνεπώς κανένας μας δεν μπορεί να κατηγορήσει την κυβέρνηση για πολιτική απραξία, απέναντι σε όλες αυτές τις τουρκικές προκλητικές ενέργειες.




Γράφει η δημοσιογράφος -ερευνήτρια Χριστίνα Φίλιππα

Τα ήθη, τα έθιμα και τις αντιλήψεις που συνοδεύουν τις σημαντικές στιγμές στη ζωή των ανθρώπων και  είναι πολύ βαθιά ριζωμένα στο συλλογικό ασυνείδητο (όπως  γέννηση, μύηση, γάμο, θάνατο, τέχνη, παροιμίες,  παραδόσεις κ.α ),  μελετά και εξετάζει η επιστήμη της λαογραφίας. Η Λαογραφία δηλαδή είναι προϊόν του λαού. Είναι τα στοιχεία που κληροδοτούνται στις επόμενες γενιές από το παρελθόν και το παρόν. Η παράδοση είναι γραπτή και προφορική. Η γραπτή είναι ό,τι έχουμε κληρονομήσει από τους προγόνους μας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η προφορική παράδοση, αντιπροσωπεύει τα στοιχεία που παραδίδονται από γενιά σε γενιά και συγκροτούν τον πυρήνα του λαϊκού πολιτισμού.


«Το μέλλον της Ευρώπης είναι η Ένωση,
το μέλλον της Ελλάδος είναι στην Ευρώπη»       Κωνσταντίνος Καραμανλής 1979   

Αδήριτη ανάγκη και υποχρέωση, η  Ε.Ε. να ενεργοποιήσει το άρθρο 42 της Συνθήκης  για κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας, εφοδιάζοντάς μας με τον πλήρη αναγκαίο εξοπλισμό  
               
Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος


Ο μεγάλος οραματιστής Κωνσταντίνος Καραμανλής, εξέφρασε την ιστορική και τόσο προφητική φράση ότι «Το μέλλον της Ευρώπης είναι στην Ένωση, και το μέλλον της Ελλάδος είναι στην Ευρώπη», με κυριότερο σκεπτικό την ασφάλεια. Με το σκεπτικό αυτό πέτυχε με την ισχυρή του προσωπικότητα και τη δυνατή υποστήριξη του Γάλου Προέδρου Ζισκάρ ντ’Εσταίν, να γίνουμε το δέκατο ισότιμο μέλος της τότε ΕΟΚ, όταν η σύμβαση προσχώρησης υπογράφηκε πανηγυρικά το 1979 στο Ζάππειο, ενώπιον του Γάλλου Προέδρου λοιπών αξιωματούχων της Ευρώπης.



Tου Κώστα Στούπα

Το μεγαλύτερο ατού του Κυριάκου Μητσοτάκη, το οποίο είναι και αυτό που τον ανέδειξε στην εξουσία, είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Ο κ. Τσίπρας με τις  "στάμπες " του αμοραλιστή, του λαϊκιστή, του αφελούς και του καταληψία που χαρακτηρίζει την μέχρι τώρα πολιτική του πορεία δύσκολα μπορεί να "μιλήσει" στο πολιτικό κέντρο συνολικά αλλά και σε ένα σημαντικό κομμάτι της Κεντροαριστεράς.


Θα το πω ευθέως, χωρίς περιφράσεις…Όλη αυτή η δημόσια συζήτηση που πυροδοτήθηκε ξαφνικά, με αφορμή την «συμφωνία» Τουρκίας –Λιβύης, είναι εν μέρει εκτός θέματος, εν μέρει επικίνδυνη.
Του Θανάση Κ.

Ακόμα κι αν κάποια απ’ όσα ακούγονται είναι σωστά. Στην καλύτερη, πρόκειται για μισές αλήθειες. Στη χειρότερη, βοηθούν τον «ψυχολογικό πόλεμο» που έχει εξαπολύσει η Τουρκία μέσα στην Ελλάδα, ώστε να δημιουργήσει ηττοπάθεια στην Ελληνική κοινωνία πριν συμβεί το παραμικρό…

Για να μη χρειαστεί να συμβεί τίποτε – να μας τα πάρει όλα προκαλώντας Φόβο, χωρίς να ρίξει τουφεκιά.



Του Joseph E. Stiglitz*

Οι προηγούμενες οικονομίες του κόσμου υποφέρουν από διάφορα, παγιωμένα προβλήματα. Ειδικότερα, στις ΗΠΑ  η ανισότητα βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδα από το 1928 και η ανάπτυξη του ΑΕΠ παραμένει ανησυχητικά υποτονική σε σύγκριση με τις δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.