Η αποσταθεροποίηση ενός μέρους της Αφρικής αποτελεί βασικό στόχο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και υπό αυτή την έννοια προωθείται ο εξισλαμισμός της «Μαύρης Ηπείρου».

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή η Τουρκία δεν μπορεί να κρύψει πλέον τα χαρτιά της. Προσπαθεί με θρησκευτικά κυρίως μέσα να ενδυναμώσει την παρουσία της στην Αφρική και  σε κάποιους αφελείς Ευρωπαίους λέει ότι αυτό που κάνει είναι υπέρ της Ευρώπης. Στην ουσία προσπαθεί μέσω της προώθησης του εξισλαμισμού της Αφρικής να δημιουργήσει προϋποθέσεις αποσταθεροποίησης της Νότιας Ευρώπης, μέρος της οποίας είναι βέβαια η Ελλάδα και η Κύπρος.

Γράφει ο  Χρίστος Αλεξόπουλος είναι ερευνητής Κοινωνιολόγος   

Το 1952 ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) από έξι χώρες (Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο και Κάτω Χώρες). Το 1958 δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), η οποία το 1992 μετά την Συνθήκη του Maastricht μετεξελίχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).

Σταδιακά τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έγιναν 28 και στα 4,4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, που είναι η έκταση της, κατοικούν και δραστηριοποιούνται 512 εκατομμύρια άνθρωποι.


Οι γεωπολιτικές και νεοοθωμανικές βλέψεις και επιδιώξεις της Τουρκίας πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής, όπως και η εσωτερική κατάσταση της χώρας.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Τα αυταρχικά καθεστώτα, επειδή ακριβώς δεν προσφέρουν καμμία δόση ελευθερίας και κράτος δικαίου στους πολίτες τους, για να επιβιώνουν πρέπει διαρκώς να καλλιεργούν την αίσθηση του φόβου αφ΄ενός και τον εθνικισμό αφ΄ετέρου.


Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Μιλώντας με τους πολίτες που δεν γνώριζες, χθες σε κοινωνικές συναντήσεις, διαπιστώνεις ότι αυτοί που έδωσαν την αυτοδυναμία στον Κυριάκο Μητσοτάκη χωρίζονται χονδρικά σε δύο κατηγορίες.


Του  Κώστα Χριστίδη   *
       
Ο Κομφούκιος είχε πει πως ‘’όταν οι λέξεις χάνουν την σημασία τους, οι άνθρωποι χάνουν την ελευθερία τους’’. Επιβεβαίωση της άποψης αυτής παρέχουν οι διαστρεβλώσεις εννοιών που αναφέρονται κυρίως σε πολιτικά ιδεώδη,  των οποίων το περιεχόμενο αλλάζει, από προπαγανδιστές κατά κανόνα του αριστερού χώρου. Λέξεις όπως ‘’ελευθερία’’, ‘’δημοκρατία’’, ‘’δικαιοσύνη’’ και άλλες έχουν φθαρεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε κάποιος να διστάζει πλέον να τις χρησιμοποιεί γιατί μεταδίδουν εντελώς διαφορετικό νόημα από αυτό που κάποτε είχαν.


Ένας από τους πιο αξιόλογους σύγχρονους ναυάρχους και στρατηγιστές, ο James Stavridis, ο οποίος υπηρέτησε ως Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής στο ΝΑΤΟ αλλά και ως Κοσμήτορας του Fletcher School of Law and Diplomacy, σε πρόσφατο βιβλίο του (Stavridis 2017), περιέγραψε ένα ιστορικό πανόραμα της ναυτικής δύναμης ως οδηγού της ανθρώπινης ιστορίας και ως ένα κρίσιμο στοιχείο για καταλυτικές αλλαγές στην γεωπολιτική πορεία των εθνών. Παρόλο που σήμερα ο ρόλος της συχνά υποτιμάται, εξακολουθεί να ισχύει. Η γεωγραφία των ωκεανών έχει διαμορφώσει το πεπρωμένο των εθνών με αποκορύφωμα τις περιόδους των ανακαλύψεων και της αποικιοκρατίας έως και σήμερα με όσα διαδραματίζονται στα επιχειρησιακά θέατρα των Αντ/Αρκτικών Ωκεανών, της Ανατολικής Μεσογείου και της Θάλασσας της Νότιας Κίνας. Ενώ οι περισσότεροι από εμάς κοιτάζουμε την υδρόγειο σφαίρα και εστιάζουμε στο σχήμα των επτά ηπείρων, ο ίδιος διακρίνει τα σχήματα των επτά θαλασσών, όπως άλλωστε δίδαξε και ο γνωστότερος υπέρμαχος της θαλάσσιας ισχύος, Alfred Thayer Mahan (Mahan 2012).


www.moneypress.gr

Οι εξελίξεις στη ευρύτερη γεωπολιτική γειτονιά μας το τελευταίο χρονικό διάστημα επιβεβαιώνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο των Πούτιν και Ερντογάν. Δύο σταθερά σημεία αναφοράς στην αστάθεια των εξελίξεων και ισορροπιών.

Που εκκινούν από μια κοινή αφετηρία. Τη στυγνή επίδειξη δύναμης και την αδιαφορία για τις όποιες εσωτερικές και διεθνείς αντιδράσεις. Τις πρώτες μάλιστα είτε τις χειραγωγούν, είτε τις καταπνίγουν.

Του Ειδικού Συνεργάτη

Ο Ερντογάν εν πρώτοις αποδεικνύει με τον κυνισμό των επιλογών του, ότι γνωρίζει να διαμορφώνει την ατζέντα. Εκ του ασφαλούς βέβαια και με απόλυτη αδιαφορία για κανόνες, ηθική και δεοντολογία.


Ο Μπόρις Τζόνσον μπορεί να κέρδισε την πρωθυπουργία και το στοιχημα του Brexit,πλην όμως δεν είναι καθόλου βέβαιος ότι  θα διατηρήσει ενότητα του Ηνωμενου Βασίλειου.

του Αθαν.Χ. Παπανδροπουλου


Το σίγουρο Brexit και το αβέβαιο μέλλον της Μεγάλης Βρετανίας

. Κατα τους Φαινανσιαλ Ταιμς,το μονοπάτι για το Brexit είναι, για καλό ή κακό, επιτέλους ανοικτό.Παραλληλα,εντυπωσιάζει το γεγονός ότι,στην τελευταία εκλογική διαδικασία,το Ηνωμένο Βασίλειο,απορρίπτοντας τον Τζέρεμι Κόρμπιν,έναν θλιβερό αντισημίτη νέο σταλινικό ηγέτη του Εργατικού Κόμματος,



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

«Αηδιασμένοι, μπουχτισμένοι, μπερδεμένοι, σχεδόν πισθάγκωνα δεμένοι, από τα ψέματα και τις φενάκες της φοβερής ετούτης εποχής, τρεις-τέσσερις φίλοι μου κι εγώ, όλοι μας ναυτικοί εκ ναυτικών, όλοι μας θαλασσινοί εξ απαλών ονύχων, απόφασι πήραμε να φύγουμε».


Αυτά που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο, ανατρέπουν τα πάντα, μας αφορούν άμεσα, τώρα γίνονται δραματικά επίκαιρα, κυοφορούν εξελίξεις τις επόμενες μέρες, εβδομάδες, μήνες, αλλά στην Ελλάδα… δεν έχουμε πάρει χαμπάρι τίποτε!

Tου Θανάση Κ.

Δημιουργούνται ήδη τεράστιες ευκαιρίες, αλλά και πρωτοφανείς κίνδυνοι! Για την Ελλάδα…

Κι εμείς κοιμώμαστε!

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να τα αποκωδικοποιήσουμε: