Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Όσο Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑ υποχωρούν δημοσκοπικά, τόσο θα ανεβαίνουν οι απαιτήσεις του βαθέος ΠΑΣΟΚ για νομή της εξουσίας. Δίκοπο μαχαίρι η παρέμβαση Κ. Λαλιώτη. Το εικονικό υπερκράτος Ν. Παππά με τον Τσίπρα χαλίφη

Οι άνθρωποι παίρνουν την ρεβάνς τους. Μετά την ήττα τους το 1995 από τον Κώστα Σημίτη, το φυσούσαν και δεν κρύωνε. Ήταν ποτέ δυνατόν το ΠΑΣΟΚ να γίνει ευρωπαϊκό κόμμα, για να εκσυγχρονίσει την Ελλάδα; Αδιανόητο! Ωστόσο, έδειξαν ιώβειο υπομονή. Οκτώ χρόνια σημιτικής εξουσίας τούς βόλευαν. Είχαν οφίτσια, έκαναν δουλειές, έβγαλαν χρήμα από το Χρηματιστήριο, αλλά δεν ήσαν εξουσία. Δεν είχαν τον πρώτο λόγο, όπως την πρώτη περίοδο του ανδρεοπαπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ.

Του Άγγελου Κωβαίου
Σαράντα χρόνια έπειτα από τον θάνατό του στις 16 Αυγούστου 1977, η επίδραση ακόμη και της απουσίας του μοιάζει να είναι καταλυτική. Η ζωή και η πορεία του μοιάζουν με παραμύθι, κι όμως είναι πραγματικότητα. Εστω και αν κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν, είναι αρκετά απλό: χωρίς αυτόν, η «Αμερική» θα ήταν κάτι άλλο. Μάλλον χειρότερο.

Είναι μία από εκείνες τις στιγμές στην Ιστορία: «Πού ήσουν όταν…;».

Του Θοδωρή Γ. Ηλιόπουλου*

Αφότου πυρκαγιές είχαν κάψει τα Κύθηρα, τη Ζάκυνθο, την Αττική και την Ηλεία, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχάρη με ανακοίνωση όσους παλεύουν «ενάντια στα πύρινα μέτωπα». Μακάρι να μπορούσαν και οι αποδέκτες των συγχαρητηρίων να συγχαρούν ή να ευχαριστήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση για κάτι.

Το κατ’ ευφημισμόν «σχέδιο» της κυβέρνησης για την καταπολέμηση των πυρκαγιών περιελάμβανε αστειάκια, συνωμοσιολογία και μεμψιμοιρία.

Του Γιώργου Καρελιά
Μπορεί πέρυσι τέτοιες μέρες ο Αλέξης Τσίπρας να μην είχε ούτε ένα λόγο να προκηρύξει εκλογές, του χρόνου όμως θα έχει αρκετούς. Εκτός εάν…

Ο φετινός Αύγουστος ήταν από εκείνους που επιβεβαιώνουν τη ρήση του Ουμπέρτο Εκο «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις». Ησυχία και χαλαρότητα, τουλάχιστον στα εγχώρια. Ακόμα και η τετραήμερη δοκιμασία της βορειοανατολικής Αττικής από τις πυρκαγιές δεν έφτασε στην άλλη Ελλάδα. Η δε κοκορομαχία κυβέρνησης – ΝΔ για το ποιος νοιάστηκε πρώτος για τα καμένα μόνο μειδιάματα (μέσα στην αδιαφορία) προκάλεσε.

Του  Κώστα Χριστίδη*

Η μάθηση δεν είναι απλή συσσώρευση γνώσεων. Ο R.W.Emersonέχει πει ότι ‘’η γνώση από μόνη της δεν έχει αξία, εκτός και αν την χρησιμοποιήσουμε’’. Η μάθηση συνίσταται σε μία ‘’μετάνοια’’ (λέξη που προέρχεται από τις λέξεις ‘’μετά’’ και ‘’νους’’), δηλ. σε μία αναθεώρηση των σκέψεων και των πράξεών μας προς αυτό που καθίσταται φανερό ότι είναι ορθότερο. Η μάθηση, μεταξύ άλλων, μας επιτρέπει να προσαρμοζόμαστε επιτυχώς στις μεταβαλλόμενες εξωτερικές συνθήκες.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ακόμα και αν χρειαστεί να χάσει τις προσεχείς εκλογές, ο πρόεδρος της ΝΔ πρέπει να δηλώσει απερίφραστα ότι θα συγκρουστεί με το κρατικό-συντεχνιακό μόρφωμα και τις καταχρήσεις του

Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Αν το συντεχνιακό κράτος συνεχίσει να ασκεί την ολέθρια εξουσία του, το πλοίο Ελλάς πάει κατ’ ευθείαν στα βράχια. Και θα πάρει μαζί του δικαίους και αδίκους. Στην παρούσα φάση της οκταετούς κρίσης, η οποία πάει και αρκετά πιο πίσω, τα λόγια περιττεύουν και δεν πείθουν. Απαιτούνται έργα ολκής, και μάλιστα με την διαδικασία του επείγοντος.

Του Θωμά Νούσια

Γιατί καίγεται η Ελλάδα κάθε καλοκαίρι; Όχι πάντως γιατί ρίχνει ο Θεός φωτιά να μας κάψει. Ούτε γιατί απεργάζονται τον αφανισμό μας κάποιοι σκοτεινοί κύκλοι.

Το καλοκαίρι του 2000 δεν κάηκαν μόνο δάση και σπίτια. Στο Πωγώνι, πάνω από δέκα κάτοικοι ακριτικών χωριών βρήκαν φρικτό θάνατο μέσα στις φλόγες. Η τότε κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει επιτέλους κάτι, με καθυστέρηση δεκαετιών. Έστειλε στο εξωτερικό τα στελέχη της Πυροσβεστικής, για ειδική εκπαίδευση στην πρόληψη και καταστολή των πυρκαγιών. Αποτέλεσμα: Για μερικά χρόνια δεν κάηκε ούτε φύλλο.

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Προσέξτε πώς αντιδρούν, ο Πρωθυπουργός, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη και οι υπόλοιποι: «Παντού γίνονται πυρκαγιές, τόσο μπορούμε, τι άλλο να κάνουμε;». Και για το τέλος, αφήνουν το πιο αποστομωτικό «Πρώτη φορά καίγεται η Ελλάδα; Οι άλλοι τι έκαναν;»

Αυτό που πραγματικά συμβαίνει με τις φυσικές καταστροφές δεν μπορεί να το καταγράψει η ειδησεογραφία. Η διάχυση της πληροφορίας και της εικόνας δεν είναι ποτέ ικανή να αποδώσει το επί μέρους. Για τους περισσότερους μάλιστα, η δραματοποίηση λειτουργεί «ψυχαγωγικά», δεδομένου ότι εμπλουτίζουν το αφηγηματικό υλικό της καθημερινότητας. Ασε που υπάρχει και το αισθητικό μέρος της υπόθεσης. Αναρωτιέμαι για τα συναισθήματα των «θεατών» της Εύβοιας που είχαν μπροστά τους το φαντασμαγορικό μέτωπο της πυρκαγιάς στον Κάλαμο…