Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας ψάχνει για συμμάχους στην Ευρώπη, αλλά δεν είναι βέβαιον ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός αποτελεί την καλύτερη επιλογή

Πέρα από την ηλικία τους, ο Εμμανουέλ Μακρόν και ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχουν τίποτε κοινό. Άνθρωπος της παιδείας και της μάθησης ο Γάλλος πρόεδρος, καταληψίας και απαίδευτος ο Έλληνας πρωθυπουργός. Γαλάτης ευγενής ο ένας, επιρρεπής στην μαγκιά ο άλλος. Σε τράπεζες μεγάλωσε ο Μακρόν, στην ΚΝΕ και στον σταλινισμό έδινε εξετάσεις ο Τσίπρας. Βαθειά η ευρωπαϊκή κουλτούρα του Γάλλου, άσχετος με αυτήν ο μεθαυριανός συνομιλητής του.

Του Aνδρέα Ζαμπούκα

Πρόσφατα μιλούσα με έναν φίλο επικοινωνιολόγο. Με εντυπωσίασαν οι οξυδερκείς παρατηρήσεις του σχετικά με την κουλτούρα που εμπέδωσαν τα σίριαλ της τηλεόρασης στη μέση Ελληνίδα. Από το λεξιλόγιο, τον κώδικα ηθικών αξιών μέχρι και τον επιτονισμό στη φωνή.

Δεν είναι όμως, μόνο η υποκουλτούρα της ψυχαγωγίας.  Ποιος ήταν άραγε ο ρόλος των δημοσιογράφων, κυρίως στα χρόνια του Μνημονίου; Τότε που η κοινωνία είχε ανάγκη την αφύπνιση και το μεγάλο άλμα στην πραγματικότητα.

Του Αθαν.Χ.Παπανδρόπουλου

H εικόνα του γεωγράφου-παιδαγωγού σήμερα έχει ξεθωριάσει. Η γεωγραφία δεν είναι πια αυτό που ήταν για τους πρίγκιπες του μακρινού παρελθόντος, αλλά και για πολλούς χαράκτες στρατηγικής του 20ού αιώνα. Από πολλές πλευρές, η σημερινή γεωγραφία είναι, μεταξύ άλλων, και ένα σοβαρό εργαλείο μάρκετινγκ. Δεν είναι συνεπώς τυχαίο το γεγονός ότι πολλές επιχειρήσεις δίνουν μεγάλη έμφαση στον παράγοντα αυτόν και ιδρύουν στο εσωτερικό τους συστήματα γεωγραφικής πληροφόρησης (ΣΓΠ), που συγκεντρώνουν ποικίλα δεδομένα τα οποία επεξεργάζονται και αναλύουν με χωροταξικά κριτήρια.

Του Δημήτρη Στεργίου
Δημιουργήθηκε ένας τερατώδης δημόσιος υδροκέφαλος που ρούφηξε εκατοντάδες δισ. ευρώ από τους Έλληνες φορολογούμενους και από δάνεια

Διάβασα ότι  οι «απάνθρωποι» δανειστές με την τρίτη αξιολόγηση ζητούν  χαλάρωση του ασφυκτικού ελέγχου του Δημοσίου σε μεγάλες επιχειρήσεις στις οποίες αυτό διατηρεί πλειοψηφική ή άλλη συμμετοχή, παρά τις έντονες αντιδράσεις των συνδικαλιστικών φορέων των εργαζομένων στο τάλανα αυτό χώρο, που θυμίζει Λερναία Ύδρα, η οποία έχει «ρουφήξει» εκατοντάδες δισ. ευρώ, τουλάχιστον μετά τη μεταπολίτευση.

Ο Λεωνίδας Κύρκος είναι πολύ έντονα παρών τα δυόμιση τελευταία χρόνια. Παρών εξ αντιδιαστολής σε σχέση με την εμπειρία που ζει η χώρα στο όνομα, υποτίθεται, της αριστεράς. Τι σχέση μπορεί να έχει άραγε ο πολιτικός λόγος και κυρίως η αντίληψη και η αισθητική του Λεωνίδα με τον εθνικολαϊκισμό, τον τυχοδιωκτισμό, τον κυνισμό, την ευτέλεια, τη διχαστική διάθεση, τη συμβολική βία που εκπέμπει διαρκώς το σύστημα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι συμπράττουσες δυνάμεις;

Του Κώστα Νεοφώτιστου{*}

Ο Χάρης Γ. είναι υπαρκτό πρόσωπο (εξ’ ου και η αποσιώπηση του επωνύμου του). Έλληνας μετανάστης στη Γερμανία, είχε μια αξιοπρεπή επιχείρηση στο Bielefeld, πριν αναγκαστεί να την κλείσει και να γυρίσει άρον-άρον στην Ελλάδα. Ας πάρουμε, όμως, την ιστορία του απ’ την αρχή.

Έχοντας ήδη αρκετά χρόνια κερδοφόρων χρήσεων με αξιοπρεπή εισοδήματα και διαμορφωμένη ζωή και καθημερινότητα, ένα πρωί ο Χάρης δέχτηκε την επίσκεψη ελεγκτού της Γερμανικής φορολογικής υπηρεσίας. Στον έλεγχο που πραγματοποιήθηκε, βρεθήκαν παρανομίες και παρατυπίες που – σύμφωνα με την τοπική νομοθεσία και τις κανονιστικές διατάξεις – επέσειαν μια σημαντική χρηματική ποινή (ελληνιστι, ενα γενναιο προστιμο). Ο Χαρης, εστω κι αν ηταν για πολλα χρονια στη Γερμανια, κουβαλουσε πολυ Ελλαδα μεσα του, και προτεινε στον ελεγκτη ‘’να το κανονισουν μεταξυ τους’’. Χρειαστηκε να μεταφρασει στον Γερμανο την πραγματικη σημασια της φρασης-κλειδι για να γινει κατανοητο πως του προτεινε χρηματισμο εναντι ενος μικρου, συμβολικου προστιμου. Κατοπιν σκεψης, ο Γερμανος του απαντησε πως για τη σοβαροτητα της υποθεσης θα χρειαστει να εμπλακει και ο προϊσταμενος του, οποτε επρεπε να κανονιστει ενα νεο rendez-vous των τριων, για την επομενη μερα.

Με αφορμή την 23η Αυγούστου και την καταδίκη των ολοκληρωτικών καθεστώτων  από την Ε.Ε. διαβάζοντας ιστορία κανείς παρατηρεί, πως το κόκκινο με το μαύρο σε καιρούς κρίσης συμπορεύονται… Αντί ο κάθε έλληνας να το αντιληφθεί αυτό γίνεται χειροκροτητής. Να τι τρώει τον ελληνικό λαό η αμάθεια και η αδιαφορία του να διδαχθεί μέσα από την Ιστορία.

Ήταν Απρίλιος  του 2008 όταν σύσσωμα τα πολιτικά κόμματα του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου κλήθηκαν να καταδικάσουν με ψήφισμα τα εγκλήματα που διέπραξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα είτε Κομμουνιστικά είτε Ναζιστικά… Άλλωστε είναι κοινώς αποδεκτό πως το έγκλημα είναι πάντα έγκλημα είτε φέρει κόκκινο , είτε μαύρο χρώμα, το χρώμα αλλάζει η αποτρόπαια πράξη παραμένει η ίδια.

Σε πλήρη εξέλιξη είναι τα πύρινα μέτωπα στα χωριά Αναφωνήτρια, Βολήμες και Πόρτο Βρώμη της Ζακύνθου.

Στην περιοχή της Αναφωνήτριας, όπου εντοπίζεται και το μεγαλύτερο πρόβλημα από το μεσημέρι του Σαββάτου, έχει καταστραφεί ολοσχερώς μια παλαιά κατοικία, όπου διέμεναν δύο ηλικιωμένοι, ενώ σοβαρές ζημιές έχει υποστεί ταβέρνα της περιοχής. Επιπλέον, η πυρκαγιά πέρασε μέσα από τις αυλές των σπιτιών του χωριού, ενώ σύμφωνα με την υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας είναι έτοιμο σχέδιο εκκένωσης του χωριού. Στο σημείο βρίσκονται 10 πυροσβεστικά οχήματα με 25 άνδρες.

Το έργο των πυροσβεστικών δυνάμεων δυσχεραίνουν οι δυνατοί άνεμοι που πνέουν στην περιοχή, οι οποίοι καθιστούν αδύνατη την επιχείρηση των εναέριων πυροσβεστικών μέσων.