Οι αλήθειες ενός γνωστού Αλγερινού συγγραφέα και αρθρογράφου που βλέπει πιο μακρυά από τη μύτη του.

Του Αθανάσιου Χ.Παπανδρόπουλου

Μπορεί να γράφει στα γαλλικά και να εκδίδει τα βιβλία του στη Γαλλία, πλην όμως στην Αλγερία, όπου κατοικεί, βρίσκεται υπό περιορισμό. Η κριτική του δεν αρέσει στο καθεστώς, το οποίο βέβαια απέχει απόλυτα από ουκ ολίγες δημοκρατικές αρχές. Συγγραφέας του βιβλίου «2084, το τέλος της δημοκρατίας», ο Μπουαλέμ Σανσάλ, 69 ετών, διδάκτωρ οικονομίας και μηχανικός, άρχισε να το γράφει το 1997, όντας τότε προϊστάμενος στο αλγερινό υπουργείο Βιομηχανίας. Το 2003 όμως, απολύθηκε από τη θέση του γιατί στο βιβλίο του «Μίλα μου για τον παράδεισο», καταγγέλλει τη διαφθορά στις δημόσιες υπηρεσίες, φέρνει στο προσκήνιο τα τεράστια λάθη του καθεστώτος Μπουμεντιέν και περιγράφει το μέγεθος του κινδύνου που συνιστά ο ισλαμισμός.



Γράφει ο Κώστας Σοφούλης

Οι αλληλοκατηγορίες για διαφθορά μεταξύ των κομμάτων έχει φτάσει σε αποκορύφωση. Οι πολίτες, κι εγώ μαζί τους προφανώς, αισθανόμαστε ήδη ότι διάγουμε βίο πολιτικών γουρουνιών που κολυμπούν στα σκατά τους. Προσωπικά έχω επιπλέον βιωματικό μέτρο του τι σημαίνει μια τέτοια ζωή, επειδή για κάποιο διάστημα εξέτρεφα πραγματικά γουρούνια στο κτήμα μου και καθάριζα τα ενδιαιτήματά  τους ο ίδιος,  εμαυτός.



Του Κώστα Στούπα

"Δεν μας κάνει πια ο κόσμος όπου η εγγύηση να μην πεθάνουμε από την πείνα ανταλλάσσεται με το κίνδυνο να πεθάνουμε από πλήξη…" Ραούλ Βανεγκέμ (Η Επανάσταση της Καθημερινής Ζωής).

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση το 42% αυτών που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις των "Κίτρινων Γιλέκων" ψήφισαν Λεπέν, το 20% Μελανσόν, το 16% Φιγιόν κλπ.



Μπορεί να πετύχει η προσπάθεια του πρωθυπουργού να παραμείνει κυρίαρχος στο πολιτικό παιχνίδι ως αξιωματική αντιπολίτευση;Ναί αλλα υπο κάποιες προυποθέσεις,που θέλουν προσοχή ως προς το δημοκρατικό τους περιεχόμενο

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Θέλει να είναι το πρώτο βιολί στον νέο διπολισμό. Και έχει κάποια ατού με το μέρος του, για να το πετύχει. Κυρίως, όμως, διαθέτει πλέον πολύτιμη πρωθυπουργική εμπειρία –την οποία ο ελληνικός λαός την πλήρωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, με περίπου 200 δισεκατομμύρια ευρώ.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Ο Χατζιδάκις έλεγε πως το ζήτημα είναι «να μην τους δώσεις το δικαίωμα να σου προτείνουν υπουργείο. Διότι, αν φτάσουν να σου το προτείνουν, έχεις ήδη παγιδευθεί». Οντως ο ίδιος, με τη στάση του, δεν είχε δώσει ποτέ το δικαίωμα στον Καραμανλή, παρά την αλληλοεκτίμηση και τη φιλία τους, να του προτείνει υπουργείο. Λογικόν. Ο Καραμανλής ήξερε πως με τον χαρακτήρα του θα είχε διαλύσει το γραφείο του, τους διαδρόμους και τις υπηρεσίες του υπουργείου πριν ακόμη εγκατασταθεί. Τον τοποθέτησε στη ραδιοφωνία, από όπου απεχώρησε για να οχυρωθεί στο Γ΄ Πρόγραμμα και να γράψει Ιστορία. Ισως από τα πιο ζωντανά και ενδιαφέροντα τεκμήρια της τότε αισιοδοξίας μας ότι με τη μεταπολίτευση κάτι θα άλλαζε στη χώρα.



Οι δυνάμεις που μεταπολεμικά καλλιέργησαν αντιφιλελεύθερες και αντιδημοκρατικές αντιλήψεις, σήμερα προσπαθούν να εξαργυρώσουν και τα σχετικά γραμμάτια, συνεπικουρούμενες και από την ισλαμική πανώλη.

 Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Οι καιροί αλλάζουν με μεγάλη ταχύτητα και όχι λίγες φορές η προσαρμογή στις αλλαγές γίνεται προβληματική γιατί οι πάσης φύσεως καινοτομίες διαδέχονται η μία την άλλη κυριολεκτικά εν ριπή οφθαλμού.



Γράφει ο Κώστας Σοφούλης

Η εκλαμβανόμενη ως γελοία γνωστή δήλωση του Τσίπρα είναι περισσότερο αποκαλυπτική παρά γελοία, παρά το ότι η γελοιότητά της χαρακτηρίζει τα όσα αποκαλύπτει μια προσεκτικότερη θεώρησή της. Ιδού η δήλωση, και έπονται τα όσα μαρτυρεί.



Του Κώστα Στούπα

Κουβέντες πολλές, αβέρτα γιορτές, για πες μας τι κρύβεις...
Δημήτρης Πουλικάκος

Το σεξ είναι κάτι για το οποίο όσα περισσότερα λες τόσα λιγότερα κάνεις, είχε πει κάποτε η Μπριζίτ Μπαρντό. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τις επενδύσεις.


Ο Πρωθυπουργός έχει νεύρα, πολλά νεύρα. Και οι παρεκτροπές του πλέον είναι ανεξέλεγκτες

Γράφει ο Αγγελος Κωβαίος

Για κάποιους αυτό δεν είναι έκπληξη. Τα όσα λέει και κάνει ανταποκρίνονται στην συγκρότηση που διαθέτει, αυτά είναι τα εφόδιά του, με αυτά πορεύτηκε, στα αντίστοιχα ένστικτα μίας μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων απευθύνθηκε. Τώρα, που τα πράγματα ζορίζουν, αποκαλύπτεται η φτώχεια και η απουσία κάθε είδους συναίσθησης. Ρόλου και ευθύνης.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Όταν το υπουργείο παιδείας κόβει από την διδακτέα ύλη του λυκείου τον Παύλο Μελά και τον Γερμανό Καραβαγγέλη, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να κόβει άλλη μια φέτα εθνικής συνείδησης από τις επόμενες γενιές Ελλήνων και να την πετάει στα σκουπίδια. Κάποιος πρέπει επιτέλους να πει σ’ αυτούς τους τενεκέδες πως άλλο είναι η σωστή διδασκαλία της ιστορίας μας κι άλλο η κατάργηση της.