Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πέρα από τα μακροοικονομικά μεγέθη και την εξυγίανσή τους, προέχει η ενίσχυση του επιχειρηματικού ιστού της χώρας καθώς, βέβαια, και ο επαναπροσανατολισμός του

Δεν είναι τυχαίο ότι το βρεταννικό περιοδικό Εκόνομιστ καθιέρωνε πριν οκτώ χρόνια μία νέα στήλη με τίτλο «Σουμπέτερ». Χρησιμοποιούσε το όνομα του μεγάλου Αυστριακού οικονομολόγου Γιόζεφ Σουμπέτερ (1883-1950), ο οποίος θεωρείται και ο μέγας θεωρητικός του επιχειρείν και του ρόλου της επιχείρησης στην διαδικασία παραγωγής κοινωνικού πλούτου. Ο οικονομολόγος που έγραφε περί της «δημιουργικής καταστροφής» και, κατά πολλούς, συγγραφέας του ογκώδους βιβλίου «Σοσιαλισμός, Καπιταλισμός και Δημοκρατίας, θεωρείται ο προφήτης-οικονομολόγος του 21ου αιώνα. Για τον απλό λόγο ότι είχε προβλέψει από το 1948(!) τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην παγκόσμια οικονομία.


Του Λάμπρου Ροϊλού

Μετά την πρόσφατη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα στην Βόννη και αυτήν στο Παρίσι το 2015, η γενική αίσθηση για τα διεθνή κυβερνητικά μέτρα πρόληψης που λαμβάνονται για την κλιματική αλλαγή από την ανθρώπινη ρύπανση είναι ότι αυτά είναι ελλιπή, καθυστερημένα και αναποτελεσματικά. Διαπίστωση που εκφράζεται με μία και μόνο πρόταση από τις δηλώσεις της καγκελαρίου Μέρκελ στη σύνοδο της Βόννης «να μην μείνουμε στα λόγια αλλά στα έργα».


Του Αθαν. Χ. Ππαπνδρόπουλου

Ενώ η γαλλική ακροαριστερά φλερτάρει ανοικτά με την ισλαμική τρομοκρατία, η ακροδεξιά έχει διασπαστεί και φθίνει

Μετά την συντριβή του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές στην Γαλλία, η αριστερά είναι πλέον πολύ «ζαλισμένη» και ψάχνει έναν νέο δρόμο, χωρίς να ξέρει τί ακριβώς θέλει.


Του Νίκου Μελέτη

Η επίσημη επίσκεψη ενός προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα για πρώτη φορά ύστερα από 65 χρόνια θα έπρεπε να αποτελεί τον σταθμό μιας διαδρομής βελτίωσης των σχέσεων και να σηματοδοτεί με τη βαρύτητά της την έναρξη μιας νέας περιόδου στις σχέσεις των δύο χωρών, επισφραγίζοντας την επίλυση μιας σειράς προβλημάτων στις διμερείς σχέσεις.

Με την επίσκεψη Erdogan στις 7 και 8 Δεκεμβρίου, όμως, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, με τον τρόπο που οργανώθηκε, σπαταλιέται ένα σημαντικό διπλωματικό εργαλείο, όπως είναι η επίσημη επίσκεψη αρχηγού του τουρκικού κράτους στην Ελλάδα.


Γράφει ο  Γιώργος Στρατόπουλος

Η αποκλιμάκωση των spreads στα επίπεδα Ιουνίου '14 δημιουργεί μια απατηλή εικόνα ότι επιστρέψαμε στο τότε. Ούτε λόγος! Τότε η κεφαλαιοποίηση των τραπεζών ξεπερνούσε τα €30 δισ., τώρα είναι χαμηλότερη από €8 δισ. Το 2017 δεν είναι 2014, χάθηκαν τρία χρόνια. Απλώς είναι καλύτερο από το '15

Τα επιτόκια (τα spreads1 δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου) είναι ένας δείκτης εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία. Σήμερα ο δείκτης λέει ότι πάμε καλύτερα. Η έξοδος στις αγορές το περασμένο καλοκαίρι, η προ ημερών επιτυχημένη ολοκλήρωση του SWAP (που ήταν σχεδόν δεδομένη) και η μείωση επιτοκίων και spreads στα επίπεδα του καλοκαιριού 2014 δημιουργούν ελπίδες.


 Γράφει ο Πέτρος Λάζος
 
 
Κερδάμε, σύντροφε σε λέω, κερδάμε!Το κύριο θέμα ενασχόλησης του χθεσινού Eurogroup ήταν η εκλογή διαδόχου του Jeroen Dijsselbloem, στην θέση του προέδρου του οργάνου. Εξελέγη το φαβορί Mário (José Gomes de Freitas) Centeno, υπουργός Οικονομικών της Πορτογαλίας.

Ο κύριος Centeno είναι οικονομολόγος. Κατέχει ένα μεταπτυχιακό και ένα διδακτορικό στα Οικονομικά από το Harvard, επιπλέον του βασικού του πτυχίου στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο και ενός μεταπτυχιακού στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά, από το Τεχνικό πανεπιστήμιο της Λισαβώνας.


Του Πάσχου Μανδραβέλη

Οταν ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης ξεκινούσε το πολιτικό του εγχείρημα, στα καφενεία της χώρας δεν τον επαινούσαν για την τόλμη του, ούτε για το γεγονός ότι κατάφερε να συγκεντρώσει γύρω του τα καλύτερα μυαλά της χώρας. Ο θαυμασμός των απλών πολιτών πήγαζε μόνο από την απόφασή του να μην είναι υποψήφιος στις ευρωεκλογές που πλησίαζαν! Ηταν άδικο και για τον κ. Θεοδωράκη και για το Ποτάμι, αλλά ήταν μια πραγματικότητα που έφερε την επιβράβευση στην κάλπη· το νεόκοπο κίνημα επέτυχε τότε το υψηλότερο ποσοστό του.


Γράφει ο  Ανδρέας Πετρουλάκης

Τα παραδείγματα κραυγαλέας έλλειψης αστικής ευπρέπειας και τα κρούσματα λούμπεν συμπεριφοράς στον κυβερνητικό βιότοπο είναι τόσα πολλά, που κάνουν τις ηθικολογικές μεγαληγορίες του κ. Σπίρτζη να ηχούν, πρόκληση στη νοημοσύνη των πολιτών

Αμφιβάλλω αν ακόμα και σε εκείνον τον παλιό Νόμο 4000 περί τεντυμποισμού υπήρχε διάταξη που να προβλέπει την ποινικοποίηση της μούτζας. Αμφιβάλλω αν ποτέ, στις δεκαετίες συντήρησης, θρησκοληψίας και μικροαστισμού που ακολούθησαν τον πόλεμο, αλλά και πριν από αυτόν, σε περιόδους σκληρής Δεξιάς και δικτατοριών που είχαν ροπή στον καθωσπρεπισμό και τους ηθικοπλαστικούς δεκάρικους, βρέθηκε ποτέ φωστήρας να βγάλει εκτός νόμου τη μούτζα. Μια χειρονομία ελληνικότατη, ανθεκτικότατη, αντιπαθέστατη και αντιαισθητική.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Η συνοδός που με οδήγησε στο ξενοδοχείο, επειδή έβρεχε, αναγκάστηκε να καταπατήσει για μερικά μέτρα τον πεζόδρομο προκειμένου να μεταφέρω τη βαλίτσα μου. Δεν είχαμε προλάβει να μπούμε και στην πόρτα εμφανίστηκαν δύο αστυνομικοί, ένας άντρας και μια γυναίκα, για να τον ρωτήσουν αν το αυτοκίνητο είναι δικό του. Εξήγησε ότι το έβαλε εκεί για να συνοδεύσει τον «κύριο», εμένα δηλαδή, και πως θα το πάρει αμέσως.

 Του Φάνη  Ζουρόπουλου

 Συμπληρώνονται 73 χρόνια από τον ματωμένο Δεκέμβρη του 1944 που έβγαλε στην επιφάνεια την βρομερή και απαίσια διχόνοια που μας δέρνει σαν λαό! Πριν λίγο καιρό όλα τα ΜΜΕ, ιδίως τα social media πρόβαλαν τις εμπρηστικές δηλώσεις, από τον Κορυδαλλό του νεαρού «αναρχοεπαναστάτη» που καλούσε για ένα «μαύρο Δεκέμβρη» σαν και αυτόν του 2008 τους «συντρόφους» του. Δηλώσεις σε «έφορο έδαφος» ... η διχόνοια και ο διχασμός έχουν αρχίσει και επανέρχονται με το Ρουβίκωνα και άλλες συλλογικότητες να αλωνίζουν  στην κοινωνία της κρίσης, που είναι σήμερα η Ελλάδα... Από την άλλη κάθε ημέρα και περισσότερο διαπιστώνει κανείς ότι η πλειοψηφία των νέων, αλλά και μεγαλύτερων γενιών αγνοούν το τι έγινε τον Δεκέμβρη του ’44, που στην ουσία σηματοδοτεί την έναρξη του εμφυλίου και διαψεύδει όσους ισχυρίζονται ότι οι Έλληνες ενωμένοι μεγαλουργούν. Μόνο τις πρώτες ημέρες του ’40 και στο Γοργοπόταμο έγινε αυτό, πουθενά αλλού!...