ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΡΕΒΕΛΑΚΗΣ

Γίνεται σταδιακά συνείδηση ότι το επικείμενο κύριο διακύβευμα της Ελλάδας δεν θα είναι το οικονομικό πρόβλημα, αλλά ο εκ Τουρκίας κίνδυνος.

Οι συνταρακτικές αλλαγές των τελευταίων ετώνέχουν αχρηστεύσει τημέχρι πρότινος εμπειρία από τη σχέση μας με τη γείτονα. Υπάρχουν,βέβαια,εξελίξεις ευνοϊκές για τα ελληνικά συμφέροντα. Επί παραδείγματι, ηιστορική στρατηγική σχέση Τουρκίας-Ισραήλ ανετράπη εν μία νυκτί, με αποτέλεσμα το Ισραήλ να στραφεί προς την Ελλάδα και την Κύπρο. Εντούτοις, η συνολική εικόνα παραμένει ανησυχητική.



Του Ravi Shankar Chaturvedi

Δεν είναι πια λίγες οι χώρες που προσπαθούν να φθάσουν στην ψηφιακή νιρβάνα, γιατί αυτό επιβάλλουν οι καιροί

Πέρα από τα διάφορα άρθρα, ρεπορτάζ και χρονογραφήματα για την χρηματοπιστωτική κρίση, τις νέες ανισότητες και την παγκοσμιοποίηση, υπάρχει ένα φαινόμενο για το οποίο δεν γίνεται πολύς λόγος. Πρόκειται για την συναρπαστική επανάσταση που γίνεται στον τομέα του οικονομικού μετασχηματισμού του πλούτου.



Γράφει ο  Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Δημογραφική γήρανση, αναξιοκρατία και οργανωμένη παραπληροφόρηση οδηγούν την χώρα σε μονοπάτια αβεβαιότητας, αν όχι πλήρους κατάρρευσής της

Η ανομία οργιάζει. Η βία προσλαμβάνει πλέον ασύδοτες και άρα επικίνδυνες διαστάσεις. Ο μεγάλος μας γείτονας παίζει επικίνδυνα παιχνίδια και η Ελλάδα φαίνεται να μην πολυκαταλαβαίνει τί τής συνέβη –και, κυρίως, γιατί. Η βασική αιτία ωστόσο της χρεοκοπίας της είναι ορατή και γίνεται καθημερινά επαχθέστερη. Πιθανότατα δε το κόστος της να αποβεί μοιραίο για την χώρα και ό,τι θα έχει απομείνει σε αυτήν μετά από 50 χρόνια.

 

Γράφει ο  Δημήτρης Στεργίου

Το χρονικό ενός τεράστιου οικονομικού εγκλήματος που έγινε από κυβερνητικούς κρατιστές πριν από 33 χρόνια και που οδήγησε, μαζί με άλλα, στα … Μνημόνια, χωρίς καμιά τιμωρία

Τη φοβερή μήνιν των φιλέκδικων οικονομικών νόμων, όπως τους χαρακτήριζε ο αείμνηστος καθηγητής και ακαδημαϊκός Άγγελος Αγγελόπουλος,  καταδηλοί το άδοξο τέλος ενός θανατηφόρου για την οικονομία, αλλά χωρίς κάθαρση ακόμη, άγους που μας οδήγησε στα Μνημόνια και που εξακολουθεί να  κρατά τη χώρα στα Μνημόνια και στην υπερχρέωση επί πολλές ακόμη δεκαετίες. Και οδηγείται προς το τέλος χωρίς κάθαρση, διότι οι πρωταγωνιστές παραμένουν στο απυρόβλητο, παρά τα εφιαλτικά Μνημόνια!



 ΓΡΑΦΕΙ Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσφατα συζητούσα με ένα μέλος της “ελίτ” της χώρας μας για το θέμα της χώρας μας, δηλαδή για το ότι είναι μια χρεοκοπημένη οικονομία που δεν μπορεί να ξεκολλήσει από το βούρκο σχεδόν δέκα χρόνια τώρα, μολονότι είναι μέρος του “δυτικού κόσμου”, σύμμαχος των ισχυρότερων χωρών του πλανήτη, με όλα τα πλεονεκτήματα που μπορεί να φανταστεί κανείς και με όλες τις τύχες. Αυτές οι συζητήσεις (κι έχω συμμετάσχει σε πολλές, για κάποιο λόγο πολλοί θέλουν να μου πιάνουν την κουβέντα για το θέμα) πάντα καταλήγουν στο λίγο-πολύ στο ίδιο συμπέρασμα. Αυτή τη φορά, καθώς φτάναμε αναπόφευκτα εκεί, ο συνομιλητής μου σώπασε για λίγο, κοίταξε σκεφτικός την ατέλειωτη, πανάρχαια θέα που απλωνόταν κάτω απ’ το προνομιούχο μπαλκόνι, και μετά συνόψισε το συμπέρασμα με τέσσερις υπέροχες λέξεις, που τα λένε όλα.

 


Γράφει ο Αθανάσιος  Χ. Παπανδρόπουλος

Αποκαλυπτήρια του ήθους, του ύφους, της ηθικής και της ιδεολογίας της εξουσίας

Πολλοί απόρησαν και ενοχλήθηκαν με την παρατήρηση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών κ. Γ. Κατρούγκαλου στο Φόρουμ των Δελφών, όταν είπε ότι ο ίδιος και το κόμμα του «εκπροσωπούν τον λαό και όχι την ελίτ» που συμμετείχε στην εκδήλωση.



Γράφει ο Συντάκτης των F.T. του Martin Wolf

Ο κατακερματισμός της παγκόσμιας οικονομίας θα έχει μόνο χαμένους. Γιατί είναι λάθος η εντύπωση πως οι ΗΠΑ είναι το θύμα άλλων χωρών. Ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες των εμπορικών ελλειμμάτων.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πράγματι υπέρμαχος του προστατευτισμού. Δεν πρόκειται απλώς για λόγια. Αυτό είναι το μάθημα από την ανακοίνωση της περασμένης Πέμπτης ότι θα υπογράψει αυτή την εβδομάδα διάταγμα για την επιβολή δασμών 25% στον χάλυβα και 10% στο αλουμίνιο.



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Ο Πρωθυπουργός αναρωτήθηκε αν καλώς πήγε στη Βουλή, σπαταλώντας τον πολύτιμο χρόνο του. Δεν ξέρω πού πρέπει να αποδοθεί πρωτίστως αυτή η συμπεριφορά. Στην αλαζονεία που χορηγεί η εξουσία ή στην απουσία κοινωνικής και πολιτικής παιδείας; Υποθέτω και στα δύο
 
«Αναρωτιόμουν όλη μέρα αν άξιζε να έρθω και να σπαταλήσω μέρος του πολύτιμου χρόνου μου» είπε ο Πρωθυπουργός, αναφερόμενος στη συζήτηση επί της πρότασης που κατέθεσε η ΝΔ, για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής με αντικείμενο τη διερεύνηση υπουργικών ευθυνών στην υπόθεση Novartis.



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΦΥΛΛΗΣ

Ποια τα κοινά στοιχεία και οι διαφορές ενός εμπορικού πολέμου που βρίσκεται στα σκαριά και θυμίζει εποχές βγαλμένες από τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ήταν τέλη του 1985, όταν έπεσε σαν βόμβα στις Βρυξέλλες η αμερικανική επιβολή ποσοστώσεων για όλα τα χαλυβουργικά προϊόντα της Ε.Ε. Ήμασταν ακόμη μακριά από την σημερινή Ευρώπη των 28(;) με τις δεκάδες εμπορικές συμφωνίες με τρίτα μέρη. Και επιπλέον ζούσαμε την νεοφιλελεύθερη επανάσταση  του Ρόναλντ Ρήγκαν. Επίσης η τότε GATT- και κατόπιν ο Διεθνής Οργανισμός Εμπορίου (ΔΟΕ)-, βρισκόταν στις αρχές της για την υιοθέτηση κανόνων για το Διεθνές Εμπόριο.