Του Κώστα Νεοφώτιστου

Εμπειρίες από μία επιχειρηματική Ελλάδα που θα πρέπει να πάει περίπατο, αν θέλουμε να δούμε κάποιο φως

Στα μέσα της δεκαετίας τού 1980 δεν υπήρχε ΟΝΕ και ευρωζώνη, υπήρχε όμως άφθονο δανεικό χρήμα και είχε ήδη ξεκινήσει το ελληνικό πάρτυ που μερικά χρόνια αργότερα θα οδηγούσε στο Eldorado του Χρηματιστηρίου. Τα μέλη της τότε ΕΟΚ δεν είχαν την εικόνα και την πληροφόρηση που υπάρχει σήμερα για τις εσωτερικές αγορές των κρατών μελών και στηρίζονταν σε υποθέσεις, εκτιμήσεις ή κατά προσέγγιση υπολογισμούς.



Φίλες και φίλοι, ο Σπύρος Λυκούδης είναι ένα εμβληματικό πρόσωπο της ανανεωτικής,  μεταρρυθμιστικής,  φιλοευρωπαϊκής, δημοκρατικής Αριστεράς. Επιμένει στα επίθετα αυτά. Έχει αφομοιώσει το πολιτικό ύφος, το κλίμα θα έλεγα  του ΚΚΕ Εσωτερικού, και συμφωνώ με τον Γιάννη Βούλγαρη που μας είπε ότι η κληρονομιά του ΚΚΕ Εσωτερικού, της Ανανεωτικής Αριστεράς των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης είναι αισθητικού χαρακτήρα. Και, η αλήθεια είναι ότι εάν δεν εκπληρωθούν οι αισθητικές  πρωτίστως προϋποθέσεις για την Ελλάδα του μέλλοντος, θα δυσκολευτούμε δραματικά να οργανώσουμε τα επόμενα βήματα και να επανέλθουμε στην  κανονικότητα.

Το Βήμα της Αιγιάλειας

Είναι να απορείς όταν διαβάζεις  τους τίτλους των εφημερίδων;  «Εγκεφαλικά σκόρπισε η Τζάκρη με την εμφάνισή της», , «Σοκ στη Βουλή από την εμφάνιση της Ραχήλ», «Εντυπωσιακή παρά ποτέ η Έφη Αχτσιόγλου», «Κέρδισε τις εντυπώσεις το λουκ της  Έλενας  Κουντουρά» και άλλα τέτοια  βλέπουμε  στους πηχυαίους τίτλους εφημερίδων , όπου σελίδες  ολόκληρες φιλοξενούν σχόλια και ρεπορτάζ    . Όμως είναι καιρός να  αφήσουμε το «φαίνεσθαι» και  να περάσουμε στην ουσία του  «είναι».


Protagon Team
Τέλος ο «Τσολιάς» και ο «Μπαλούρδος» καθώς το κανάλι αποφάσισε να «κόψει» την εκπομπή. Τι ανέφερε η -λακωνική- ανακοίνωση των συντελεστών της
 
«Κόβεται» αιφνιδίως από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha η σατιρική εκπομπή «Ελληνοφρένεια», όπως αναφέρεται σε ανάρτηση που έγινε το απόγευμα της Τετάρτης στον επίσημο λογαριασμό της εκπομπής στο Twitter.

Αναφέρει συγκεκριμένα η ανάρτηση της εκπομπής: «Σύντροφοι τηλεθεατές, μας έκοψαν αιφνιδίως απ’ τον @ALPHA_TV! Μας ανακοινώθηκε χθες βράδυ αφού είχε γυριστεί και μονταριστεί η εκπομπή, με αποτέλεσμα να μην μπορέσουμε καν να χαιρετίσουμε το κοινό. Ευχαριστούμε, λοιπόν, όσους μας παρακολούθησαν αυτά τα 4μισι χρόνια. Ραντεβού στα Γουναράδικα».


Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Η ρητορική της ριζοσπαστικής αριστεράς στηρίζεται στην καταγγελία. Καταγγελία του ταξικού αντιπάλου, του ιδεολογικού αντιπάλου, του πολιτικού αντιπάλου, του πρώην συντρόφου που «αλλαξοπίστησε», ελλείψει δε ορατού στόχου, καταγγελία του ίδιου της του εαυτού. Αυτή η ανάγκη «καταγγελίας», ψυχολογική ως επί το πλείστον, στους καιρούς της κατάρρευσης, υπήρξε τόσο δημοφιλής ώστε να ξεπεράσει τα όρια της Αριστεράς.


Του Βαγγέλη Π. Μιχελινάκη*

«Από τα καλά κερδεμένα παίρνει ο διάολος τα μισά - από τα κακά κερδεμένα παίρνει και το νοικοκύρη».
Νίκος Καζαντζάκης

Σε προηγούμενο σημείωμα είχαμε αναφερθεί στον φορολογικό έλεγχο των φυσικών προσώπων με τις νέες έμμεσες τεχνικές ελέγχου.

Στα νομικά πρόσωπα και γενικότερα στις εταιρείες κάθε μορφής, δεν έχουμε την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ακόμα. Έτσι η προσέγγιση είναι κάπως πιο παραδοσιακή. Ωστόσο και σε αυτή την περίπτωση έχουμε μία μετατόπιση του ενδιαφέροντος του φορολογικού ελέγχου σε ζητήματα ουσίας και όχι μόνο σε τυπικές παραβάσεις, ενώ ταυτόχρονα όλο και περισσότερο αξιοποιούνται οι διάφορες μορφές ανταλλαγής πληροφοριών με αλλοδαπές φορολογικές αρχές από τις οποίες αντλούνται χρήσιμες πληροφορίες για ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται εκτός των συνόρων.


Του Ηλία Καραβόλια
Η Οικονομία είναι πλέον ολοένα και περισσότερο ''προθεσμιακή''. Το παρόν ενσωματώνει το μέλλον και τα πιθανά του ενδεχόμενα, βασισμένα και στα παρελθόντα στοιχεία. Τα παράγωγα προιόντα στις αγορές, προεξοφλούν και προεξοφλούνται. Οι πιθανότητες των τιμών, πιθανολογούνται και αυτές. Στοιχηματική πλέον η Οικονομία, πέρασε εδώ και χρόνια στην σφαίρα της Xρηματιστικοποίησης(financilaization) και της Προσομοίωσης. Ένας σύνθετος κερδοσκοπικός υλισμός (speculative materialism) έχει κατακτήσει τις διεθνείς αγορές. Πλατφόρμες υπερταχείας κυκλοφορίας ασύλληπτων ποσών, συναλλαγές υψηλής συχνότητας(high frequency trading), ''ιδιωτικές'' αγορές με εκκαθάριση εκ των έσω και πολλά άλλα νέα χρηματοοικονομικά δεδομένα, αποτελούν την σύγχρονη πραγματικότητα στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον του Κεφαλαίου.



«Πιθανόν κάποιοι από εσάς αναρωτιέστε τι κάνω εγώ εδώ σήμερα. Δεν είμαι μέλος του κόμματος ή ψηφοφόρος. Κάποιες φορές ομολογώ ότι το έχω καταψηφίσει και δεν εκπροσωπώ κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό μου. Επιπλέον, ένας καλλιτέχνης με θέσεις και στάσεις σαν τη δική μου κινδυνεύει να τον αντιμετωπίσουν συνάδελφοι και κοινό το λιγότερο με καχυποψία. Υπάρχουν δυο λόγοι. Ο ένας λόγος είναι 12 χρόνων ο γιος μου ο Γιώργος, ξέρω, το ξέρουμε όλοι πως αυτά τα τελευταία χρόνια θα τα θυμόμαστε για πάντα. Είναι η κορυφαία στιγμή, η μάχη της δικής μας γενιάς. Από αυτή τη μάχη θα βγούμε μαζί κερδισμένοι ή χαμένοι. Δεν υπάρχει όμως οριστική νίκη.  Δεν υπάρχει καν κάποιο τέλος με την εκλογή του ενός ή του άλλου κόμματος. Νιώθω σαν να έχουμε μπροστά μας οι Έλληνες ένα τεράστιο βράχο που πρέπει να μετακινηθεί. Και αν σπρώξουμε όλοι μαζί μπορούμε να τον πάμε έστω ένα μέτρο παραπέρα.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ένα ιδεολόγημα για κάθε χρήση, του οποίου οι υβριστές αδυνατούν να τού δώσουν έναν ξεκάθαρο ορισμό

Αν δεν με απατά η μνήμη μου, τον όρο «νέος φιλελευθερισμός» πρωτοχρησιμοποίησε ο κορυφαίος φιλελεύθερος στοχαστής Φρήντριχ φον Χάγιεκ (1899-1992), στα τέλη της δεκαετίας τού 1940, στο πλαίσιο της συνάντησης της Λέσχης Μον Πελερέν.


Γράφει η Σώτη Τριανταφύλλου
   
Ο «καινούργιος άνθρωπος», το ανθρώπινο μοντέλο που περιέγραφαν και κατασκεύαζαν οι σοβιετικές ηγεσίες, φαίνεται πως έχει υλοποιηθεί στη Βόρεια Κορέα: τα χαρακτηριστικά που ανέλυε ο Τρότσκι στο «Λογοτεχνία και επανάσταση» - εγκράτεια, έλεγχο συναισθημάτων και ενστίκτων, αυταπάρνηση - με στόχο τη δημιουργία ενός ανώτερου κοινωνιοβιολογικού τύπου, συνθέτουν τον υποτελή μιας συναινετικής δικτατορίας, με αγελαίο πνεύμα, χωρίς ατομικότητα. Οι Ρώσοι κομμουνιστές προσδοκούσαν τη μεταμόρφωση των μουζίκων σε ανιδιοτελείς επαναστάτες, μορφωμένους στον μαρξισμό-λενινισμό (όχι στα καπιταλιστικά σκουπίδια), με τεράστιο ηθικό ανάστημα. Επιπλέον, ο καινούργιος άνθρωπος θα ήταν τόσο γερός στο σώμα ώστε θα έχτιζε με τα ίδια του τα χέρια την αταξική κοινωνία, ένα σύστημα όπου θα είχαν εξαλειφθεί - μέσω των οικονομικών δομών, της διαπαιδαγώγησης και της πειθαρχίας - όλα τα μειονεκτήματα της ανθρώπινης φύσης όπως την είχαν διαμορφώσει τα προγενέστερα εκμεταλλευτικά συστήματα.