Εκτύπωση
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 143

                                                       

Το βαθύ πολιτικό σχέδιο του ΣΥΡΥΖΑ αποδεικνύεται από την προκύψασα νόσος

Ιστορική ανάλυση μιας εφιαλτικής προσπάθειας διατήρησης εσαεί της εξουσίας
Γράφει ο  Νίκος Αναγνωστάτος

Όσο η νεολαία, βρίσκεται στους δρόμους, με διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις και χρήση βίας με μολότοφ και κοντάρια, αντί να την ενδιαφέρει η μόρφωση και εκπαίδευσή της, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει επιτυχώς την διαβίωση των ιδίων, αλλά και την ανάπτυξη της ποιότητας και ευημερίας της κοινωνίας γενικότερα, είναι εμφανές  στοιχείο υπανάπτυξης και νοσηρής κοινωνίας και η ελπίδα προόδου και ανάπτυξης απομακρύνεται. Ασφαλώς και η ευθύνη δεν μπορεί να καταλογιστεί στη νεολαία, αλλά στους κομματικούς σχηματισμούς και μηχανισμούς, οι οποίοι χρησιμοποιούν την ανήσυχη και πάντοτε σε επαναστατικές αναζητήσεις δίκαιων όρων και συνθηκών για μια βέλτιστη κοινωνική ζωή, νεολαία, ως όργανο και εργαλείο επιτεύξεως των δικών τους, ευτελών πολλές φορές, σκοπών και επιδιώξεων.   



Καθήκον και επιταγή για τη νεολαία μας, είναι να επαναστατήσουν εναντίον όλων όσων τους χρησιμοποιούν ως όργανά τους και να αναζητήσουν τον δικό τους αυτόνομο, δημιουργικό και παραγωγικό ρόλο, με ρεαλιστική βάση και προοπτική, ως οι αυριανοί ηγέτες της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Αναπόφευκτα τους ανήκουν οι ηγετικοί ρόλοι στην αυριανή κοινωνία, μόνο που οι νεολαίοι να φροντίσουν τούτο να συμβεί νομοτελειακά, αλλά με ολοκληρωμένο πρόγραμμα και μελετημένο ρεαλιστικό σχέδιο, χωρίς ακρότητες και παρηκμασμένες πρακτικές , αίολες και αποτυχημένες επιδιώξεις. Έτσι να δημιουργηθεί μια αναπτυσσόμενη και ευημερούσα κοινωνία, με συνοχή και αλληλοκατανόηση.

Τα πολιτικά κόμματα, από την άλλη, πρώτον να σταματήσουν να βλέπουν την λαμπρή νεολαία μας ως όργανά τους και δεύτερον να αναπτύξουν μιαν ειλικρινή, αντικειμενική και παραγωγική πολιτική, χωρίς υστερόβουλες σκέψεις και απεμπολώντας τα στενά κομματικά τους κριτήρια. Πολύ δύσκολο μεν, αναγκαίο δε, αν θέλουμε μια καλύτερη κοινωνία. Οι αριστερές ιδέες οι οποίες κάποτε δημιουργούσαν ελπίδες για μια δικαιότερη κοινωνία και ως εκ τούτου κυριαρχούσαν, αποδείχθηκαν ως έπεα πτερόεντα όπου έχουν επικρατήσει, αλλά για δυσεξήγητους λόγους, αρνούνται να το αποδεχθούν. Η μόνη δεκτή εξήγηση είναι η επιδίωξη της εξουσίας παντί τρόπω. Στο σημείο τούτο, επιτρέψτε μου να κάνω μιαν υπέρβαση πολιτικής ανάλυσης και σκέψης, με την ελπίδα και προσδοκία να διαψευσθεί, ως ένα εφιαλτικό όνειρο.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τόσο ξαφνικά και εν πολλοίς ανέλπιστα, την εξουσία το 2015, η πρώτη τους σκέψη, μετά την συνειδητοποίηση του γεγονότος, ως αριστεροί και δη δηλωμένοι κομμουνιστές, η σκέψη τους ήταν να διατηρήσουν για πάντα ή σχεδόν για πάντα την εξουσία. Η εφιαλτική αυτή σκέψη προκύπτει από την ακόλουθη αλληλουχία γεγονότων και αποφάσεων.  Ο πλέον απλός και ιστορικά πετυχημένος τρόπος, είναι να δημιουργηθεί μια χειμάζουσα και απογοητευμένη κοινωνία, στην οποία μια κυβέρνηση θα παρουσιαζόταν ως ένα σωσίβιο, ως μία ελπίδα, ως ένα αποκούμπι για μια προστάτιδα λαοκρατία, όπου κυριαρχεί το κόμμα και οι εκλογές αναβάλλονται συνεχώς για κάποιους λόγους. Πως θα φθάναμε σε αυτήν απέλπιδα κατάσταση και με ποιο τρόπο; Ο τρόπος ήταν να παραστήσουμε το παλληκαράκι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την διεκδικητική και ανυποχώρητη στις οικονομικές απαιτήσεις της δεσπόζουσας Γερμανίας δια του Σόϋμπλε με εκτελεστή τον έλληνα Υπουργό των Οικονομικών ασφαλώς. 

Έτσι φθάσαμε στον Ιούνιο του 2015, έτοιμοι να πέσουμε στον γκρεμό, δηλαδή να δημιουργηθούν οι πάνω αναφερθείσες συνθήκες, όταν ο τότε Υπουργός εργασίας, μας εφησύχαζε ότι όλα πάνε καλά και να μην ανησυχούμε. Έτσι χωρίς πολλές προσπάθειες φθάναμε στην κρίσιμη στιγμή να εμφανιστούν ως σωτήρες και πατριώτες, μπροστά στην «αδιαλλαξία» και «σκληρότητα» της Ε.Ε. δια της Γερμανίας και του Γιούρογκρουπ, οι οποίοι επιδίωκαν δήθεν να μας πατήσουν στον λαιμό. Βέβαια πολύ λίγοι γνώριζαν ότι στο Γιουρογκρούπ της 20 Φεβρουαρίου 2015, μόλις είχαν αναλάβει την Κυβέρνηση, με τηλεφωνική εντολή του Πρωθυπουργού, ο Υπουργός των Οικονομικών, υπέγραψε μια ιστορική συμφωνία, η οποία στην πρώτη παράγραφο έψαλλε ύμνους για τις μέχρι τότε επιτυχίες του κ.Σαμαρά και στη συνέχεια περιγραφόταν να γίνουν όσα δεν πρόλαβε να κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση. Η συμφωνία αυτή βέβαια ουδέποτε τηρήθηκε και οι διαπραγματεύσεις γινόταν, λίγο πολύ, με σκοπό να έρθει η ρήξη. Με την ευκαιρία, η προσωπική μου άποψη είναι ότι αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εκτελούσε το περιεχόμενο της συμφωνίας του Γιουρογκρούπ της 20.2.2015, ο Πρωθυπουργός θα έμενε στην ιστορία και ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν κυβέρνηση, με την έγκριση των Ελλήνων, για πολλά χρόνια. 

Θυμόμαστε όλοι, τις τραγικές στιγμές  που ζήσαμε μετά το περίεργο δημοψήφισμα.  Ο Πρωθυπουργός αντιλήφθηκε ότι το αρχικό σχέδιο δεν θα πετύχαινε και χωρίς να εγκαταλειφτεί ο απώτερος σκοπός, υπέκυψε στις (λογικές) απαιτήσεις της Ε.Ε. και για να σωθεί η Ελλάδα, ψηφίστηκε σχεδόν από όλα τα κόμματα. Όμως ο Πρωθυπουργός, είχε το ίδιο αρχικό σκεπτικό για την εσαεί εξουσία, ακολουθώντας έναν άλλο δρόμο, με τις εξής φάσεις:

Πρώτη: Να εξασφαλίσει την εύνοια όλων όσων έχουν την δύναμη να σε ρίξουν και αντιθέτως να σε θεωρούν δικό τους άνθρωπο για να σε στηρίζουν πάντα. Αποφάσισε να ικανοποιεί λοιπόν όλα τα χατίρια και αιτήματα των Αμερικανών και Γερμανών κυρίως, αλλά και όποιων άλλων θα μπορούσαν να τον στηρίξουν.

Δεύτερη: Να εξασφαλίσει την στήριξη του Ρότσιλντ, που κυβερνά οικονομικά τον κόσμο όλον. Έτσι έγινε το μυστικό ταξίδι στο Παρίσι και έκλεισε μια «συμφέρουσα» συμφωνία.

Τρίτη: Τοποθέτηση δικών τους έμπιστων ανθρώπων στις καίριες θέσεις του κράτους, οι οποίοι ακόμη και τώρα συνεχίζουν να απολαμβάνουν τις θέσεις τους.

Τέταρτη: Παροχή τακτικά επιδόματα και να ικανοποιεί αιτήματα πολιτών και επιστρατεύοντας κάθε μορφής και αξίας λαϊκισμό, εκφράζοντας έτσι το ενδιαφέρον του για τον λαό.

Πέμπτη: Να ελέγξει κατά το δυνατό τα ΜΜΕ ως διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Θυμόμαστε τις προσπάθειες με αφορμή την αδειοδότηση των καναλιών, περιορισμό του αριθμού των καναλιών και σε ποιους θα δοθεί άδεια και συγχρόνως να υπάρξουν προσκείμενες εφημερίδες.

Έκτη: Η Δικαιοσύνη, σημαντικός παράγων, αλλά λόγω της θεσμικής της ανεξαρτησίας, να διάκειται φιλικά μέσω της διαδικασίας επιλογής από την κυβέρνηση μελών του Αρείου Πάγου.

Έβδομη: Αποδυνάμωση μέχρι αχρήστευσης των επιφανέστερων στελεχών των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Η υπόθεση Novartis τα λέει όλα. Τα κορυφαία αυτά στελέχη της αντιπολίτευσης να είναι υπόδικα μέχρι τις εκλογές και μετά ας αθωωθούν.

Έτσι κλείνει το παζλ εξασφάλισης της εξουσίας με δημοκρατικό τρόπο και κανείς δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει πλέον την αέναη διακυβέρνηση.

Τέλειο σχέδιο; Τέλειο αλλά εφιαλτικό και κατ’ ευτυχή συγκυρία, με την ευγενική συμβολή λαθών του Ρασπούτιν και άλλων κυβερνητικών στελεχών, απέτυχε! Φοβάμαι ότι μέσα από την προκαταρκτική Επιτροπή της Βουλής, θα αποκαλυφθούν όλα τα πιο πάνω με άλλο τρόπο και πολλά ακόμη όζοντα βαριά, σε βαθμό και έκταση που ο κάθε Έλληνας, και οι πολιτικοί όλων των κομμάτων, θα εύχονται να είναι μόνο ένας φευγαλέος εφιάλτης. Ας φροντίσουν να παραμείνει έτσι!!!

Το Βήμα της Αιγιάλειας
Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας
Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS